ช่วยที่ครับ ปันหาเรื่องลูกของเมีย

ผมกันเมียคบกันมา 3-4ปี ไปๆมาๆหากันครับ ยังไม่ได้อยู่เป็นครอบครัวเดียวกัน
ผมอยู่ สระบุรี เมียอยู่ระยอง
ปันหาที่เกิดคือ ลูกของเมียครับ
1.ผมไม่กล้าเรียกตัวเองว่าพ่อ
2.ผมยังไม่ได้สนิทหรือเลี้ยงลูกของเมียครับ ได้แต่ส่งเงินและไปหานานๆทีครับ
3.ผมไม่เคยมีลูกไม่รู้จะทำตัวยังไง
เข้าเรื่องเลยนะครับ
คือผมคิดมาตลอดจะทำตัวเป็นพ่อคนยังไงดีทั้งๆที่ไม่เคยมีลูกจะวางตัวอย่างไร
ให้สมกับคนเป็นพ่อ เลยปรึกษาเมียตรงๆว่า ผมควรทำยังไง ให้สมกับคนเป็นพ่อ
เพราะผม ไม่เคยมีลูก ไม่กล้าเรียกตัวเองว่าพ่อ และได้พูดกับเมียไปว่า
ผมยังไม่ได้มีความรู้สึกกับลูก ต่างจาก
หลาน หรือน้อง เพราะไม่มีความผูกพันธ์
จะต้องวางตัวยังไงต้องรักแบบใหนถึงจะกล้าเรียกตัวเองว่าพ่อคน และเรียกลูกว่าลูกได้อย่างเต็มปาก พอจบประโยคนี้
เมียผมร้องไห้และ หันหน้าหนีทันที
ทำให้ผมตกใจและกลัวมาก พยายาม
อธิบายด้วยเหตุผลว่า ผมไม่ได้จะสื่อความหมายหรือคิดว่าไม่รับลูกของเมียเป็นลูกตัวเอง ตลอดเวลา ผมสอนลูกของเมียตลอด
รักและเอาใจใส่ตลอด สอนการบ้านซื้อของ เอ็นดูมากๆและรักลูกของเมียมาก
แต่รักเหมือนหลานเหมือนเด็กคนนึง
เพราะไม่รู้ว่า มันคือการรักเหมือนลูกหรือไม่
แต่กับไม่พอใจและไม่คุยกับผมและเราก็ทะเลาะกันครับ ควรทำยังไง ให้ปันหามันจบครับ เครียดมากครับ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่