เมื่อรู้สึกว่าตัวเองคือตัวปัญหาของที่บ้าน

ตอนนี้เราเครียดมาก
เราอายุ 36 ตอนนี้มีลูกอายุ 5 เดือน สามีทำงานที่ต้องย้ายงานไปมาตามจังหวัดต่างๆ แต่โชคดีปีนี้ได้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้เราอาศัยอยู่บ้านพ่อแม่ มีพ่อ แม่ พี่สาว อายุ 38
ปัญหาคือ ตั้งแต่โควิดมาระลอกนี้ เราระวังตัวเองมาก เพราะกลัวติดลูก พ่อแม่พี่ ทุกคนเป็นกลุ่มเสี่ยง เราทำทุกวิถีทางเพื่อความปลอดภัยของทุกคน
กลับบ้านมาอาบน้ำทันที ฉีดแอลกอฮอล์ที่รองเท้า ของใช้เอาแต่มือถือเข้าบ้าน นอกนั้นเอาไว้ที่รถ เพราะกลัวเอาเชื้อโรคเข้าบ้าน

แล้วเราก็ไม่ให้คนในบ้านออกข้างนอก เช่น งานศพ งานที่มีคนเยอะๆ จะไปตัดผมต้องใส่แมสแล้วเอาพลาสเตอร์ปิดรอบแมส พัสดุมาถึงก็ฉีดแอลกอฮอล์เป็นต้น

ปัญหาคือ ทุกคนดูเครียดและอึดอัดกับสิ่งที่เราทำ และเค้าจะแอบทำตอนเราเผลอ เช่น แอบไปเยี่ยมเพื่อนที่นอน รพ. ซึ่งทั้งๆที่ รพ.ประกาศห้ามเยี่ยมทุกกรณี

จะไปตัดผมเราก็ขอให้ปิดพลาสเตอร์ที่แมส เค้าก็โกรธเพราะเหมือนเราไปยุ่งกับเค้าเกินไป

ใครมาบ้านก็ต้องใส่แมส

คือเหมือนอยู่ด้วยความอึดอัดกันไปหมด เคาทะเลาะกับทุกคนในบ้านหลายรอบด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ จนเป็นความอึดอัด ความเครียด

เราลังเลว่าเรามีแพลนจะย้ายไปอยู่ที่ เชียงใหม่ เรามีบ้านที่สร้างไว้ แต่ตัดสินใจไม่ย้ายเพราะอยากดูแลพ่อแม่ที่อายุ 70 กว่า
เราคิดว่า ถ้าเราย้ายออก พวกเค้าจะมีความสุขมากขึ้น ไม่ต้องคอยทำสิ่งที่เรากำหนด แต่อีกใจคือเป็นห่วงเพราะพ่อแม่แก่แล้ว

เราควรตัดสินใจเช่นไรดี จะย้ายไป ชม. เลยดีไหม

ปล.เรารับราชการ แต่ถ้าจะย้ายก็ไม่อยาก เพราะเป็นงานที่เป็นที่ต้องการของหน่วยงาน 
พ่อแม่อายุ 70 กว่า เป็นข้าราชการบำนาญ ส่วนพี่อยู่บ้านเฉยๆเพราะเคยประสบอุบัติเหตุ ร่างกายไม่สมบูรณ์มากนักค่ะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่