ผมเคยพูดอะไรลอยๆไปนะครับ เหมือนประมาณว่าตามกระแส จากหนังหรือการ์ตูนที่ดูแล้วชอบเอามาพูดกวนตรีนกับพี่ชาย เพื่อสนุกๆขำๆ แล้วปกติก็เป็นคนขี้น้อยใจอยู่แล้วด้วยแล้วชอบดูพฤติกรรมคนรอบตัว แล้วมาประติประต่อคิดมากเอาเอง แล้วก็เกิดเผลอพูดออกไปแล้วดันเกิดเป็นเหตุ มันเลยทำให้ผมมานั่งคิดว่า ผมแห้ตัวอะไรไม่ได้แล้วแหละ เพราะสิ่งที่พวกเขาได้ยินไปมันออกมาจากปากของผม แต่ผมก็ไม่คิดว่ามันตะเกิดขึ่นมาจริงๆเลย มานั่งทบทวนจนไม่รู้จะพูดยังไงให้ใครเข้าใจ แล้วก็เกิดอารมณ์ขึ่นจนโวยวาย รู้สึกเหมือนขาดสติเพราะเลือกคุยไปแล้วแต่ไม่ใช้คุยกับทุกคนนะครับผมก็คิดว่าเขาคงจะไปพูดต่อๆให้ผม แต่ผมก็เป็นคนขี้อายอยู่แล้วด้วย ขนาดขอโทดแม่หรือเพื่อนยังต้องคิดอยู่นาน ผมดันเผลอพูดหยาบกับคนรอบข้างไปหลายเรื่อง จนในหัวมันตีกันว่าจะออกไปขอโทดที่ด่าพวกเขา หรือนั่งเงียบๆเพราะคงคิดว่าเขาจะไม่ถือสา แต่ผมพึ่งจะมาอยู่กับพวกเขาเหล่านี้ได้ไม่นาน เขาคงไม่เข้าใจ แล้วก็คิดว่าคงไม่ต้องพูดละ เพราะเขาฟังผมมาจากปากคนอื่นไปแล้ว ช่วยผมหน่อยว่าควรทำไง
ถ้าเกิดคุณกำลังโดนคำวิจารณ์ควรทำอย่างไรดี ถ้าเกิดคุณไม่ทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่เพราะอารมณ์