พอดีเราเพิ่งเรียนจบ ละเริ่มทำงานค่ะ คุณตาเห็นว่าต้องนั่งรถโดยสารไปทำงาน บ้างที่ฝนตกก็ลำบาก ผู้หญิงตัวคนเดียว แกเลยยกรถให้มาใช้และดูแลเองเลย ข้างหลังเขียนว่า 230 js v6 เราก็ไม่เข้าใจนะคะว่ารุ่นอะไร  แต่รู้แค่ว่าเป็นรถยี่ห้อ Nissan จากโลโก้หน้ารถ รูปทรงรถดูเป็นเหมือนผู้ใหญ่แก่ๆขับ อายุรถน่าจะไม่ต่ำกว่าสิบปีแล้วมั้ง เห็นคุณตาบอกซื้อมือ 1สมัยนั้นล้านกว่าบาท เราก็ดีใจโอเคได้รถมาใช้ รถไม่มีปัญหาอะไรเลยนะคะ แอร์เย็น ขับโอเค ชิลๆ แต่ตอนออกตัวช้ามาก เหมือนต้องเหยียบคันเร่งลึกไปอีก แต่ตอนนี้ก็ชินแล้วค่ะ แต่ที่นี้บางครั้งเราก็รู้สึกเขินๆอายๆขับรถเก่าๆ เห็นคนที่ทำงานขับ civic city mazda 3 camry รถใหม่ๆ ทั้งนั้นเลย รูปทรงโฉบเฉี่ยว รถเราขับเข้ามาที่ทำงาน ดูเป็นคนแก่ไปเลยค่าคิดในใจ55555555 แต่เราไม่ได้อายขนาดนั้นนะคะเพราะเรายังรู้สึกโชคดีกว่าใครคนอื่นที่ยังครอบครัวคอยซัพพอร์ต มีรถยนต์ให้ขับไม่ต้องซื้อเองระหว่างที่กำลังสร้างตัว เริ่มต้นชีวิตทำงาน
เลยมาสอบถามใครเคยมีความรู้สึกนี้บ้างมั้ยคะ แล้วจัดการหรือวิธีคิดอย่างไรกันบ้างคะ?