ประสบการณ์ผ่าตัดบาร์โธลินอักเสบ หรือ ฝีที่น้อง!

เกริ่นก่อน!!

-ต่อมบาร์โธลิน คือต่อมในอวัยวะสืบพันธุ์เพศหญิง ที่ทำหน้าที่ผลิตเมือกออกมา เมื่อมีการกระตุ้นให้เกิดอารมณ์ทางเพศ เพื่อช่วยในการหล่อลื่น โดยลักษณ์ของต่อมบาร์โธลินนี้จะเป็นต่อมขนาดเล็กๆ คล้ายกับเมล็ดถั่ว อยู่บริเวณปากช่องคลอดทั้งฝั่งซ้ายและขวา โดยในต่อมบาร์โธลินนี้จะมีท่อยาวประมาณ 0.5-1.5 เซ็นติเมตร ยื่นเข้าไปในบริเวณช่องคลอดเพื่อทำหน้าที่คอยส่งน้ำเมือกเข้าไปหล่อลื่นในช่องคลอดของเพศหญิง

-อาการที่บ่งชี้ต่อมบาร์โธลินอักเสบ
คลำพบก้อนเนื้อบริเวณช่องคลอด
ก้อนเนื้อที่พบบริเวณช่องคลอดจะมีขนาดใหญ่ขึ้น และเกิดการระคายเคือง เมื่อเราเดิน บางรายจะรู้สึกเจ็บปวดที่ปากช่องคลอด
กรณีที่ต่อมบาร์โธลินอักเสบรุนแรงนั้น จะมีอาการบวม แดง รู้สึกแสบร้อน ปวดอย่างรุนแรงที่ปากช่องคลอด และมีหนอง ร่วมด้วยอาการไข้ขึ้น หนาวสั่น

เริ่ม!!
*ตอนเป็นครั้งแรก*
ย้อนไปตอนกี62 วันนั้นเราไปดรีมเวิลกับเพื่อนรู้สึกปวดหนึบๆตรงน้องมาก แต่ไม่ได้สนใจคิดว่าประจำเดือนคงจะมา แต่แอบสงสัยว่าก็พึ่งมาไปทำไมปวดอีกแล้ว จนกลับบ้านมามันปวดขึ้นกว่าเดิมเลยลองจับๆคลำดูปรากฎว่าคลำเจอก้อนๆเล็กๆที่เป็นสาเหตุของการปวดอยู่ตรงแคม(เราเป็นฝั่งซ้าย) ตอนนั้นตกใจมากมันคืออะไรแล้วมันจะหายไหมทำไมมันปวดจังจากนั้นเลยเสิชเน็ตอาการไปตรงกับบาร์โธลินอักเสบแล้วอาการเราคือไม่ใช่เป็นธรรมดาแต่คือการอักเสบ ที่มันปวดเพราะว่ามันมีหนองด้วย ตอนนั้นทั้งเจ็บทั้งกลัวไม่กล้าบอกใครเพราะเห็นเป็นเรื่องเพศรู้สึกอาย จนครบ1อาทิตอยู่ๆมันก็แตกเอง(สยดสยองพอตัวค่ะ)หนองก็ทะลักเลย เราก็บีบหนองออกแล้วล้างทำความสะอาดคิดว่ามันโอเคละหายไปแล้วไม่ได้สนใจคิดว่าดีแล้วจะได้ไม่เป็นปัญหาใหญ่

*เป็นครั้งที่สอง*
อาการเดิมจุดเดิมกลับมาอีกครั้ง(ระยะเวลาไม่ห่างกันมากห่างกันประมาณ2-3เดือน)ปวดมากคือเดินขาถ่างเลย ถ้าถามว่าอาการมันเป็นยังไงขนาดนั้นเลยหรอ ขนาดนั้นเลยค่ะคนที่เป็นหนักน่าจะรู้ดี คือมันจะปวดและปวดมากเพราะมันติดเชื้อละมีหนอง ปวดแสบปวดร้อนสุดๆปวดรุนแรงมาก ทำอะไรก็เจ็บไปหมดค่ะนั่งนอนเดิน เป็นครั้งที่2ยังดื้อค่ะไม่กล้าบอกครอบครัว(อย่าหาทำค่ะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย//ละตอนแรกทำไมแกไม่บอกห้ะ!!!><) ด้วยในความตอนนั้นต้องเดินทางไปตจวพอดีเลยต้องเดินไรบ่อยแล้วมันปวดมาก ก็ขาลากไปเลยสิคะ ขาถ่างเดินบ้างแอบทำในช่วงที่คนในครอบครัวหันไปทางอื่น ถ้าครอบครัวมองมาก็จะทำตัวแบบเดินปกติทั้งที่เจ็บมาก แต่จะรอดไปได้หรอ เหมือนเค้าเห็นแลเวเค้าถามว่าเป็นอะไรทำไมเดินแปลกๆเราก็แบบไม่นิ บ่ายเบี่ยง จนมันปวดมากแบบไม่ใหวจนรู้สึกว่าไม่ได้แล้วนะ ต้องบอกแล้วกำลังจะบอก หนองแตกค่ะ เดจาวูล้างทำความสะอาด กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม บาโธลินถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้องมันจะเป็นซ้ำไปตลอดเลยทำใจไว้ละรอบ3มาแน่

*เป็นรอบที่สาม*
ว่างายเบสเฟรน มาละหรออ คุ้นเคยกันละค่ะ และมันมาตอนเปิดเทอม!แล้วเปิดเทอมเราต้องเดินตลอด เปลี่ยนคาบเรียน พักกลางวันลงไปทานอาหาร ลองฝืนไปวันนึงแทบตายค่ะอยากกรี๊ดจะร้องให้ จนไม่ใหวของจริงแล้วแกต้องบอก!ตัดสินใจบอกแม่เพราะสนิทกับแม่ แม่บอกให้พ่อพาไปหาหมอตอนนี้เดี๋ยวนี้!(แม่อยู่ตจว) ไลน์หาพ่อให้พ่อไปโรงบาล และในที่สุดเราได้ไปรักษาอย่างถูกวิธีแล้วค่า

-ระหว่างการรักษา
* ถ้าเราจะไปโรงพยาบาลเพื่อนรักษาแน่นอนว่าต้องไปติดต่อหมอสูตินะคะ*
พอไปติดต่อลงทะเบียนวัดความดันบลาๆเมื่อถึงคิวเราเค้าก็เรียกค่ะ เป็นคุณหมอผู้หญิง คุณหมอก็จะถามประวัติค่ะ เป็นมานานรึยัง เคยมีเพศสัมพันธ์ไหมบลาๆแอบเขิลตอนคุณหมอถาม><ร้องไห้โรคนี้เกิดขึ้นได้จากการมีเพศสัมพัน) แน่นอนว่าเราต้องขึ้นเขียงให้คุณหมอเข็คค่ะ แต่ทำใจไว้หน่อยนึงเลยไม่อะไรมาก ทริคเราคือเค้าเป็นหมอเห็นมานับต่อนับแล้ว!!จะช่วยลดความเขิล ก็ขึ้นเขียงค่ะให้คุณหมอดู แต่ตอนนี้คุณหมอจับเช็คคือเจ็บมากเพราะต้องคลำขนาดTT

พอคุณหมอเช็คเสร็จก็คือพบว่าของเราไม่ได้ใหญ่มากคุณหมอเลยให้ยาแก้อักเสบมาทานดล้วเดี๋ยวนัดมาพบอีกที ก็กินไปค่ะประมาณ2วันเองคือวันนั้นปวดมากๆๆ แบบไม่ใหว ไม่เคยปวดแบบนี้มาก่อนปวดเหมือนน้องจะระเบิด! คือปวดแสบปวดร้อนมากโทรหาพ่อ ป๊าาไม่ใหวแล้วพาไปโรงพยาบาลหน่อยเดี๋ยวนี้เลย นอนร้องให้เลยค่ะโคตรปวด!จนอยู่ๆมีความรู้สึกหายก้มไปดูเห้ยหนองแตก!ดูยูเก็ตเดจาวู ไปล้างค่ะ โทรบอกป๊าไม่ต้องแล้ว555 คือครั้งนี้เป็นแค่3วัน เพราะหนองมันแตกไวมากน่าจะเป็นเพราะยาแก้อักเสบที่หมอให้มา ก็หายไปค่ะ และแน่นอนว่า

*เป็นครั้งที่สี่*

ครั้งนี้สบายแล้วค่ะบอกพ่อแม่ได้แล้วแต่ที่ไม่สบายคือเราต้องผ่าตัด! เมื่อครั้งที่สี่พอพบว่าปวดน้องอีกแล้วและมันกลับมาแล้วก็รีบไปหาหมอเลย ไปพบคุณหมอคนเดิม เหมือนเดิมค่ะขึ้นเขียงให้หมอวัดขนาดดู แต่เหมือนครั้งนี้มันใหญ่เลย เหมือนคุณหมอก็คุยว่าอยากผ่าไหม แต่คุณหมอไม่ค่อยแนะนำเพราะเดี๋ยวเราจะกลัวการมีsex(ตอนแรกเราไม่เข้าใจแต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว;-;) หากลัวไม่ค่ะมาเลยผ่าเลยเอามันออกไปทีไม่ใหวแล้ว สรุปคือเราต้องผ่าตัดทุกคน!

*ขั้นตอนต่างๆจนถึงผ่าตัด*
ก็เริ่มแรกคุยเรื่องการผ่าตัดกับคุณหมอค่ะอย่างงี้ๆนะต้องพักฟื้นบลาๆ และอดอาหารก่อนไปผ่าตัด
ระหว่างนั้นเราก็กรอกข้อมูลเจาะเลือดเอ็กซเรย์ ก็หลายขั้นตอนอยู่ค่ะความจำก็ไม่ค่อยจะดีมากจะเอาเท่าที่จำได้นะคะ;-;
- เริ่มแรกก็กรอกเอกสารแล้วก็อกข้าวอะไรงี้แหละค่ะ
-จากนั้นก็ให้เราไปเอ็กซเรย์ไม่มีอะไรมากค่ะก็เปลี่ยนขุดละเข้าห้องไป
-ขั้นนี้คนกลัวเข็มกลัวเลือดไม่น่าจะชอบเท่าไร เราต้องไปเจาะเลือดค่ะ แค่เจาะเลือดก็เข็มใหญ่แล้ว เข็มที่ต้องเจาะเพื่อที่จะให้น้ำเกลือหรือยาใหญ่กว่ามากค่ะ ขนาดไม่กลัวเข็มยังหวั่น แล้วด้วยในความเส้นเลือดเราเล็กมาก คือนานมากกว่าจะเจาะได้(เส้นเลือดแตกไป2รอบเจ็บมาก เค้าเรียกงี้กันอะป่าวลืมละง่ะ)
-ต่อไปก็น่าจะเข้าห้องผ่าตัดเมื่อถึงเวลานะคะ เริ่มแรกก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดคนไข้ผ่าตัดค่ะ เซะซี่มาก555และหนาวมากค่ะ เสร็จแล้วก็ให้เราขึ้นเตียงไปได้เวลาจากลาพ่อแม่ไปห้องผ่าตัด เค้าก็เข็นเราไปรอผ่าตัดค่ะบอกเลยหนาวมากแลเวยิ่งเสื้อผ้าก็ชิ้นบางๆ;-;นอนรอเบื่อมั้กจนน่าจะประมาณครึ่งชมเข็นเราห้องที่เราต้องผ่าตัดแล้ว แอบตื่นเต้น
-เปลี่ยนเตียงมานอนเตียงผ่าตัดก็จะมีขาหยั่งให้เราแหกเพื่อความสะดวกแก่คุณหมอ
-และเค้าจะเหมือนฉีดยาอะไรไม่รู้เราจำไม่ได้;-;ยาสลบหรืออะไรซักอย่างคือแสบ วาบไปทั้งแขนเลยฉีดผ่านสายน้ำเกลือ
-ซักพักก็ให้เราดมยาสลบ ไม่เกิน10นาที วูบไปตอนไหนไม่รู้ค่ะ เร็วเว่อ
-รู้สึกตัวมาพร้อมกับคราบน้ำตาปละตัวชั้นกำลังสะอื้น งงมาก แกร้องให้ตั้งแต่ตอนไหน ก็รสตัวมาพร้อมกับความเจ็บแผลมากค่ะ😭นอนสะอื้นไปนานเลย คุณพยาบาลก็มาเช็คเป็นระยะพร้อมกับปลอบไปด้วย5555จนถึงเวลาที่เราต้องย้ายไปห้องพักแล้ว ออกมาก็เจอครอบครัวค่ะก็เข็นเราไปห้อง ตอนย้ายเตียงนี่ทรมานสุดๆ
-นอนได้ซักพักคุณพยายางก็ให้แล้วก็ให้เราลุกไปฉี่ คือใจเราไม่อยากไปมากเพราะเจ็บ แต่คุณพยาบาลบอกว่าถ้าไม่ไปตอนนี้เราจะต้องฉี่ตอนที่ยาชาหายละมันจะเจ็บมาก ไม่ปวดก็ต้องบังคับมันออกละแหละค่ะจังหวะนั้น ตอนเราฉี่เสร็จคุณพยาบาลก็มาทำความสะอาดให้
-ซักพักเค้าก็ปล่อยเราพักค่ะ บอกเลยคืนนั้นทรมานสุดๆ เราตื่นมาตลอดนอนไม่เต็มอิ่มปวดแผลจริงๆค่ะพลอกตัวไปมา
-จนเข้ามาตื่นมาก็กินข้าวค่ะ ซักพักเที่ยงๆก็เริ่มจ่ายตังแลเวออกได้แล้ว อาจจะสงสัยว่า นอนวันเดียวเองหรอไม่ต้องพักฟื้นหลายวันหรอ กรณีผ่าตัดบาร์โธลินจริงๆไม่จำเป็นต้องนอนโรงบาลเลยค่ะ ผ่าตัดเสร็จแล้วกลับบ้านเลยก็ได้ แต่คุณหมอบอกว่าถ้าคิดว่าทนไม่ใหวจะพักโรงบาลก็ได้ถ้าคิดว่าผ่าเสร็จดล้วกลับบ้านเลยไม่ได้

เสร็จสิ้นการผ่าตัด ฮูเล่

จากนั้นคุณหมอก็มีการนัดมาดูแผลทำความสะอาดแผลค่ะ ช่วงๆคือแสบมากไม่ใหวอยากจะร้องให้ ล้างแผลเสร็จเดินขาถ่างออกโรงบาลเลยค่ะ

-โอเคค่าประสบการณ์เราก็มีเท่านี้ และเราอยากบอกว่า ถ้ารู้ว่าเป็นควรรีบไปโรงบาลหรือบอกครอบครัวให้พาไปเลย อย่าคิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอายเหมือนเราตอนแรก มันไม่ใช่เรื่องน่าอสยเลยเป็นเรื่องธรรมชาติ และ สาวๆควรรักษาความสะอาดเป็นอย่างดี ล้างน้องให้สะอาด เปลี่ยนผ้าอนามัยบ่อยๆ ใส่ถุงยางอนามัยขณะมีเซ็กเพื่อป้องกันไม่ให้เป็นโรคนี้ค่า เพราะมันทรมานสุดๆ😭
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่