สวัสดีค่ะ หนูเป็นเด็กอายุ14 แม่หย่ากับพ่อแม่ไปทำงานต่างจังหวัด สิ้นปีจะกลับมาอยู่บ้าน(พาแฟนใหม่มาด้วย) เราอยู่กับยาย ตา ลูกของป้าเรา เป็นผู้ชาย ตายายรักพี่เขามากค่ะเพราะพี่เขาเรียนเก่งมาก ดีไปหมดทุกอย่าง เอาใจพี่เขาตลอด ขนาดเราไม่ได้ซักผ้าให้ ยายยังซักให้พี่เลย ทำขนมเสร็จก็มาซักผ้าให้พี่ เราอยากช่วยนะคะ แต่โดนด่า ก็เลยอยู่ในห้องที่ไม่สมบูรณ์ ไม่มีฝ้า ไม่มีประตู มีแค่หน้าต่างเก่าๆ เวลายายทำขนมควันก็จะมาทางห้องเรา เราก็บอกยายว่า ใช้เตาแก๊สแทนได้ไหมแต่ยายก็ด่าเราว่าคนทำมาหากินอย่ามายุ่ง เหม็นก็มานั่งเฝ้าสิ คนเฝ้าเหม็นกว่า เราก็เลยมุดผ้าห่มทนกลิ่นควันแบบนั้นมา3ปี ตอนนี้ก็ยังได้กลิ่น แม่เราไม่ค่อยมีตังส่งมาให้ แต่แม่ของพี่ชายส่งมาให้อาทิตย์ละ500 เราก็ต้องขอคุณยาย เขาชอบบ่นว่าได้แต่ขอ งานไม่ทำ ทั้งๆที่เราก็ซักผ้า กวาดบ้าน เวลาโดนแบบนี้ เราจะเอาพี่ชายมาอ้าง ว่าทำไมพี่อยู่ในห้องทั้งวันไม่ทำอะไรเลย ทำไมไม่ว่าบ้าง แต่ยายก็ไม่สนใจ บางทีก็บอกว่าเขาเป็นผู้ชาย เวลาเรามีเงินยายจะพูดดีกับเรา เวลาเราไม่มีบางทีก็ไม่สนใจ เราจะไปพบจิตแพทย์แต่ยายก็ไม่ให้ไปบอกว่าไร้สาระ ป่วยตายไปเถอะ แบบนี้ เราก็เสียใจ ยายพูดไม่รักษาน้ำใจเราเลย เราสั่งของมา 1บาท(โปรโมชั่นของช้อปปี้ )ยายก็บอกว่าเราเปลืองตัง แต่เราก็ไม่ได้ขอตังยายาสั่งของนะคะ เวลาพูดกับเราไม่เหมือนกับที่พูดกับพี่ชายเลยค่ะ ยายให้พี่ชายเอารถไปโรงเรียน แต่ให้เราเดินไป-กลับ4กิโล เวลาโดนเพื่อนแกล้ง เขาก็ไม่สนใจเรา บอกว่าช่างมันเถอะ เรารู้สึกเหมือนเป็นภาระเลยค่ะ เขาชอบพูดว่าเปลืองข้าวกับเราบ่อยๆ แล้วก็ไม่สนับสนุนความฝันเราเลยค่ะ5555บางทีก็แอบน้อยใจ ตั้งแต่ป.6เราก็ร้องไห้คนเดียวบ่อยมาก ปัญหามีแค่เรื่องครอบครัว กับโดนแกล้งที่โรงเรียน เรามีปัญหาอะไรปรึกษาใครไม่ได้เลยค่ะ พ่อเราเสียแล้ว เรานึกถึงคำพูดพ่อตลอด ลูกพ่อเก่งอยู่แล้วอย่าไปสนใจคำพูดที่ไม่ดี พ่อพูดกัลเราแบบนี้ตั้งแต่เราอยู่อนุบาล1จนเราม.1 พ่อก็จากไป ทั้งชีวิตเราเจอพ่อแค่10ครั้ง เพราะฝั่งแม่ ยาย ไม่อนุญาตให้ไปหาพ่อค่ะ เราโดนปิดกั้นจากยายทุกอย่าง เวลาไปเที่ยวกับเพื่อน เราก็จะไม่ค่อยรู้อะไร เพราะไม่ได้ไปไหนบ่อย ไปแค่ทุ่งนากับโรงเรียน ขอโทษที่พูดยายนะคะ ประเด็นคือ เรารู้สึกว่ายายรักเรากับพี่ไม่เท่ากัน เรารู้สึกว่าเราเป็นตัวปัญหา เป็นภาระ จัดการกับความรู้สึกยังไงดีคะ ดิ่งมากเลยค่ะ หวั่นไหวกับคำพูดง่าย อยากตายมาก ไม่รู้จะทำยังไงดี ไม่มีความสุขเลย อิจฉาครอบครัวที่ตอยได้กำลังใจจากที่บ้าน 😅
ทำอะไรก็ผิด