สเน่หาชายา ตำนานผีอินเดียที่ดังมากซึ่งมาจากเรื่องจริง

เรื่องราวผีในหอพักนักศึกษาที่อินเดียที่ดังมากจนเป็นที่โจทย์จรรย์เล่าขานจนมีการเอาไปทำหนังสั้นใน Indian ghost story 

เสน่หาหรือเหน่หา สาวแว่นเรียนดีนิสัยว่านอนสอนง่ายที่ไม่เคยไปไหนไกลพ่อแม่ของเธอเลยได้สอบติดคณะแพทย์ได้มหาวิทยาลัยที่อยู่อีกเมืองที่ห่างไกลมาก พ่อกับแม่ของเธอจึงขับรถไปส่งที่สถานีรถไฟและให้เหน่หานั่งรถไฟต่อไปเองยังหอพักนักศึกษาหญิงที่ได้จองเอาไว้แล้ว เธอไปถึงที่นั้นเป็นเวลาใกล้ค่ำ มันเป็นหอพักสภาพเก่าแก่โกโรโกโสตั้งอยู่กลางทุ่งในเมืองเดียวกับมหาวิทยาลัยหนำซ้ำยังมีผู้ดูแลหอพักเป็นสาวใหญ่พูดจามะนาวไม่มีน้ำในชุดส่าหรีซึ่งจะนั่งประจำอยู่ที่เคาเตอร์ด้านหน้าของอาคาร .....คุณนายผู้ดูแลหอพักให้กุญแจห้องพักหมายเลข13กับเหน่หาและซิมการ์ดซึ่งเป็นหมายเลขโทรศัพท์ที่ใช้โทรในพื้นที่เมืองนั้นแก่เธอเพื่อใช้ในการโทรติดต่อเวลาอยู่ที่นั้นจะได้ไม่ต้องเสียค่าโทรศัพท์แพง

ภายในหอพักนั้นทั้งเก่าและมืดห้องพักของเหน่หามีประตูไม้สีดำที่มีช็อคเขียนเลขที่ห้องเบอร์13ไว้ที่หน้าประตู ภายในห้องมีโต๊ะเขียนหนังสือและนาฬิกาปลุก กระจกติดผนัง เตียงนอนที่อยู่ติดกับผนังปูนเปลือยและคัตเอ้าท์ไฟเก่าๆที่ดวงไฟเหนือเพดาลติดๆดับๆเอาแน่เอานอนไม่ได้ ผนังห้องด้านอื่นทาสีเขียวแก่ส่วนประตูหน้าต่างเป็นสีดำ

เมื่อมาถึงหอพักนักศึกษาราว1ทุ่มเหน่หาก็โทรติดต่อแม่เพื่อรายงานว่าตนมาถึงหอพักแล้ว 

แม้ว่าสภาพหอพักและห้องจะไม่น่าอยู่เอาเสียเลยต่างจากบ้านของเธอมากแต่เหน่หาเธอก็ไม่คิดจะบ่นให้แม่ฟัง ก่อนวางสายแม่กำชับให้เธอลงไปทานข้าวที่ทางหอพักน.ศจัดให้แต่เหน่หาก็ปฏิเสธแม่ไปว่าเธอเหนื่อยและอยากจะนอนซึ่งแม่ก็ตอบว่างั้นก็แล้วแต่ลูกและวางหูไป 

หลังจากนั้นเหน่หาก็ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยจากการเดินทางด้วยรถไฟมาทั้งวัน

ในระหว่างที่เหน่หานอนเธอก็ได้ยินเสียงเหมือนผู้หญิงฮัมเพลงแล้วเสียงฝีเท้าคนวิ่งก็ดังใกล้เข้ามาประชิดที่เตียงของเธอจนเธอสะดุ้งตื่น และพบว่าประตูห้องกำลังมีใครบางคนเคาะอยู่ เมื่อเหน่หาเดินไปเปิดเธอก็พบกับมาดามผู้ดูแลหอพักที่มาเรียกให้เธอลงไปทานข้าวพร้อมทั้งบอกกับเธอว่าที่หอพักนี้มีอาหารให้น.ศทานตั้งแต่เวลา3ทุ่มจน3ทุ่มครึ่งและถ้าเลยเวลานั้นไปเธอยังไม่ลงไปทานก็หมดเวลาและอดกินข้าว

เหน่หาก็ได้แต่ตอบรับว่า คะๆ แต่ก็ไม่ได้ลงไปกินข้าวเพราะเธอง่วงและไม่อยากลงไปทานอะไรทั้งนั้น จึงกลับไปนอนต่อ
เวลาก็ล่วงเลยไปจนสามทุ่มและก็เลยไปจนเที่ยงคืนยันเช้า สรุปคืนนั้นก็ไม่ได้มีอะไร เหน่หาก็ใช้ชีวิตทบทวนหนังสือในหอนั้นและก็ไปเรียนที่มหาลัยตอนเช้าตามปกติและกลับมาที่หอเป็นอยู่แบบนั้นไปประมาณอาทิตย์กว่าๆ

จนกระทั้งอยู่มาคืนหนึ่งเป็นเวลาตอนตีสอง เหน่หาก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างตกใจเพราะมีใครบางคนมาเคาะประตูที่ห้องเธอดังปังๆๆ

เหน่หาจึงลุกไปเปิดประตูด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อยและเธอก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงนอนยืนอยู่หน้าห้อง หญิงสาวแนะนำตัวกับเหน่หาว่าเธอนั้นมีชื่อว่า "ชายา" เป็นนักเรียนคณะแพทย์รุ่นพี่ซึ่งก็พักอยู่หอนี้เหมือนกันถ้าเหน่หาสงสัยตรงไหนในตำราเรียน หรือใกล้สอบให้ถามเธอได้เธอจะมาติวให้แต่จะต้องเป็นเวลาตอนตีสองเท่านั้นที่เธอจะมาได้เพราะต้องทำธุระทบทวนบทเรียนหรือเข้ากะฝึกงานรอบดึกเสร็จเรียบร้อย ......ซึ่งเหน่หาก็ดีใจมากเธอก็เลยตอบตกลงรุ่นพี่คนนี้ไปว่าให้มาติวให้เธอคืนพรุ่งนี้เลยยิ่งดี......ซึ่งชายาก็มาตอนตีสองตามที่ตกลงกันไว้และสอนหัวข้อในตำราเรียนต่างๆที่เหน่หาสงสัยแล้วก็กลับห้องไป หลังจากนั้นชายาก็เยี่ยมเยือนมาสอนหนังสือในตำราให้เหน่หาบ่อยครั้งตามแต่ว่าคืนไหนเหน่หาจะนัดให้มาจนทั้งสองสนิทกันมากขึ้นแม้ชายาจะเป็นคนมีบุคคลิกที่ดูแข็งๆแปลกๆก็ตามเพราะชายาจะไม่พูดถามเรื่องส่วนตัวใดๆ
ของเหน่หาเลยนอกจากพูดเรื่องในตำราเรียนเท่านั้น

วันเวลาผ่านไปจนใกล้สอบชายาก็มาติวข้อสอบให้เหน่หาในเวลาตีสองอย่างเช่นที่เคยทำ หนำซ้ำเธอยังบอกเหน่หาอีกด้วยว่าข้อสอบในวันพรุ่งนี้น่าจะออกตรงจุดไหนแล้วชายาก็วงกลมหัวข้อไว้ให้เหน่หาอ่านตรงบทนั่น.....เมื่อถึงวันสอบจริงเหน่หาก็พบว่าข้อสอบนั้นออกเป๊ะๆตรงกับที่ชายาบอกไว้ไม่มีผิดทำให้เหน่หานั้นได้คะแนนสูงกว่าเพื่อน เหน่หามักจะโทรไปเล่าให้ทางบ้านฟังว่ามีเพื่อนสนิทเป็นรุ่นพี่ชื่อชายา

จนกระทั้งคืนวันศุกร์สุดสัปดาห์ก่อนปิดเทอมชายาก็มาหาเหน่หาที่ห้องพักอีกตอนตีสองซึ่งเหน่หาก็ขอบคุณชายาเป็นอันมากที่ช่วยให้เธอสอบผ่านอย่างสบายๆ ในคืนนั้นชายาบอกเหน่หาว่าเสาร์อาทิตย์นี้เธอจะไม่อยู่หอแต่จะกลับไปบ้านเธอที่ต่างเมืองและจะกลับมาหาเหน่หาใหม่ตอนตีสองอาทิตย์หน้าคืนวันจันทร์

กระทั้งเช้าวันถัดมาแม่ของเหน่หาได้โทรมาหาเหน่หาว่าพ่อของเหน่หาต้องการจะมารับเหน่หากลับบ้านวันอาทิตย์นี้ซึ่ง
เหน่หาก็ปฏิเสธว่ายังไม่อยากกลับอาทิตย์นี้เพราะมีนัดกับรุ่นพี่ชื่อชายา แต่แม่ก็บอกเหน่หาว่าเธอปฏิเสธไม่ได้เพราะพ่อได้กำลังขับรถมารับเหน่หาที่หอพักในเมืองที่เหน่หาอยู่ซึ่งอยู่ไกลมากและต้องขับข้ามวัน ซึ่งพ่อจะโกรธเอาถ้าเธอปฏิเสธ เหน่หาจึงตอบตกลงแม่อย่างเสียไม่ได้.....พอวางโทรศัพท์ไปในเช้าวันนั้นเหน่หาจึงไปยังห้องพักหมายเลข17ซึ่งชายาบอกเธอว่าเป็นห้องของเธอ เพราะเหน่หาต้องการจะไปบอกชายาว่าเธอคงอยู่เจอชายาอาทิตย์หน้าไม่ได้เพราะพ่อกำลังจะมารับกลับบ้าน
เหน่หาได้พบว่าห้องหมายเลข17นั่นล็อคอยู่และดูเหมือนชายาจะไม่ได้อยู่ที่ห้องในเวลานั้น.....

ระหว่างที่เหน่หากำลังยืนมองหน้าประตูห้องหมายเลข17อยู่นั้นเองจู่ๆก็มีนักศึกษาหญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาทัก
เหน่หาและถามเหน่หาว่าเธอมายืนทำอะไรที่ห้องนี้

เหน่หาตอบนักศึกษาหญิงคนนั้นไปว่าเธอมาหารุ่นพี่ที่ชื่อชายา....ซึ่งทำให้นักศึกษาหญิงคนนั้นตกใจและถามเหน่หาว่าชายาที่ว่านั่นลักษณะหน้าตารูปร่างเป็นยังไงซึ่ง
เหน่หาก็อธิบายให้ฟังซึ่งก็ทำให้นักศึกษาหญิงคนดังกล่าวตกใจมากเธอรีบดึงแขนเหน่หาไปยังห้องของเธอและหยิบรูปภาพถ่ายนักศึกษาหมู่มาให้เหน่หาดูและถาม
เหน่หาว่า ชายาคนที่ว่าหน้าตาแบบนี้หรือเปล่าซึ่งเหน่หาก็ตอบว่าใช่.....

นักศึกษาหญิงคนนั้นก็ถึงกับหน้าซีดและเล่าให้เหน่หาฟังว่า หญิงสาวคนที่เหน่หา
บอกว่าชื่อชายานั้นจริงๆแล้วเป็นเพื่อนของเธอเองมีชื่อว่า สมิตา ซึ่งเดิมทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันและเคยอยู่ห้องเดียวกันมาก่อนแต่จู่ๆสมิตาก็มีพฤติกรรมอาการเพี้ยนๆจนเธอต้องแยกห้องออกไปเพราะสมิตาเริ่มพูดคนเดียวหลังตีสองในเวลาทบทวนหนังสือและพูดกับใครบางคนที่ไม่มีคนอื่นเห็นซึ่งมีชื่อว่า "ชายา" และไม่นานหลังจากที่สมิตามีอาการพูดคนเดียวกับเพื่อนที่ไม่มีตัวตนไม่มีใครมองเห็นซึ่งสมิตาบอกว่าชื่อ"ชายา" หลังจากนั้นก็มีคนพบว่าสมิตาฆ่าตัวตายในเวลาต่อมาที่ห้องหมายเลข17 นักศึกษาหญิงคนดังกล่าวตื่นกลัวมากและแนะนำให้เสน่หารีบออกจากหอพักนี้ไปซะในวันนั้นแต่ก็เพราะมีนัดรอพ่อมารับเธอจึงไปไหนไม่ได้

ในคืนวันนั้นเองเหน่หากระวนกระวายมากที่เธอยังต้องรอพ่อจนเวลาล่วงเลยมาถึงตี1ครึ่งก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาในมือถือของเหน่หาและเป็นเสียงของชายาซึ่งบอก
เหน่หาว่าเธอเปลี่ยนใจไม่กลับบ้านแต่จะมาหาเหน่หาตอนตีสองคืนนี้ เหน่หากลัวมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้และไปไหนไม่ได้เพราะต้องรอพ่อ เธอไม่ตอบโทรศัพท์และวางสายไปด้วยอาการช็อคตกใจ เวลาผ่านไปเช้าวันถัดมามาดามผู้ดูแลหอก็พบว่า
เหน่หานั้นได้เสียชีวิตลงด้วยการฆ่าตัวตายในห้องของเธอ

วันเวลาผ่านไปมีการรับนักศึกษาใหม่เข้าหอซึ่งห้องไม่พอจึงต้องมีการเปิดห้องที่
เหน่หาฆ่าตัวตายให้นักศึกษารุ่นถัดมาเช่า.....นักศึกษาหญิงคนใหม่ที่ได้ห้องที่
เหน่หาเคยอยู่ก็ได้พบว่าราวตีสองก็มีนักศึกษาหญิงรุ่นพี่คนหนึ่งมาแนะนำตัวให้เธอรู้จักพร้อมทั่งบอกกับเธอว่าเธอนั้นชื่อ "ชายา" แต่เมื่อสืบประวัติจากรูปร่างหน้าตาของนักศึกษาหญิงรุ่นพี่คนนี้นักศึกษาคนใหม่ก็พบว่าแท้จริงแล้วนักศึกษารุ่นพี่ที่แนะนำตัวเองว่าชื่อชายานั้นกลับมีหน้าตาเหมือนนักศึกษาหญิงคนที่เคยฆ่าตัวตายในห้องรุ่นก่อนซึ่งมีชื่อว่า เสน่หา 

เรื่องราวนี้เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเป็นหนึ่งในตำนานผีเรื่องดังของอินเดีย ที่มาจากเรื่องจริง
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่