ช่วงนี้เริ่มมีปัญหากับพ่อแม่ ทำงานได้ไม่ค่อยดี บางครั้งถึงขั้นโดนว่ายกใหญ่จนพวกเขาเครียด พอพวกเขาถามว่ามีอะไรในใจไหม หรือพยายามเค้นก็รู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะเล่าจนมันเป็นเรื่องเครียดกันเข้าไปอีก 

ตัวเองมีปัญหาเรื่องการตื่นนอน นาฬิกาปลุกก็เหมือนจะไม่ได้ผล รู้สึกเหมือนนอนไม่พอล้าตลอด เลยเป็นว่าวันไหนที่ต้องตื่นเช้ามากๆ จะโต้รุ่ง แล้วไปแอบงีบเอา บางครั้งมันก็เผลองีบจนเป็นเรื่อง พอเขาถามว่าไม่สบายอะไรรึเปล่า จะบอกรู้สึกเหมือนล้าสะสมก็ไม่กล้า กลัวจะเจอประโยคแนวๆ จะเหนื่อยอะไรนักหนา อย่างเคย ซึ่งถึงถามออกมาจริงก็ไม่รู้ว่าจะตอบไปยังไงเหมือนกัน เลยได้แค่ไม่เล่า

เคยมีช่วงหนึ่งที่โดนพลังงานลบจากในฟีดข่าวเฟสบุ๊คจนเฟลไป อยากจะกอดเพื่อฮีลตัวเองแต่น่าจะด้วยความที่พวกเขาวุ่นงานกัน เลยโดนปัดมือออก แม้ว่าจะพยายามให้ตัวเองไม่คิดมาก แต่อิมแพคตอนนั้นมันก็ยังไม่หาย

หลายๆครั้งเคยคิดอยากนั่งคุยกับพ่อแม่ดีๆ แต่ก็ยังคงกลัว เพราะรู้สึกเหมือนว่าถ้าจะทำแบบนั้นมันจะเหมือนลุยสนามรบคนเดียว และสติแตกก่อนแน่ๆ

ตอนนี้กำลังคิดจะหาวิธีปรึกษานักจิตวิทยา แต่ก็ไม่อยากให้พ่อแม่รู้ เพราะกลัวว่าจะโดนว่า แล้วมันจะไปทริกเกอร์ตัวเองหนักแทน

พอจะมีวิธี หรือแนะนำการไหมคะ? ถ้าให้รับมือต่อไปน่าจะไม่ไหว เพราะทุกครั้งที่โดนดุ รู้สึกเหมือนความคิดในหัวจะตีกัน ประมวลผลอะไรแทบไม่ได้

ถ้าถามว่าอยากจะทำยังไงต่อตอนนี้ยังคิดไม่ออกค่ะ เหมือนตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะมีทางไหนบ้าง เลยจะขอถามกว้างๆ แทนนะคะ