เรื่องปัญหาพี่ที่เป็นเพื่อนร่วมงานทั้ง2ท่าน เราความทำอย่างไงไร ผมว่าผมทำดีที่สุดแล้ว จงเข้าใจผมดเวย

เรื่องมีอยู่ว่าทั้ง2ท่านที่เป็นเพื่อนกันและทะเลาะกัน เริ่มจากเรื่องที่นิดหน่อย แต่กับการเป็นที่ใหญ่โต ในฐานะผมที่เจอพี่ทั้ง2คนพร้อมกันแล้วให้ความเครารพทั้งคู่ จึงไม่สามารถแสดงกริยาได้ พอมาถึงวันนี้ผมไปดื่มและสนุกกับพี่นาง ก. เค้าจุดประเด่นเรื่องของ  นาง ข. เรื่องที่เค้าทะเลาะกัน เราก็นั่งฟังแบบรู้เรื่องแต่ไม่แสดงออกและไม่บอกนาง ข. พอไปนั่งฟังนางข. เล่าเรื่อง ของนาง ก.ในทางที่ไม่ดี เราก็นั่งฟังแบบไม่ได้สนใจแต่เราก็ไม่เคยที่จะบอกทัเง2ฝ่าย เราเก็ยเงียบมานานแต่พอวันหนึ่งเราได้บอกไปตรงว่า ด้วยความที่เราไม่ไหวเราก็บอกไปว่าพี่ครับผมไม่ได้คิดไม่ดีทั้ง2คนนะ แต่ด้วยความพี่ที่ผมเจอกันทั้ง2คนจะให้ผมไปโกรธด้วยกับพี่ ผมทำไม่ได้ แต่พี่นาง ก. ก็เลยบอกว่ามันไม่ดี (แต่เราก็นึกในใจว่าเราฟังได้นะ แต่ๆม่เคยเห็นกับตา) เราเลยอธิบายไปว่า ผมพูดตรงๆกับพี่ทั้ง2คนนะว่า พี่ไม่รู้ไม่ชอบอะไรกันผมไม่รู้ แต่จะให้ผมเกรียจตามใครผมทำไม่ได้จริงๆ ผมขอโทษ จากนั้นผมโดนทั้งวงว่าเรื่องผมเมาแล้วอ่ะ ผมว่าผมมีสติอยูนะผมเลยมาเขียนเรื่องให้รู้ว่า ใครจะเกรียจกันชั่งเข้าเหอะ ถึงมีสมองจึงติดเองได้ว่าอะไรที่ควรทำและไม่ควรทำไม่ใช่ให้มครมาจูงจมูกคุณได้       #จงคิดด้วยตัวเอง