เริ่มเลยนะคะ
คือตอนแรกเราอยู่กับพ่อแม่ (พ่อกับแม่มากรีดยางที่ต่างจังหวัด) เราเรียนหนังสืออยู่ต่างจังหวัด (เราอยู่กับพ่อแม่มาตั้งแต่เกิด) แต่ช่วงปีนี้เรามีปัญหากับแม่บ่อย แบบบ่อยมากๆ (เรามีแฟนและแม่ไม่ค่อยชอบเรื่องพวกนี้ อยากให้ตั้งใจเรียนอย่างเดียว) จนพ่อต้องส่งเรากลับบ้านเกิด เพราะอาจจะทนดูเรากับแม่ทะเลาะกันไม่ไหว เราจึงได้ไปอยู่กับตาและยาย
พอเรามาอยู่กับตายายได้ประมาณ 1 ปีกว่าๆ เราได้มีความรัก เราคบหาดูใจกันได้ประมาณ 1 ปี ก็ตกลงเเต่งงานกัน แต่งงานกัน 1 ปีก็มีลูกสาว 1 คน ชีวิตเราก็เป็นไปปกติทุกอย่าง จนมาถึงช่วงโควิด แฟนเราทำงานเป็นพนักงานบริษัท แต่โควิดรายได้น้อยลง (เราเป็นแม่บ้านและเป็นแม่full time)จึงทำให้เรามีความคิดที่อยากจะลองพาแฟนไปทำงานกับพ่อแม่ที่ต่างจังหวัด (ช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมาเรากับแม่ดีกันเเล้วนะคะ)
จนเราก็ได้พาแฟนมาทำงานกับพ่อแม่จริงๆ ตอนมาอยู่แรกๆมันเหมือนจะดีไปซะทุกอย่าง แต่พอเราอยู่กับพ่อแม่ ได้ประมาณ 6-7 เดือนท่านดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบสามีเราเท่าไหร่ ท่านชอบใช้งานสามีเราหนักมาก จนเราสงสาร และในขนาดเดียวกันแม่ก็ชอบพูดว่าเขาไม่เอาไหน เขาทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง (แม่ชอบพูดแบบนี้กับแฟนเราแล้วก็กับพ่อด้วย) แต่ที่แม่พูดกับพ่อเราชินกับมันไปแล้วเพราะเราเคยอยู่กับเหตุการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้คือแม่พูดกับแฟนเราด้วย ซึ้งบางครั้งมันไม่โอเครเอามากๆ (แม่เป็นคนเอาแต่ใจ ชอบออกคำสั่ง สั่งแบบไหนต้องทำตามแบบนี้น ถ้าไม่ทำก็จะถูกหาว่าไม่ดี) เราคิดว่ากลับมาอยู่กับแม่ครั้งนี้มันจะดีขึ้น แต่ไม่เลย เราคิดผิด เราไม่ควรมาอยู่กับแม่ เราควรอยู่ห่างจากแม่เหมือนตอนแรกที่เราอยู่กับตายาย
และอีกปัญหานึง คือ แม่ชอบสอนให้ลูกเราจำในสิ่งที่มันผิดๆ เช่น
บอกให้ลูกเราเรียกแกว่าแม่ แล้วให้ลูกเราเรียกเรากับแฟนว่าพี่/ไอ้/อี บ้าง ตอนแรกลูกเราก็ยังไม่พูด แต่ตอนนี้ลูกเราเริ่มพูดเเล้ว เราไม่โอเคมากๆ (เราไม่อยากพูดกับแกเพราะแกจะไม่ฟังในสิ่งที่เราพูดเลย เราคิดว่าถ้าพูดไปต้องได้ทะเลาะกันแน่ๆ)
เราคิดว่าอยากย้ายออกไปอยู่กับ 3 คนพ่อแม่ลูก แต่เราไม่มีเงินเยอะพอที่จะทำได้ ใครมีทางออกที่ดีสำหรับเราบ้างคะ...
ปัญหาครอบครัว
คือตอนแรกเราอยู่กับพ่อแม่ (พ่อกับแม่มากรีดยางที่ต่างจังหวัด) เราเรียนหนังสืออยู่ต่างจังหวัด (เราอยู่กับพ่อแม่มาตั้งแต่เกิด) แต่ช่วงปีนี้เรามีปัญหากับแม่บ่อย แบบบ่อยมากๆ (เรามีแฟนและแม่ไม่ค่อยชอบเรื่องพวกนี้ อยากให้ตั้งใจเรียนอย่างเดียว) จนพ่อต้องส่งเรากลับบ้านเกิด เพราะอาจจะทนดูเรากับแม่ทะเลาะกันไม่ไหว เราจึงได้ไปอยู่กับตาและยาย
พอเรามาอยู่กับตายายได้ประมาณ 1 ปีกว่าๆ เราได้มีความรัก เราคบหาดูใจกันได้ประมาณ 1 ปี ก็ตกลงเเต่งงานกัน แต่งงานกัน 1 ปีก็มีลูกสาว 1 คน ชีวิตเราก็เป็นไปปกติทุกอย่าง จนมาถึงช่วงโควิด แฟนเราทำงานเป็นพนักงานบริษัท แต่โควิดรายได้น้อยลง (เราเป็นแม่บ้านและเป็นแม่full time)จึงทำให้เรามีความคิดที่อยากจะลองพาแฟนไปทำงานกับพ่อแม่ที่ต่างจังหวัด (ช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมาเรากับแม่ดีกันเเล้วนะคะ)
จนเราก็ได้พาแฟนมาทำงานกับพ่อแม่จริงๆ ตอนมาอยู่แรกๆมันเหมือนจะดีไปซะทุกอย่าง แต่พอเราอยู่กับพ่อแม่ ได้ประมาณ 6-7 เดือนท่านดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบสามีเราเท่าไหร่ ท่านชอบใช้งานสามีเราหนักมาก จนเราสงสาร และในขนาดเดียวกันแม่ก็ชอบพูดว่าเขาไม่เอาไหน เขาทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง (แม่ชอบพูดแบบนี้กับแฟนเราแล้วก็กับพ่อด้วย) แต่ที่แม่พูดกับพ่อเราชินกับมันไปแล้วเพราะเราเคยอยู่กับเหตุการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ครั้งนี้คือแม่พูดกับแฟนเราด้วย ซึ้งบางครั้งมันไม่โอเครเอามากๆ (แม่เป็นคนเอาแต่ใจ ชอบออกคำสั่ง สั่งแบบไหนต้องทำตามแบบนี้น ถ้าไม่ทำก็จะถูกหาว่าไม่ดี) เราคิดว่ากลับมาอยู่กับแม่ครั้งนี้มันจะดีขึ้น แต่ไม่เลย เราคิดผิด เราไม่ควรมาอยู่กับแม่ เราควรอยู่ห่างจากแม่เหมือนตอนแรกที่เราอยู่กับตายาย
และอีกปัญหานึง คือ แม่ชอบสอนให้ลูกเราจำในสิ่งที่มันผิดๆ เช่น
บอกให้ลูกเราเรียกแกว่าแม่ แล้วให้ลูกเราเรียกเรากับแฟนว่าพี่/ไอ้/อี บ้าง ตอนแรกลูกเราก็ยังไม่พูด แต่ตอนนี้ลูกเราเริ่มพูดเเล้ว เราไม่โอเคมากๆ (เราไม่อยากพูดกับแกเพราะแกจะไม่ฟังในสิ่งที่เราพูดเลย เราคิดว่าถ้าพูดไปต้องได้ทะเลาะกันแน่ๆ)
เราคิดว่าอยากย้ายออกไปอยู่กับ 3 คนพ่อแม่ลูก แต่เราไม่มีเงินเยอะพอที่จะทำได้ ใครมีทางออกที่ดีสำหรับเราบ้างคะ...