มาร์ค ลุย ลีกญี่ปุ่น ฤดูการนี้

หดหู่มากค่ะ ไทยลีกปัจจุบันคือแห้งไม่ไหว แทบไม่มีอะไรน่าดึงดูดเลย การจัดแข่งขันเฉยยังไงก็เฉยเหมือนเดิม หันไปดูลีกเพื่อนบ้านหรือเกาหลีญี่ปุ่นคือโปรดักชั่นคนละเรื่องเลย ปรับเปลี่ยนหน่อยเถอะ ย่ำอยู่กับที

ไปดูคลิปการแข่งขันลีกของฟิลิปปินส์กับอินโดนีเซียมา เห็นการจัดการแข่งขันแล้ว บอกตรงๆเลยค่ะแอบอิจฉา ของเค้าดูเป็นมืออาชีพมากทั้งสนาม,มุมกล้อง,ชุดนักกีฬา และคนดูก็เยอะมากๆๆ ดูเค้าแข่งแล้วก็สนุกไปด้วย สั

เพราะล่าสุดเห็นข่าวว่า ลองอันเพิ่งดีลอนุตรไปดานังก็กำลังมีข่าวกับกิตติธัชส่วนนภาเดชก็มีข่าวมาสักพักแล้วว่าไปเวียดนาม

สงสารนักกีฬา เหมือนสู้กันเองตามมีตามเกิด ความรู้สึกคงเหมือนแพ้จนชินแล้ว บางทีก็ทำให้หมดไฟได้เลย เก็บแรงไว้เล่นอาชีพพอแล้ว

เผื่อจะเวิร์ค อย่างที่โค้ชบอก เขาไม่กล้าเล่น ไม่กล้าเสิร์ฟแรง ก็ให้คิดว่าเขาเสิร์ฟแรงแน่นอนไรงี้ คือคิดทำตรงข้ามหมด

นักกีฬาตัวหลักก็โรยราแล้ว ถ้ายังดันทุรังไม่เปลี่ยนแปลงอะไร ก็คงถึงยุคมืดจริงๆ ต่อไปคุ่ต่อสู้หลักก็คงประเทศเพื่อนบ้านวนไป คนที่ยังทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จในอาชีพไม่ได้แต่มาเป็นสต๊าฟสอนนักกีฬา แล้วมัน

จะรอดไหม ความหวังริบหรี่เหลือเกิน ยังหวังผลชนะเพื่ออยุ่ต่อได้ไหม

ช่วงหลังสังเกตว่าลีกอาชีพในสหรัฐฯ โดยเฉพาะลีกใหม่ๆ อย่าง PVF หรือ LOVB มีนักกีฬาจากเอเชียเข้าไปเล่นค่อนข้างเยอะ และไม่ได้จำกัดแค่ระดับซูเปอร์สตาร์ ในขณะที่ลีกระดับท็อปของยุโรปอย่างอิตาลีหรือตุรกี ถ้า

เหมือนวอลเลย์บอลลีกญี่ปุ่นที่มีโควต้าอาเซียน ทำให้ทัดดาว หัตถยา พิมพิชญา และนักกีฬาไทยหลายๆคน ได้มีโอกาสไปเล่นที่นั่น  ถ้าไทยลีกตั้งกฎ1ทีมสามารถมีนักกีฬาจากชาติอาเซียนได้ไม่เกิน1คนแบบลีกญี่ปุ่นจะ