มาเล่าถึงความคิดถึงของแมวที่ได้จากเราไปแล้วกัน

กระทู้สนทนา


ของเราชื่อพี่เจม เจมเป็นแมวพันธุ์ผสมมั้งเพราะขนหนาฟู หล่อ ไม่ดุ ไม่กลัวอะไรเลย แม้แต่หมาหน้าบ้านก็ไม่กลัว เดินออกไปอ้อนเฉย

พี่เจมเป็นแมวจร เขาประกาศหาบ้านเราเลยขอรับเลี้ยง เสียตอนอายุ 1.5 ขวบ ตอนอายุ 7 เดือนเกือบไปทีเพราะท้องเสียหนักมาก โชคดีหมอรักษาทัน

มาคราวนี้ถึงคราวเคราะห์ใหญ่จริงๆ ก่อนเสีย 5 วันเราสังเกตว่าเจ้าเจมของเราผอมผิดปกติ ปกตินางจะอ้วน แต่นางก็กินปกติน่ะ

แต่ความรู้สึกของเราคือนางผอมผิดปกติ เราถามคนในบ้านคนในบ้านก็บอกว่าไม่น่ะ นางก็ปกติ แต่เราผู้ที่อยู่กับนางเกือบ 24 ชม.

สังเกตเห็นว่านางผอม และที่จมูกก็เริ่มดำ เช็ดออกก็เป็นอีก นางเริ่มไม่วิ่งเล่น เริ่มเก็บตัว กลางคืนชอบไปนอนคนเดียว

...วันที่เสียประมาณ 5 โมงเย็นเราเลยตัดสินใจพาไปหาหมอ ให้พี่พาไปเราติดธุระเลยไม่ได้ไปด้วย

ก่อนไปวันนั้นทั้งวันนางก็เดินมานอนใกล้เราปกติ ไปนอนหลบบ้าง เราก็อุ้มพาเดินเล่นบ้าง

จนถึงเวลาพาไป เราเป็นคนอุ้มนางเข้ากระเป๋า จำได้ว่าหอมไปทีนึงแล้วบอกว่าไปหาหมอน่ะลูก แล้วนางก็เดินไปในกระเป๋าเอง เราเป็นคนปิดกระเป๋าและยื่นให้พี่ด้วยตัวเอง

ระหว่างทางพี่ที่พาไป ก็แช็ทมาบอกว่าฝนตกหนักมาก เลยหลบร้านสะดวกซื้อก่อน 

จนถึงเวลารักษา หมอเจาะเลือด รอผลเลือด สักพักหมอก็บอกว่าพี่เจมเป่็นโรคปอด ต้องให้ยา ให้น้ำเกลือ คือพี่ที่พาไปแช็ทมาบอกเราตลอดว่าถึงขั้นตอนไหนแล้ว แล้วถ่ายรูปตอนที่เจมอยู่บนโต๊ะกับหมอมาให้ เจมนั่งนิ่งเลย

สักพัก พี่ก็บอกว่าเจมช็อค ถ่ายรูปมาให้ดู เจมอยู่ในสภาพที่นอนนิ่งๆเราทำอะไรไม่ได้เลย พี่บอกว่าหมอพายามช่วยปั๊มหัวใจ พยายามทำทุกอย่างแล้ว แต่เจมไม่ยอมตื่นเลย ตอนนั้นเราร้องเลย ทำไรไม่ถูก มันเร็วมาก เร็วเกินไป 

เอาเจมกลับมาบ้านเราร้องไห้หนักเลย เรารักเขามาก เขาน่ารัก ไม่ดื้อ เวลาเห็นหน้าเราเขาจะชอบทำปากพะงาบๆเหมือนกำลังคุยกับเรา เราก็ตอบรับกับเขาตลอด เจมกินง่ายอยู่ง่าย จะชอบมานอนบนโต๊ะที่ทำงานของเราตามในภาพ ชอบมาอ้อนให้เราอุ้มตลอด

วันนี้เดินผ่านหลุมฝังเจม น้ำตาไหลอีกแล้ว ไม่อยากโทษตัวเองว่าพาเขาไปตาย แต่มันอดคิดไม่ได้

ตั้งแต่จากไป เขาไม่เคยมาเข้าฝันเราเลย เราอยากเจอเขาอีกครั้งแม้ในความฝันก็ตาม
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่