ผมเป็นคู่ ชาย-ชาย ครับ แฟนเป็นชาวต่างชาติ คบกันมา 3-4 ปีแล้ว
ก่อนหน้านี้เป็น long distance relationship เราไปบ้าง เค้ามาบ้าง
ก่อน covid ได้ประมาณเกือบปี เค้าก็ลาออกมาอยู่ด้วย ซึ่งก็วางแผนว่าจะมาอยู่ยาว มาทำมาหากินที่นี่
แต่เวลามันก็ล่วงเลยมาพอสมควรแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะมีความกระตือรือร้นในการหางาน การทำมาหากิน
อาจจะผิดที่ผมเองด้วย ที่ไม่ได้จริงจังว่าต้องหางานทำ ส่วนตัวแล้วก็มีรายได้อยู่ในระด้ับที่ผ่อนบ้านกับรถคนเดียวได้สบายๆ
ทุกวันนี้เค้าก็ทำงานบ้านอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เรียบร้อยเท่าไร
การกินการเที่ยว การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ไม่ค่อยมีปัญหา เรียกได้ว่าไม่มีปัญหาเลย
แต่บางทีมีความรู้สึกว่า เราจะมีเขาในชีวิตไปทำไม ในเมื่อเค้าไม่ได้อยู่ในแผนชีวิตเราเลย เค้าไม่ได้ support ชีวิตเราเลย
ใจนึงก็บอก เลิกเถอะ ใจนึงก็บอก จริงๆแล้ว เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะเขานี่
ก็เลยคาราคาซัง ดาวน์เป็นพักๆ ผมควรทำยังไงดีครับ ควรปล่อยเป็นแบบนี้ไหม ?
ออ... เคยคุยกันแล้ว เขาบอกว่าเราทำให้เขาสูญเสียความมั่นใจ ด้วยความที่เค้าเป็นต่างชาติ พอเขาทำอะไรในประเทศไทยไม่ได้ เช่น สื่อสาร หรือติดต่อการงาน พอคุยไม่รู้เรื่อง พอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เขารู้สึกพลาด ประหม่า แล้วเขาก็บอกว่าเราไม่ช่วยเขา เลยทำให้เขาสุดเสียความมั่นใจ (ก็เลยไม่ทำอะไรเลยงั้นเหรอ? - อันนี้ผมเอง) อีกอย่าง เค้าก็ไม่ได้ทำงานมานานแล้ว เลยไม่รู้จะกลับไปทำงานยังไง (ส่วนตัวผมก็มองว่า การทำงานมันก็เหมือนขับรถหรือเปล่า เป็นแล้วเป็นเลย อาจจะต้องใช้เวลารื้อหน่อย)
อีกเรื่อง ที่อยู่ในไทยได้ เพราะผมจัดการเรื่อง visa + work permit ให้เค้าครับ
แฟนไม่ยอมทำงาน ทำยังไงต่อไปดีครับ
ก่อนหน้านี้เป็น long distance relationship เราไปบ้าง เค้ามาบ้าง
ก่อน covid ได้ประมาณเกือบปี เค้าก็ลาออกมาอยู่ด้วย ซึ่งก็วางแผนว่าจะมาอยู่ยาว มาทำมาหากินที่นี่
แต่เวลามันก็ล่วงเลยมาพอสมควรแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะมีความกระตือรือร้นในการหางาน การทำมาหากิน
อาจจะผิดที่ผมเองด้วย ที่ไม่ได้จริงจังว่าต้องหางานทำ ส่วนตัวแล้วก็มีรายได้อยู่ในระด้ับที่ผ่อนบ้านกับรถคนเดียวได้สบายๆ
ทุกวันนี้เค้าก็ทำงานบ้านอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เรียบร้อยเท่าไร
การกินการเที่ยว การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ไม่ค่อยมีปัญหา เรียกได้ว่าไม่มีปัญหาเลย
แต่บางทีมีความรู้สึกว่า เราจะมีเขาในชีวิตไปทำไม ในเมื่อเค้าไม่ได้อยู่ในแผนชีวิตเราเลย เค้าไม่ได้ support ชีวิตเราเลย
ใจนึงก็บอก เลิกเถอะ ใจนึงก็บอก จริงๆแล้ว เราก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะเขานี่
ก็เลยคาราคาซัง ดาวน์เป็นพักๆ ผมควรทำยังไงดีครับ ควรปล่อยเป็นแบบนี้ไหม ?
ออ... เคยคุยกันแล้ว เขาบอกว่าเราทำให้เขาสูญเสียความมั่นใจ ด้วยความที่เค้าเป็นต่างชาติ พอเขาทำอะไรในประเทศไทยไม่ได้ เช่น สื่อสาร หรือติดต่อการงาน พอคุยไม่รู้เรื่อง พอไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เขารู้สึกพลาด ประหม่า แล้วเขาก็บอกว่าเราไม่ช่วยเขา เลยทำให้เขาสุดเสียความมั่นใจ (ก็เลยไม่ทำอะไรเลยงั้นเหรอ? - อันนี้ผมเอง) อีกอย่าง เค้าก็ไม่ได้ทำงานมานานแล้ว เลยไม่รู้จะกลับไปทำงานยังไง (ส่วนตัวผมก็มองว่า การทำงานมันก็เหมือนขับรถหรือเปล่า เป็นแล้วเป็นเลย อาจจะต้องใช้เวลารื้อหน่อย)
อีกเรื่อง ที่อยู่ในไทยได้ เพราะผมจัดการเรื่อง visa + work permit ให้เค้าครับ