อยากถามหน่อยค่ะ ใครเคยเจอเหตุการที่เวลาคุยกับใครแล้วพ่อแม่บอกให้เลิกคุยไหมคะ เราควรทำยังไง.

เรื่องมีอยู่ว่า เราคุยกับคนหนึ่งเค้าอายุน้อยกว่าเรา1ปี เรา24 เค้าอายุ 23 คุยกันมาเดือนกว่าๆโทรคุยกัน เจอกันบ้างไปเที่ยวด้วยกันบ้างแรกๆก็ไม่คิดอะไรพอคุยไปสักพักมันกลับรู้สึกดี อยู่ด้วยแล้วสบายใจซึ่งเค้าไม่ได้มีอะไรที่พิเศษเลยธรรมดามากแล้วอีกอย่างเค้าก็พึ่งเริ่มงานใหม่ ทุกครั้งที่เรารู้สึกแย่กับเรื่องอะไรก็ตามเค้าจะคอยเป็นคนซัพพอตความรู้สึกเราตลอด ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะบอกที่บ้านตอนแรกจะรอคุยสัก3เดือนค่อยบอกด้วยอะไรหลายๆอย่าง วันหนึ่งก็ตัดสินใจบอกที่บ้านพ่อแม่ ตอนแรกก็เหมือนไม่ติดอะไรก็บอกว่าให้ดูไปนานพอผ่านไปสัก1อาทิตย์กลับมาบอกให้เราเลิกคุย บอกว่าผช.คนนี้ไม่มีอนาคตไม่สามารถดูแลเราได้ต้องเริ่มต้นจากศูนย์หมด คุยไปก็เสียเวลาเปล่าๆ อยากถามความเห็นคนที่เห็นกระทู้หน่อยได้ไหมคะ ว่าควรไปต่อทำตามหัวใจตัวเองหรือเลือกที่จะฟังพ่อแม่.