วิธีการคุยกับแม่

สวัสดีค่ะคือเรามีเรื่องอยากจะปรึกษา ปกติเราเป็นคนที่คุยกับเพื่อนกับครูหรือใครก็ตามเราคุยได้ปกตินะ แต่วันนี้เราจะขอแม่ไม่เรียนพิเศษได้มั้ยแค่เราเปิดประเด็นเรื่องๆนึงแค่พูดออกมานํ้าตามันก็ไหลออกมาแล้วมันไหลมาไม่หยุดเลย แม่เรายังไม่ทันว่าหรือด่าหรือว่าอะไรเลย แม่เราดีมากๆ คอยพูดผาเหตุผลคอยถามเราว่าทําไมถึงไม่อยากเรียนคอยคุยไปเรื่อยๆ แต่เรานี่สิเหมือนกลัวอะไรบางอย่างอยากให้นํ้าตามันเลิกไหลมากแต่ก็ทําไม่ได้ สรุปแม่เหมือนแม่พยายามเข้าใจเราแต่เรากลับนิ่งเงียบได้แต่พยักหน้า เราอยากตอบออกไปแบบออกเสียงแต่ถ้าตอบออกไปรู้เลยว่านํ้าตามันจะไหลหนักกว่าเดิม แม่บอกให้เราไปอาบนํ้าก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยมาคุยก็ได้ แต่พอเราอาบนํ้าเสร็จเรายังนํ้าตาไหลอยู่เรากลัวเลยรีบแต่งตัวแล้วรีบเข้าห้องทําเป็นลืมว่ายังต้องคุยกับแม่ต่อ เราอยากคุยกับแม่เหมือนที่เราคุยกับเพื่อน แม่คือไม่เคยดุว่าอะไรเราเลย เรารักแม่มากๆ แต่เราก็กลัวที่จะบอกแม่ เราไม่รู้ตัวเองด้วยว่าเรากลัวอะไรแต่ก็อยากคุยกับแม่ได้ปกติเราก็ไม่รู้ต้องเริ่มจากอะไร