ชีวิตคู่ที่เรื้อรัง เป็นการนับถอยหลังการเลิกรา

เราทะเลาะกับเค้า เราหายไปจากเค้าไม่ติดต่อหลายวัน แต่เค้ากับไม่ตามเราเลย เราทนคิดถึงเค้าไม่ได้ เราเลยเป็นฝ่ายกับมาหาเค้าเอง เเต่สิ่งที่เราได้กับมาคือ น้ำตาและความเจ็บปวดที่มีมากกว่าเดิม เค้าไม่ได้สนใจเ

พ่อค่อนข้างมีอารมณ์ฉุนเฉียว โมโหร้าย ไม่รับฟังคนอื่น ไม่ยอมรับความจริง ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ดูเหมือนเป็นคนจิตหลุด หนูพึ่งอายุได้18 เข้าถึงวันเลือกตั้งปี69 แม่/หนูและก็น้องสาวต้องกลับต่างจังหวัดเ

จะเล่าคร่าวๆนะคะ ปัจจุบันเราอายุ15ปี คือว่าเราอาศัยอยู่กับพ่อซึ่งเราเป็นคนที่ชอบเถียงพ่อมาก แต่พ่อไม่เคยเถียงกลับเลย ยอมตลอด จะมีเถียงคืนบ้างบางครั้ง ตอนเด็กพ่อทำงานเป็น รปภ. ไม่มีเวลาให้เลย พอออกจาก

พอดีไปเจอ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1567 (2) (แก้ไขโดย พ.ร.บ. แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 25) พ.ศ. 2568) มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 25 มีนาคม 2568 เป็นต้นไป กฎหมายกำหนดชัดเจนว

งานก็ไม่ได้เยอะกว่าเดิมเท่าไหร่ แต่ทำไมความรู้สึกมัน "หนัก" เหลือเกิน ตื่นมาแล้วไม่อยากไปทำงาน เริ่มมองไม่เห็นความหมายของสิ่งที่ทำ หรือบางทีแค่เห็นชื่อหัวหน้าเด้งในแชทก็อยากจะโยนมือถือทิ้งแล