“ที่ผมกำลังจะกล่าวด้านล่างนี้อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับหัวข้อกระทู้มากนัก ขออภัยครับ”
ผม อายุ 18 ปี เป็นนักศึกมหาลัย
ผมรู้สึก หว่าเว้ใจและไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทุกวันนี้ทำอะไรอยู่และทำไปเพื่ออะไร
ตอนก่อนเข้ามหาลัย ผมมีเป้าหมายที่ตั้งใจว่าจะทำไว้ แต่พอมาถึงปัจจุบัน ผมกลับรู้สึกเหมือนหลงทาง ไม่เห็นทางไปข้างหน้าและย้อนกลับมาไม่ได้ ทุกวันนี้ผมรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย ผมไม่เข้าใจเลยว่าทุกวันนี้ผมทำไปเพื่ออะไร ทั้งเล่นเกมบ้าง ฟังเพลงบ้าง ดูหนังบ้าง อ่านนิยายบ้าง ทำงานส่งจารบ้าง แต่พอทำเสร็จ รู้สึก “แล้วไงต่อ” เหมือน ผมต้องมีคนคอยชี้นำทางตลอด พอไม่มีก็เหมือนหลงทาง ไปต่อไม่ถูก มันทำให้รู้สึกหว่าเว้ในใจ แต่ในหัวผม กลับรู้สึกอยากหาความสงบ ที่ไม่ต้องมีอะไรมากำหนดชีวิตเรา ถึงแม้ภายในโลกความเป็นจริงมันอาจจะไม่มีอะไรแบบนั้น แต่ผม อยาก สงบ “ใช่ มันดูเหมือนจะงงๆ เพราะผมเองก็งงๆชีวิตที่กำลังทำอยู่ครับ”
แต่สุดท้าย ผมอยากรู้ว่า ความสงบที่แท้จริงของคนอื่น เป็นยังไงครับ
ขอบคุณครับ 🙄
คุณคิดว่า ความสงบที่แท้จริงคืออะไรครับ
ผม อายุ 18 ปี เป็นนักศึกมหาลัย
ผมรู้สึก หว่าเว้ใจและไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทุกวันนี้ทำอะไรอยู่และทำไปเพื่ออะไร
ตอนก่อนเข้ามหาลัย ผมมีเป้าหมายที่ตั้งใจว่าจะทำไว้ แต่พอมาถึงปัจจุบัน ผมกลับรู้สึกเหมือนหลงทาง ไม่เห็นทางไปข้างหน้าและย้อนกลับมาไม่ได้ ทุกวันนี้ผมรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย ผมไม่เข้าใจเลยว่าทุกวันนี้ผมทำไปเพื่ออะไร ทั้งเล่นเกมบ้าง ฟังเพลงบ้าง ดูหนังบ้าง อ่านนิยายบ้าง ทำงานส่งจารบ้าง แต่พอทำเสร็จ รู้สึก “แล้วไงต่อ” เหมือน ผมต้องมีคนคอยชี้นำทางตลอด พอไม่มีก็เหมือนหลงทาง ไปต่อไม่ถูก มันทำให้รู้สึกหว่าเว้ในใจ แต่ในหัวผม กลับรู้สึกอยากหาความสงบ ที่ไม่ต้องมีอะไรมากำหนดชีวิตเรา ถึงแม้ภายในโลกความเป็นจริงมันอาจจะไม่มีอะไรแบบนั้น แต่ผม อยาก สงบ “ใช่ มันดูเหมือนจะงงๆ เพราะผมเองก็งงๆชีวิตที่กำลังทำอยู่ครับ”
แต่สุดท้าย ผมอยากรู้ว่า ความสงบที่แท้จริงของคนอื่น เป็นยังไงครับ
ขอบคุณครับ 🙄