นักโทษไก่ chapter 2

ในวันที่3ฉันตื่นขึ้นมาพบรุ่งอรุณกับเช้าเฉกเช่นเดิม ใช่
แล้วฉันยังทำกิจวัตรเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือวันนี้เป็นที่50ของฉัน นั้นคือ วันสิ้นสุดการรอคอยของการไปเยือนโรงงานใหญ่ของเหล่าเพื่อนฉัน  ฉันได้ยินเจ้าของฟาร์มเขาคุยกับคนให้อาหารของพวกฉันว่า "หลังให้อาหารวันนี้ ให้ทำความสะอาดพื้นไว้เลย แล้วไปเคลียร์ของข้างนอกออก เพราะเดียวถ้ารถขนส่งมาเดี๋ยวมีอะไรขวางทางเขา จะเสียเวลาขนส่งเขา" เจ้าของฟาร์มพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม  เอามือตบไหล่ตาลุงพ่อครัวของพวกเรา  ทางด้านพ่อครัวรีบตกปากรับคำแล้วรีบเดินคลุกอาหารให้พวกเราต่อ ใช่แล้ว ความตายของพวกเราจะเริ่มขึ้นอีกไม่กี่ชั่วโมงนี้แล้ว  ความกลัวในใจฉันเกิดขึ้นแล้วพึ่งจะเป็นไก่ได้3วัน จะได้ตายซะแล้ว มันน่าเศร้านะ
จะตายทั้งทีไม่ได้ล่ำลาคนที่รัก แม้แต่เพื่อนยืนกินอาหารข้างกันฉันก็บอกลาพวกเขาไม่ได้ ฉันมองไปรอบๆโรงเรือนวันนี้ เพื่อนๆของฉันยังคงทำหน้าที่ของตัวเองด้วยความสุข พวกเขามีความสุขทุกวัน  เวลาผ่านพ้นไปถึงบ่ายเศษๆหากฉันกะเวลาไม่พลาด ฉันยังครุ่นคิดอยู่ว่าฉันจะโดนเขาเปิดชีพอย่างไร ไฟช๊อต,คมมีด,โยนลงบ่อน้ำร้อน โอ้ยยยยยยย ฉันคิดไม่ตก แม้นาทีสุดท้ายของชีวิตมันยังมาไม่ถึง ฉันก็คาดการณ์ไปก่อน ว่าจะตายยังไงให้สมเกียรติ ไก่หนุ่มอายุ50วัน  ฉันยังวนคิดถึงกรรมวิธีชำแหละร่างตัวเอง จนเพือนยืนข้างๆเอาตัวอวบอ้วนของเขามาสกิดแล้วถามฉันว่า "ทำไมวันนี้เกลอไม่กินอาหารที่พ่อครัวทำให้หากวันนี้เกลอไม่กิน ขนาดตัวของเกลอจะไม่โต แล้วเกลอจะหมดโอกาสไปโรงงานนะ "พูดเสร็จเขาก็กินต่อ ช่างน่าขันตัวฉันเสียจริง เป็นไก่ทั้งที ได้มาอยู่ในร่างไก่ได้3วัน ต้องมาได้ยินภาษาคน เอาให้เห็นภาพเลยคือ ไก่ในร่างคน เฮ้ย! คนในร่างไก่ ถูกแล้ว!
เวลาผ่านไปตะวันเริ่มคล้อยลาลับขอบฟ้า มันก็คงเหมือนฉันตอนนี้วันนี้ฉันเองทำได้ดีที่สุดคือยืนดูหลอดไฟในโรงเรือน และในเวลาต่อฉันได้ยินเสียงเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ค่อยๆเคลื่อนที่ เข้ามาใกล้ๆประตูโรงเรือน แน่นนอนมันคือรถบรรทุกขนาดใหญ่ สามารถบรรทุกพวกเราได้ทั้งหมดอย่างแน่นนอน เพื่อนฉันตื่นเต้นใหญ่ สิ่งที่พวกเขารอนั้นมาถึงแล้ว ส่วนตัวฉันน่ะหรอ กำลังคิดว่าจะหนีตายแบบไหน แกล้งเศร้าป่วยเป็นโรคดีไหม หรือจะแอบบินหนีในตอนพวกเขากำลังจับ แต่ก็บินได้ไม่สูงและบินได้ไม่นาน เปอร์เซ็นต์ลอดจากพวกเขาแทบเป็นศูนย์  เอาล่ะ ฉันยังคิดไม่ออก และแล้วนาทีทองคำของเพื่อนๆฉันก็เริ่มขึ้น พวกเขามากัน5คนเห็นจะได้ เริ่มจับเพื่อนฉันทีล่ะตัวเข้ากล่องอย่างคล่องแคล่ว มันใกล้ตัวฉันเขามาทุกที ใช่แล้วล่ะฉันยอมจำนนพวกเขาแล้วไปกับพวกเขาโดยดี ทุกอย่างเป็นไปด้วยความสงบ ใช่ตอนนี้เราอยู่บนรถบรรทุก และไม่นานล้อก็เริ่มหมุน เจ้าของฟาร์มที่ยืนรอส่งพวกฉัน เขาจะโกนออกมาว่าไปอยู่กับเขานะ แล้วก็โบกมือให้แก่เราที่อยู่บนรถ ฉันจึงเกิดความสงสัยว่า เขาพูดแบบนี้หมายความว่าไงนะ?เขากำลังดีใจที่ได้รับเงินก้อนจากการแลกเปลี่ยนเรา หรือ ว่าเขากำลังรู้สึกผิดปาบ หรืออะไรกันแน่น?
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่