อุบัติเหตุ3ครั้ง เห็นผี

ดิฉันเป็นเด็กคนหนึ่งที่กลัวเรื่องผีมากในตอนเด็ก ถึงขนาดบางครั้งต้องให้แม่มาเฝ้าหน้าห้องน้ำ แต่มันก็เกิดเรื่องขึ้น ดิฉันเกิดวันที่ 13 03 49หรือ ค.ศ.06 มันเป็นเลขที่เชื่อมโยงไปทางภูติผีหมดเลย ตอนดิฉันอายุประมาณ5-6ขวบ ดิฉันอยากกินโยเกิร์ตมากพ่อจึงพาออกไปซื้อ พอซื้อเสร็จโชคไม่ดีนัก มีสุนัขตัดหน้ารถ พ่อของฉันไม่เป็นอะไรเลย แต่พ่อบอกว่าฉันเลือดท่วมตัวจนพ่อทำอะไรไม่ถูกรีบอุ้มฉันและขับรถกลับบ้าน แต่ฉันก็หายเป็นปกติ ไม่มีเหลือแม้แต่รอยบาดแผล นั่นคืออุบัติเหตุแรก ทางพื้นดิน ต่อมาฉัน และพี่ๆของฉันชวนกันไปเล่นน้ำที่แม่น้ำ เนื่องจากตอนนั้นฉันอายุแค่7ขวบ จึงมาห่วงยางติดไปด้วย พี่ชายของฉัน3คนเล่นน้ำกันอย่างสนุกโดยมีแม่ของพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันนั่งเฝ้าพวกเราอยู่บนบก จากนั้นฉันจำได้แค่ว่า พี่ชายคนโตไปดึงห่วงยางของฉันออก ไปเล่นกับพวกพี่คนอื่นๆ แล้วก็มีคลื่นแรงมากซัดมาที่ตัวฉัน จนห่วงยางฉันพลิกคว่ำ ฉันจมอยู่ในน้ำจนหายใจไม่ออก สักพักฉันลืมตาขึ้นตอนฉันหายใจได้แล้วพบว่าตัวเองได้นั่งอยู่บนรถจักรยานยนต์โดยมีพี่ชายคนกลางขี่แล้วฉันนั่งกลางพี่ชายคนโตนั่งปิดท้าย แล้วฉันก็งงๆ แล้วถามพี่ชายคนโตว่า ห่วงยางของหนูหล่ะ แต่ก็ไม่มีใครตอนหนูได้เลยว่ามันอยู่ไหน และหนูก็ไม่มีร่องรอยจากอุบัติเหตุนั้นอีกเช่นเคย นี่คือเหตุการณ์ที่2 ต่อมาพอฉันขึ้นป.5ในวันแม่ทางโรงเรียนก็ได้จัดกิจกรรมปลูกต้นไม่กับแม่ จะมีอยู่1ทางที่สามารถปลูกต้นไม้ได้9ต้น 9ต้นนั้นเป็นญาติๆของดิฉันทั้งหมดเลย พอผ่านไปประมาณ1อาทิตย์ น้อง ที่มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันก็ป่วยโดยไร้สาเหตุ จนเสียชีวิตลง ฉันไปงานศพคืนแรกของน้องฉันและก็ไปได้แค่คืนเดียววันต่อมาฉันกลับป่วย พ่อและแม่ของฉันพาฉันไปหาหมอ แม่บอกว่าเช็ดตัวเท่าไหร่ไข้ก็ไม่ลดเลย หมอจึงให้ฉันนอนโรงพยาบาล อุณหภูมิในตัวฉันตอนนั้นมัน42-43องศา แต่ฉันกลับรู้สึกหนาวจนคิดว่าตัวเองเป็นน้ำแข็ง แต่แม่กลับบอกว่าตัวฉันร้อนมาก แม่กับป้าของฉันเช็ดตัวฉันมาทั้งคืน พอหมอมาตรวจ ไข้กลับไม่ลดเลย มันเสี่ยงที่ฉันจะชักได้ภายในคืนนั้น แต่แม่ก็สงสารฉันเพราะฉันหนาวจนมากสั่นแบบฟันกระทบกันรัวๆ ในตอนสายๆจนเกือบเย็น ป้าบอกฉันว่าตอนที่เขากลับเขาเห็นงูตัวใหญ่ที่อยู่ในลำธารเขาเลยถามฉันว่าไปไหนมาแม่ฉันบอกว่า แม่ของน้องชายฉัน(คนที่เสีย)ชวนไปเล่นน้ำที่ลำธาร ป้าเราบอกว่า เขาบอกว่าจะเอาเด็กไป9คน พอฉันนับรุ่นน้องที่ป่วยแบบฉันและยังนอนอยู่ในโรงพยาบาลเดียวกันฉันก็ตาโต ฉันหันไปบอกป้าว่า คนที่เป็นแบบหนูก็ 7คน ก็รวมฉัน1และน้องที่เสีย1 พอย่าฉันรู้ย่าจึงไปที่นั่นและบนว่าถ้าหลานๆของฉันหายจะให้หลานฉันบวชให้9วัน9คืน วันต่อมาไข้ของฉันลดลงเหลือ37 พร้อมกับเด็กคนอื่นๆ พอหาย ดิฉันก็บวชชีพราหมณ์9วัน9คืน แต่เรื่องปลาดของฉันก็ยังไม่จบ ฉันเริ่มรู้สึกเห็นคนเยอะขึ้น และได้รู้ในตอนท้ายว่า ไม่ใช่คน ฉันกลัวมาก แต่ฉันก็คิดว่าตัวเองคิดไปเอง จนวันหนึ่ง พี่พระรูปหนึ่งถามฉันว่า เห็นเขาหรอ ฉันพยักหน้าเบาๆ พระรูปนั่นถามฉันต่อ ทำไมถึงบุญเยอะนัก แล้วพระรูปนั้นก็เดินกลับกุฎิ ฉันก็เห็นวิญญาณมาสีกพักจนเริ่มชิน มีแค่คนสนิดของฉันที่รู้เรื่องนี้ ครั้งสุดท้ายในตอนนั้นที่ฉันเห็นวิญญาณคืองานศพของแม่เพื่อนพ่อ ฉันจ้องไปที่โลง เห็นเขายืนอยู่ เขามองไปที่ลูกสาวของเขา ฉันกระซิบพ่อว่า หนูอยากคุยกับเพื่อนพ่อ พ่อฉันรู้พ่อฉันจึงไม่ถามอะไรต่อ และพ่อก็พาเพื่อนเขามาหาฉัน ฉันพูดกับเขาว่า"ป้าไม่เชื่อหนูก็ไม่เป็นไรน่ะหนูเขาใจ แต่สิ่งที่หนูจะพูดคือ เขาบอกหนูว่าป้าไม่ผิด ป้าไม่เป็นไร ป้าเข้มแข็ง และป้าอยู่ได้"เพื่อนของพ่อน้ำตาไหลออกมา แล้วพูดกับฉันว่า"ป้าเชื่อ เขาพยายามพูดประโยคนี้กับป้า แต่เขาพูดไม่จบ"แล้วเขาก็กอดฉัน หลังจากวันนั้นประมาณ2ปี ฉันไม่เห็นผีอีกเลย แต่ฉันแค่รับรู้ได้ว่า เขาอยู่ตรงนั้นน่ะ จนมาถึงอาทิตย์นี้ฉันรู้สึกว่าฉันได้กลับมาเห็นอีกครั้งแต่ครั้งนี้ มาพร้อมกับฉันได้ยินเสียงพูด ฉันได้ยินเสียงการสนทนา ทั้งๆที่ไม่มีใคร แต่ฉันก็เชื่อว่า เขามาเพราะมาทำดีกับฉัน เขาต้องการบุญจากฉัน แต่ตอนนี้ฉันกักตัว ฉันไม่สามารถไปทำบุญให้เขาได้ ฉันควรทำอย่างไรดี
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่