@@…ดอกอังกาบ…@@ กลอนกลบท ช้างชูงวง

“ นิราศ..รัก ” 🧚จำจำใจ จากเจ้า เศร้าโศกโศกวิวิโยค รัญจวน ครวญคร่ำคร่ำพิศพิศเพ่ง รายรอบ บอบช้ำช้ำเตือนเตือนจำ รักล่ม ซมเซาเซา 🧚นินิราศ ขาดเขา เฝ้าหวนหวนหมู่หมู่เมฆ สีนวล ชวนเหงาเหงาลอยลอยล่

“ ดอกไม้ริมทาง ” 🍀เพียงเป็นดอกแมกไม้    ริมทางคุณค่าคนเมินหมาง       เยาะยิ้มหวังอ้อมโอบเลือนลาง    หดหู่ แท้นอแม้สดใสเพราพริ้ม 

ร้องเพลง(รอ​ ท้อ)​ใจ(สุด​ ดุจ)​เดี่ยวโดดไร้คน(โปรด​โหด)​ร้าย(ยิ่ง​สิ่ง)​ที่เห็นไม่มี(รัก​ พัก)​กาย(แอบ​แทบ)​ลำเค็ญเหมือนดั่ง(เป็น​ เช่น)​ปาน(ว่า​ ค่า)​ไม่มี ได้แต่(ทนหม่น)หมอง

“ หวง..ห่วง ?” 🧚ติดตาม ถามทุกข์ หรือสุขไหมถามไถ่ ให้ห่วง ไยควงอื่นเงียบงัน หมั่นมอง สนองคืนระรื่น คืนคำ คือร่ำไร 🧚ทั้งที่ วี่วาน ยังขานรับย่อยยับ ปรับแปร ยากแก้ไขจุดจบ พบพาน ยากปานใดจำใจ ไ

“ไร้พันธะ” 🦚เสียงฟ้าร้อง ดุจน้อง หมองหม่นโศกคืนวิโยค ร่ำร่ำ พร่ำหาเพรียกน้ำตาคลอ ตัดพ้อไป ไม่สำเหนียกเสียงร้องเรียก กี่ครา มิมาพบ 🦚หกปีผ่าน นานนับ กับการจากใดมาพราก ข้องใจ ไม่รู้จบไยเสแสร้

“ ดิน ” 🍀ดินดีปลูกพืชได้   งดงามดินแผ่นผืนหญ้าลาม  ทุ่งท้องดินชุ่มฉ่ำทุกยาม      เมื่อหยาด ฝนแลดินที่ใครเรียกร้อง    พวกพ้องคดงอ 🍀ดิ

“ ดวงใจ ” ❤️ดวงใจนี้ มีเพียง หนึ่งหอห้องไม่มีสอง สำรองใคร ไว้ดอกหนาหากรักใคร ทุ่มเทหนัก ไม่มากจาหนึ่งคุณค่า อนันต์ล้น ท้นดวงใจ ❤️มีรักได้ ไม่มากครั้ง ครั้งละหนไม่แยบยล กลลวง ถ่วงใครได้จิตม