แม่บอกว่ารักเรากับพี่เท่ากัน??

กระทู้สนทนา

_{เอาล่ะ ขอระบายหน่อยเถอะค่ะ คือเราก็แอบน้อยใจนิดนึงนะแล้วก็สงสารแม่ด้วย คือพี่เราเนี่ยมันมีลูกคนแรกตั้งแต่อายุ16 แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายทุกอย่างก็ต้องเป็นแม่ อยู่ไปสักพักจับได้ว่าผัวติดยาอีก เออก็ต้องเลิกกันไป มันก็หอบลูกมันกลับตจว.ไปอยู่กับยายเอาไปให้ยายเลี้ยง ส่วนตัวมันนั้นก็ไปหา-เหล้า ไปเล่นลูกไม่เลี้ยง และก็จนได้ ได้ผัวใหม่และ ก็มีผูกข้อไม้ข้อมือไป อ่ะ ทีนี้มาอยู่ด้วยกันได้สักพัก เอ้า มีลูกอีกคนค่ะ!! ตอนอายุ22 มันไม่เคยทำงาน อะไรเลย แรกๆผัวมันไปทำงานก่อสร้างที่ตปท. ก็มีส่งเงินมาให้บ้างมันก็เลี้ยงลูกไป(ตอนนั้นยังไม่ท้องลูกคนสองนะ) พอกลับมาเท่านั้น ก็มีลูกนี่แหละ พอมีลูกแล้วยังไง ก็แม่อะดิ ข้ามๆเลยละกัน มันมีลูกเพิ่มมาอีกคนนึงเป็น3 ในวัย24 และไม่มีทำงาน กูขำมาก อะไรๆก็แม่ ขอเงินๆๆๆๆๆ เราด่ามันไปหลายครั้งมากกกก บอกว่าเลิกขอเงินแม่ได้ไหม ลูกก็หาเลี้ยงเอาเอง ผัวก็มี ทำไมต้องมาขอเงินแม่ด้วย ก็นะ ไม่มีไรดีขึ้น บอกแต่ตัวเองทำพลาด ก็รู้นิ แต่ไม่แก้ไขอะไร ที่เราน้อยใจคือไรรู้ปะ คือแม่ให้ทุกครั้ง ไม่มีก็ให้ ไปยืมไปกู้เขามาให้อะ เราบอกแม่ว่าไม่ต้องให้ ไม่มีก็ไม่ต้องให้ดิ คือไม่ฟัง อือ แล้วทุกครั้งเลยนะ เราถามว่าจะให้ทำไม แม่บอก พี่มันน่าสงสาร แม่ไม่ได้ตั้งใจจะเอามัน พ่อก็ไม่มี แล้วไงวะไอสัด นี่มันสมัยไหนแล้ว อายุขนาดนี้แล้วเลี้ยงตัวเองยังไม่รอดยังเลือกมีลูก ไอควาย ไม่รู้จักถุงยางเหรอวะ ชีวิตตังเองแต่มาเดือดร้อนคนอื่น มีแม่อยู่พวกมันเลยไม่ต้องอด แรกๆก็ขอเงินให้หลาน สักพักขอเงินไปเลี้ยงผัวด้วยจ้ะ ผัวคนนี้ก็ติดยาอีก เออ และชอบเอายายมาอ้างตลอด เวลาจะขอเงิน ขออะไรก็ให้ ปากบอกไม่ให้ แต่โอนเงินไปและจ้ะ คือจนเราแบบ ไม่ กูไม่มีพี่แบบนี้ ไม่เคยคิดว่ามันเป็นพี่อีกเลย และเคยถามแม่นะ ว่าทำไมถึงให้แต่มัน ไม่รักเราหรอ แม่บอก รักเท่ากันนั้นแหละ เอ๋~ หน่าหนิ ปากบอกรักแต่การกระทำคืออออ กูไม่ใช่ลูกละ กูมันแบบลูกเมียน้อยหรือไม่ก็ลูกเก็บมาเลี้ยงอะสัด และคือผัวมันก็หน้าด้านนะมาขอเงินแม่อี้กกกก อ้อ ละมันเอาวัวไปขาย-หมด ไม่บอกแม่สักคำ โถ่เอ้ย โครตต่างจากกูจริงๆ อ๋อและมีคำที่แม่พูดตลอด อะใจดำไม่รักพี่ มันต้องเลี้ยงลูกจะเอาเวลาไหนไปทำงาน กูก็สวนเลยมีไรให้รัก งงมาก แล้ว เอ่อ.... มีผะผัวหรือเปล่าคะ แล้วไม่รู้จักดิ้นรนเอาชีวิตรอดเหรอคะหืม ไม่มีจะ-ก็ขอแม่ แม่ก็ให้ มันก็เคยตัว แต่แล้วยังไงละคะะะ กูพูดไรไม่เคยฟังจ้า ปากบ่นๆๆๆ แต่ก็ให้ ขยันสร้างหนี้ไม่เคยช่วยใช้ เราคือตัดมันออกไปจาดชีวิตแล้วอะ เราเดือดร้อนอะไรไม่เคยขอที่บ้านเลยนะ ดิ้นรนก่อน จนแบบไม่มีจริงๆ ถึงจะขอยืม ยืมนะเว้ยไม่ได้ขอไม่เคยขอเกิน2พันเลย มาดูชีวิตเราบ้าง ลืมบอกว่าแม่เปิดร้านขายอาหาร คือแม่เราบอกตลอดว่าถ้าไม่ช่วยงานแม่ก็ไม่ต้องกินข้าว ไม่ทำงานก็อดตายว่างั้นเถอะ เออ วันไหนกูไม่ลงไปช่วยเขาก็อดกินข้าวนะ เด็กๆกูขอเงินนิดๆหน่อย โอ้ย บ่นจะตายห่า ขอตุ๊กตาอะไรก็ไม่เคยได้ พวกของเล่นก็มีแต่คนอื่นเขาเอามาบริจาคทั้งนั้น กูทำไรก็ไม่ๆๆๆ ขอไรก็ไม่ๆๆๆ จนกูเลิกขอไปอะ ไม่เอาไรไร มันน้อยใจตรงนี้ด้วย สมัยมัน15 ขอเงินแม่ไปเที่ยวเล่น2พัน แม่ก็ให้ ว้าวๆๆ อิหยังวะหนิ กูขอแค่ตุ๊กตาโง่ๆไม่กี่ร้อยก็ไม่ให้เนี่ย อะ พอเราอายุ15 ก็มีบ้าง ทะเลาะกับแม่เพราะอยากอยู่กับแฟนอะเนาะ เออก็ตีกันจนได้อยุ่ด้วยกัน หลังจากนั้นก็เหมือนแม่จะทิ้งกูไปเลยอะ แบบอดตายก็เรื่องไรงี้เลย จะขอข้าวกินก็ไม่ได้นะ ไม่ให้ กูก็ต้องดิ้นรนหางานทำตั้งแต่15 ใช้ชีวิตแบบดิ้นรนสุดๆมาจน19 พอ20 ก็คิดอยากเปิดร้านขายข้าว ก็เก็บเงินก้อนนึงเปิดร้านลงทุน ไม่มีไรมาก เพราะค่าที่ก็ไม่เสียขายอยู่บ้านแม่ แต่เป็นชั้น2 ไม่มีหน้าร้าน ขายออนไลน์ ก็มีเงินใช้ไปวันๆ จ่ายค่าไฟ ค่าเน็ตไปแต่ละเดือน เอาง่ายๆคือเลี้ยงตัวเองได้อะ ไม่ขอเงินพ่อแม่ก็ภูมิใจและ อ้อจนปัจจุบันตอนนี้พี่เรามันปีนี้ถ้าจำไม่ผิดมันอายุ26ละ มันก็ยังขอเงินแม่อยู่ วันเกิดยังขอของขวัญจากแม่อยู่เลย(เงิน) กูเลิกเป่าเค้กไปตั้งแต่ป.4และ ไม่ขอของขวัญด้วย ไม่ขอ ไรเลย เราบล็อคมันทุกช่องทางเลย เพราะเมื่อสามสี่เดือนก่อนหน้าด้านทักมาขอเงินแล้วมีการบอกว่าอย่าไปบอกแม่นะ เรื่องไรจะไม่บอกวะ พอบอกไปแม่ก็บอกว่ามันพึ่งขอเงินแม่ไปพันนึง กูก็ด่าดิวะ ขนาดค่าไฟที่ตจว.แม่ยังต้องจ่ายอะ แค่ไม่กี่ร้อย อ่อลืมบอกว่าแม่เราเอาลูกคนแรกของมันมาเลี้ยงที่กทม. ปัจจุบันก็เข้าเรียนป.4และ ค่าใช้จ่ายค่าเรียนอะไรก็แม่เหมือนเดิม ขนาดเอาลูกมาเลี้ยงให้คนนึงละยังขอเงินไม่เลิก กูแบบหมดคำจะพูดด โอ้ยนึกขึ้นมาได้วันนึงมันทักมายืมเงินกูบอกไม่มี บอกไม่มีอะไรเห็นซื้ออาหารแมวเป็นกระสอบ อะไรของงง กูก็มีภาระที่ต้องจ่าย หน้าด้านก็ด่าเยอะและ ไม่มีคำจะด่าและ เฮ้ออ มีใครมีพี่แบบเราไหมคะ มาแชร์กันได้น้า}