การสูญเสีย

ปีก่อนเราสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก แต่ก็ยังเดินต่อไปถึงภายในรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเราได้ตายลงไปแล้ว แค่ชีวิตยังมีอยู่ก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปให้ดี ถึงเราจะคิดได้มันก็มีบางเวลาที่อยู่คนเดียวเราก็รู้สึกเจ็บปว

เสียคนในครอบครัวไปไม่นาน อีกคนก็กำลังอยู่ใน ICU รู้สึกจิตตกและ down มาก ไม่อยากเจอใคร พูดกับใคร และไม่มีความสุขเลย ท่านอื่นๆ ใช้ชีวิตกันอย่างไร

หน้าตาดูเหมือนคนเศร้าหรือเครียดแต่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้คิดอะไรไม่เศร้า ถึงจะเศร้าน้ำตาก็ไม่ไหลต่อให้เจอะอะไรหนักๆก็ได้แต่ปล่อยผ่านไป ถึงจะสูญเสียคนที่รักหรือสัตว์รัก สีหน้านิ่งเฉย น้ำตาก็ไม่ไหลเลย แต่

ฝึกเดินบ่อยๆ เพื่อบุคลิกที่ดี และ เลิกเกาตัวเองเวลาคัน เพื่อดูน่าเชื่อถือ

เคยมั้ยคะ เรารู้สึกว่า   ไม่อยากเสียเค้าไป  และไม่เคยคิดว่าจะต้องเสียเค้าไปจากชีวิตเรา  สำหรับเรา คนๆนั้น มันจะมีแค่คนเดียว คนที่เรารู้สึกว่า    ไม่เคยและไม่คิดว่าเค้าจะจ

จากที่เคยตั้งระทู้ไปว่าพ่อเสีย ยังทำใจไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่ยังเหลือย่าที่เลี้ยงเรามาพอ ๆ กับพ่อ ย่าก็มาจากไปอีก ยังไม่ได้ทำบุญร้อยวันพ่อด้วยซ้ำ ไม่อยากจะอ่อนแอเลยแต่รู้สึกว่าไม่มีที่พักพิงแล้วจริง ๆ ชี

21:10 วันนี้วันศุกร์ 21 พ.ย. 2568 ในวัย 28 ปี ความจริงอีกอย่างที่มีโอกาสได้พบเจอคือ การแบกความคาดหวังของครอบครัว (ถึงแม้ว่าจะมาจากความหวังดี) แต่ไม่สามารถห้ามความรู้สึกหนักหน่วง และส่งผลถึงเราต้องสู