ขอกำลังใจและปรับmindsetให้คนไม่อยากไปทำงาน เพราะไม่มีเพื่อนสนิทที่ทำงานหน่อยค่ะ

คือเราเป็นคนที่จริงๆเราก็มีเพื่อนนะคะแบบก็เป็นเพื่อนทั่วไปเอาจริงๆเราไม่กล้าเรียกใครว่าเพื่อนสนิทเลยเหมือนแต่ละคนที่ผ่านเข้ามาก็จะสนิทกันแค่ชั่วคราวแล้วเขาก็ดูจะมีเพื่อนที่เขาสนิทอยู่แล้วหลังๆก็ค่อนข้

เป็นคนมีเพื่อนนะ...มีเยอะเลย..หลายกลุ่ม ทั้งเพื่อนที่เรียนมัธยม มาด้วยกัน เพื่อนตอนเรียน ป.ตรี เพื่อนตอนเรียน ป.โท เพื่อนตอนไปเรียนที่ญี่ปุ่น เพื่อนตอนทำงานพาทไทม์ แต่ ... รู้สึกไม่สามารถเรียกใครซักคน

สังคมที่เราทำงานอยู่ตอนนี้ มันไม่น่าอยู่เลย รู้สึกอยากจะลาออกวันละหลายรอบ เรามีเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้แค่ 1 คน  1.ผู้จัดการกับผู้ช่วยผู้จัดการไม่ลงรอยกัน และผู้จัดการไม่ลงรอยกับลูกน้องแม้แต่คนเดียว

พอดีเราย้ายงานใหม่ เข้าไปคนเดียว คนอื่นเค้าสนิทกันอยู่แล้ว อยู่มาสักพักแต่ยังไม่มีเพื่อนสนิทเลย หมายถึงว่า ไม่มีเพื่อนที่จะระบายหรือคุยเรื่องอื่นๆได้เลย นอกจากเรื่องงาน แต่เพื่อนร่วมงานก็ไม่ได้แย่ใส่

คือเราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรเรารู้สึกโดดเดี่ยวมากค่ะตอนนี้เรียนอยู่ปี1อยู่หอพักคนเดียวตอนแรกก็พอจะอยู่ได้ค่ะ พอตอนนี้เทอมสองแล้วรู้สึกท้อหมดกำลังใจดูไม่มีที่พึ่งเหมือนขาดอะไรไปเวลากลับจากเรียนก็เอาแต่นอ

ผมก็พอหาอ่านของหลายๆคนกันแล้ว และก็รู้แล้วด้วยว่าควรทำใจ แต่มันก็แค่รู้สึกแย่เท่านั้นเองครับ อย่างของกระทู้นี้หลายๆคนก็ให้ข้อคิด คำแนะนำดีๆมาเยอะเหมือนกัน https://m.pantip.com/topic/35005838?sc=G4cNiG

ตอนนี้เราอยู่ ม.4 ช่วงเปิดเทอมแรก ๆ มีเพื่อนผู้ชายในห้องมาจีบ เราก็คุยด้วยเพราะแอบชอบเขานิดนึง แต่พอคุยไปสักพักรู้ว่าเขานิสัยไม่ดี เลยตัดสินใจเลิกคุย ช่วงนั้นโดนเพื่อนในห้องแอบนินทา ประมาณว่าไปคุยกับ

เริ่มเรื่องเลยนะครับ เคยเป็นกันไหมครับ รู้สึกว่าตัวเองโดดเดี่ยว ไม่มีใคร ไม่มีเพื่อน ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครเห็นความสำคัญ จะเห็นค่าก็ต่อเมื่อมีคนเหล่านั้นต้องการความช่วยเหลือก็เท่านั้น ถ้าจะถามว่าไม่มีเ

สวัสดีค่ะ คือเราทำงานที่ที่นึง ซึ่งมันโอเคสำหรับเรามาก แต่คือเมื่อเวลาผ่านไป รู้สึกเหมือนว่าเราเหมือนอยู่คนเดียว รู้สึกแตกแยก ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ แก๊งเพื่อนก็คละกลุ่มคนละกลุ่มบ้าง พอพักกลางว