ชีวิตมันเศร้า เล่าก็ยาก เก็บก็หนัก

สวัสดีค่ะ อยากหาคนคุยแก้เหงาค่ะ ไม่ต้องการความสัมพันธ์ใดๆ ไม่ได้ต้องการอะไรเลย แค่อยากคุยแก้เหงาเฉยๆ เรื่องอะไรก็ได้เรื่อยเปื่อย มาลองคุยกันก่อนค่ะ ไม่โอเคก็เลิกคุยไป

กว่าจะเจอรักแท้ เจ็บจนสะบัดสะบอม

เราเป็นคนที่มีเพื่อนที่สนิทจริงๆอยู่ประมาณ3-4คน แต่ส่วนใหญ่จะอยู่คนละห้องกัน เพื่อนในห้องเรียนก็มีแค่2-3คน เวลาทำงานอะไรก็ไม่ค่อยมีปัญหาถ้าวันนั้นเพื่อนมาเรียน แต่วันที่ลานี่แหละต้องอยู่คนเดียว เวลาเด

3 กระทู้ที่แล้วเรื่องราวมันไม่ได้เกิดติดกันนะคะห่างกันมากแต่ว่าเราแค่เอามาลงติดกันเฉยๆค่ะเอามาลงไว้ว่าครั้งหนึ่งเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับเรามาแล้วเผื่อจะได้จำไว้เป็นบทเรียน

บางครั้ง คนที่กำลังเจ็บปวด ไม่ได้ต้องการคำแนะนำมากมาย เขาแค่ต้องการใครสักคนที่พูดว่า “ไม่เป็นไรนะ ถ้าวันนี้เธอเหนื่อย เราจะนั่งอยู่ข้าง ๆ ตรงนี้กับเธอเอง” หรือเพียงประโยคธรรมดา ๆ อย่าง

เมื่อเราอายุ 40 มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงและควรที่จะต้องมีบ้าง..??? ที่เปลี่ยนตอนนี้เลย อารมณ์ มันงุ่นๆ งง ท้อแท้ เศร้า เหงา รู้สึกเรื่อยเปื่อย ไม่มีชีวิตชีวา

เป็นกระทู้แรกครับ พิมพ์ไม่เข้าใจขออภัย ผมอายุ 50+ ป่วยติดเตียงมาได้ 4 ปี มีภรรยาอายุ 31 ปี ดูแลไม่ห่างตลอดมา และดูแลกิจการของผมแทน จนผมมารุ้ว่า ภรรยาแอบไปมี....กับคนงานของเธอเองที่อายุน้อยกว่า ภรรยา 2

มีใครคิดเหมือนกันไหมว่าเราไม่เหมาะกับการมี "ความรัก"