โมโหแล้วเริ่มทำตบตีตัวเอง เราจะควบคุมตัวเองอย่างไรดีคะ?

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราไม่สบายใจมากๆ อยากระบายทุกอย่างออกมา เรารู้สึกว่าปัญหานี้มันทำให้พลังในการใช้ชีวิตของเราค่อยๆลดลง  ปกติเราเป็นคนที่ค่อนข้างอารมณ์ดี แต่เวลาโมโหอารมณ์ร้ายเหมือนกัน แต่เราก็ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน จนวันนี้ที่พ่อแม่เรามีปัญหากัน แล้วเรารู้สึกเราแบกรับเรื่องนี้ไม่ไหว เรื่องมันค่อนข้างยาว และเราอาจจะเรียบเรียงได้ไม่ดี เพราะในหัวเราตีกันไปหมด ขออภัยด้วยนะคะ  ขอเล่าก่อนว่าพ่อกับแม่เราแยกกันทำงานคนละจังหวัด  แต่เรารู้สึกครอบครัวเรามันดีมากๆ ถึงจะมีปัญหาเรื่องเงิน ส่วนตัวเราอยู่กับแม่และเรียนอยู่ ม.ปลาย พ่อจะไปมาทุกเดือนและในตอนนั้นหน้าที่เรื่องค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่จะเป็นพ่อ แต่แม่ก็ทำงานเหมือนกัน  จนวันหนึ่งเราเริ่มรู้ว่าแม่คุยกับใครในเฟส แต่เราไม่อยากจะยอมรับ เราไม่แม้แต่จะกล้าเข้าไปอ่านอะไรทั้งนั้น คิดว่าอาจจะเป็นคนรู้จัก จนเรารู้ว่ามันใช่แน่ๆ แต่เราก็ไม่กล้าพอที่จะพูดกับแม่ เพราะเราไม่อยากจะยอมรับความจริง เวลาผ่านไปจนเราไปเรียนนมหาลัย เราลืมเรื่องนี้ไปเลย จนโควิดหนักมากจนพ่อเราทำงานไม่ได้เลย แค่หาให้ตัวเองยังลำบาก แม่ก็พยายามทำเท่าที่ทำได้เพื่อให้เราได้เรียน แต่เรากลับมาเรียนออนไลน์ที่บ้าน และมีอยู่วันหนึ่งไอ้คนคนเดิม ที่เราคิดว่ามันจบไปแล้ว มันยังอยู่ในชีวิตแม่เรา มันอยากจะให้แม่เปิดตัว แต่พ่อเรายังไม่รู้อะไรทั้งนั้น  เราตัดสินใจพูดกับแม่ว่ามันเป็นอะไรยังไง พยายามใจเย็นที่สุด  แม่บอกว่าแม่อยากเลิกยุ่งแล้วจริงๆ เราก็เชื่อแม่ แต่วันหนึ่งมีคนบอกว่าเห็นแม่กับไอคนนั้นอยู่ด้วยกัน เรารู้สึกจุก เพราะเราเจ็บกับสิ่งที่แม่ทำ และสงสารพ่อมาก แม่ยังมาหลอกเราอีก เราเลยตัดสินใจโทรบอกพ่อ แต่พ่อใจเย็นกว่าที่เราคิดมาก เพราะพ่อเราเป็นคนที่อารมณ์ร้อนจัดๆ ยิ่งมาเจอเรื่องแบบนี้ // แต่เราไม่อยากให้ทุกวันของเรากับแม่มันแย่ เราเลยเข้าไปคุยกับแม่อีกครั้ง ว่าทำไม มีอะไรบอกกันตรงๆ เราพร้อมจะฟัง แม่บอกว่าแม่เองก็กลัว แม่พยายามบอกเลิกทุกอย่างแล้ว เพราะบ้านเราไม่มีรถยนต์ แม่ก็ต้องขับมอไซต์ไปทำงานคนเดียว ถ้าเกิดขาดการติดต่อไปเลย อีกฝ่ายอาจเกิดบันดาลโทสะก็เป็นได้ ถึงจะแจ้งความไว้แล้ว ก็ยังไม่วางใจ เราก็พูดอะไรไม่ออก เราก็ไม่อยากให้อะไรเกิดขึ้นกับแม่แม้แต่นิดเดียว เราเองก็บอกแม่ว่าในเมื่อพ่อรู้แล้ว ก็ตัดสินใจเรื่องเลิกไม่เลิก แล้วแม่ตัดสินใจเลิก เราก็คุยกับพ่อ(ไลน์คุย) พ่อบอกไม่อยากเลิกกับแม่ พ่อให้อภัยทุกอย่าง ให้แม่บอกความจริงพ่อ (ซึ่งเราบอกไปแล้ว คนจะเลิกจะมาอยากอธิบายความผิดตัวเองเพื่ออะไร นั่นคือสิ่งที่เราคิด)  พ่อบอกให้เราไปคุยกับแม่ ว่าต้องให้มาคืนดีกัน  ต้องเป็นครอบครัว ทำเพื่อลูก พ่อรักลุกแม่รักลูก พ่อพูดประโยคนี้ซ้ำๆๆๆๆๆ กับเราทุกวัน เราอธิบายอะไรพ่อไป พ่อบอกเข้าใจ แต่พ่อก็ยังถามคำถามเดิมๆ ในวันที่เราไปทำงาน หรือเรียน เราบอกพ่อว่า เราไม่ว่างนะ พ่อบอกว่า แล้วจะให้พ่อทำไง พ่อนอนไม่หลับ และพ่อก็พูดแบบนี้ทุกวันๆๆๆ จนเราเครียดมากๆ  ทุกวันนี้แม่เหนื่อยมากๆกับการหาเงิน แต่สิ่งมี่แม่ทำเราคืดก็ยังจุกทุกครั้ง เราสงสารพ่อมากๆ ทั้งเรื่องที่ทำงานก็ไม่มีรายได้ เรื่องสุขภาพก็ไม่ค่อยดี แต่ตอนนี้พ่อไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเราเลย  สิ่งที่แม่พยายามจะสื่อสารกับพ่อคือต้องการบอกพ่อว่า กูเหนื่อย ช่วยกูบ้าง ) แต่สำหรับพ่อคือ (จะมาทิ้งกันวันที่ไม่มี มันไม่ได้) พ่อบอกเราว่าจะพยายามทำให้ดี  แต่มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย แค่เราบอกให้พ่อลองปรับเปลี่ยนคำถามในแต่ละวัน พูดแต่เรื่องดีๆ อะไรๆมันก็ดีขึ้น เพราะทุกครั้งที่แม่รับ ทรส พ่อ มันฝืนมากจริงๆ แต่วันนึงวันที่แม่สงสารเรา เลยยอมที่จะดีกับพ่อ แต่ปัญหาของไอ้คนนั้นก็ยังไม่จบ เราก็บอกพ่อไปตรงๆ  ซึ่งเราเองไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกแล้วจริงๆหลังจากนี้ ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป  เราพยายามบอกพ่อว่า เราไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก พ่อให้อภัยแม่ เราก็ดีใจ เราเองก็ไม่อยากเห็นพ่อแม่เกลียดกัน แล้วแม่ก็ดีกับพ่อแล้ว แต่เราพยายามบอกพ่อว่าตอนนี้มันเป็นยังไง เราเป็นยังไง แต่พ่อบอกว่าเราไม่เป็นอะไร คนที่เครียดที่สุดคือพ่อ เราอยากเป็นกำลังใจให้แม่ เราไม่อยากซ้ำเติม เพราะเราเชื่อว่าในวันที่เราพลาด แม่ก็จะอยู่ข้างเรา เราอยากเป็นกำลังใจให้พ่อ แต่ทุกครั้งที่เราคุยกับพ่อ เรารู้สึกแย่มากๆๆๆ เพราะพ่อไม่สนใจเราเลย พ่อยังถามเราแต่เรื่องแม่ เราพยายามจหาเรื่องคุย พยายามทำให้ชีวิตมันไปต่อได้ แต่พ่อฉุดเราไว้กับเรื่องนี้ เราเครียดจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เราไม่รู้เราควรทำยังไงดี อะไรที่จะทำให้แฮปปี้ได้ทั้ง2ฝ่าย อะไรจะทำให้พ่อเห็นใจสภาพจิตใจเราตอนนี้. อะไรที่เราพอจะทำได้ อะไรที่เราจะรักษาสภาพจิตใจตัวเองได้