เครียดกับหลายๆเรื่องมากเลยค่ะ ทั้งเรื่องเรียน งานค้าง การใช้ชีวิต การพบกับผู้คนใหม่ๆ ก็คือว่าเราอ่ะได้ย้ายโรงเรียนใหม่เพราะที่เดิมมีแค่ม.3 แต่เราปรับตัวไม่ทันมากๆ และเข้าไม่ได้กับเพื่อนใหม่เลยแล้วคนที่นั้นก็ไม่เข้าหาเราด้วยเหมือนกัน คือเราพยายามแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ เรากลับมาร้องไห้เกือบทุกวันเลย ร้องไห้ไม่อยากไปโรงเรียน แต่เราอยากเรียนนะแค่ไม่อยากไปก็เท่านั้น+เรื่องการบ้านเรื่องงานค้างเข้าไปอีก ยิ่งหนักเลยค่ะ ร้องไห้หนักมาก เราก็หาที่พึ่งนะหาคนที่เราอยู่ด้วยพูดคุยด้วยแล้วมันโอเค แต่เขากลับไม่เข้าใจเราในเรื่องพวกนี้ ท้อมาก มันเหนื่อย ถ้าเป็นไปได้เราก็ไม่อยากไปโรงเรียนเลยไม่อยากไปมากๆไม่อยากไปเจอผู้คน จนบางครั้งคิดว่า ถ้าตายมันจะดีกว่ารึป่าวจะได้ทิ้งทุกอย่างไม่ต้องรับรู้อะไรเลยไม่ต้องทนในแต่ละวัน รู้สึกเหมือนจะคิดอะไรแบบนี้มาเกือบ2เดือนแล้ว เราถึงขั้นนึกภาพว่าเราตายและตายตรงไหนดี แต่เราก็ล้มเลิก เราคิดว่าความคิดนี้มันจะหายไปแต่ไม่เลย เราไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะเราไม่อยากร้องไห้เราไม่อยากมีความคิดแบบนี้เลย เป็นแบบนี้มันถึงขั้นที่จะต้องไปพบแพทย์รึป่าวคะ
ปัญหาชีวิต