ทำงานวันแรกแล้วอยากลาออก เราจะเป็นเด็กหนักไม่เอาเบาไม่สู้รึเปล่า

ตอนแรกเราทำงานร้านขายยา เป็นพนักงานขาย ทำงานวันละ 10 ชม. เราเข้ากะดึก เลิก 4 ทุ่มทุกวัน 
ในแต่ละอาทิยต์แบ่งเวลาไปเรียนอาทิยต์ละ1 วัน เรียนเสร็จกลับมาทำงานต่อให้ครบชม.

แต่ก็โอเคค่ะ เงินเดือน 14000฿(อยู่เพราะเงินเดือนเลย55555) แต่ว่าทำมาได้เกือบปีก็ลาออกค่ะ เพราะว่ารู้สึกไม่ได้มีเวลาให้ตัวเองเลย ภาษาจีนที่เรียนก็จะลืมหมดละเลยออกค่ะ เพราะเอาเวลาไปอ่านหนังสือเกี่ยวกับการขายของในร้านยา(เราเรียนปท.จีนมา1 ปี)

ลาออกมาก็ว่างงานประมาณ 6 เดือน หางานไม่ได้ซักที
ในที่สุดก็ได้งานอย่างสมใจอยาก เป็นผู้ช่วยพนักงานจัดซื้อ(สื่อสารภาษาจีน)ในบ.เล็กๆ  

ตอนสัม.เขาบอกว่าที่นี้ไม่มีการทำโอทีนะ ทำงานของตัวเองเสร็จก็กลับได้เลย งานไม่มีไร เข้า9 ออก 6 หยุดเดือนละ 6 วัน แต่ไม่ใช่วัน ส.-อ.  
ทดลองงาน3 เดือนได้เดือนละ 10,000฿ หัก 1000฿ ทุกเดือนเป็นเวลา5เดือน(จะได้คืนตอนลาออก) 

 ถ้าผ่านงานเงินเดือนดูอีก ดูตามความสามารถว่าควรจะได้เท่าไหร่ 

เราก้มองว่าโอเคมากกกกก เวลาทำงานโอเค วันหยุดโอเค เงินเดือนน้อยกว่าหน่อยแต่ก็ได้ใช้ภาษาจีน ถือว่าโอเคแหละ ตรงตามเป้าหมายที่ลาออกจากงานแรก

แต่ๆๆๆๆ พอไปทำงานวันแรก เราต้องเข้างาน8 โมงเพราะว่ามี Live ขายของตอน9 โมง เราต้องไปเตรียมความพร้อมก่อน และเราไปช่วยในหน้าที่แอดมิน 

ขายของได้เท่าไหร่ ขายอะไรบ้าง ให้ลูกค้าคนไหนบ้าง ห่อสินค้าลงกล่อง เเละส่งสินค้า  เช็คของเหลือ  
ในวันแรกนั้น 
ขายของช่วงเช้า 9โมง ถึงบ่าย2 และก้สามารถกลับบ้านได้ แต่ต้องกลับมาบ. อีกที5 โมงเย็น 
เพราะจะมีการขายของรอบดึก (เริ่มขาย 1 ทุ่ม)

เราก้ต้องกลับบ้านก่อนเพราะไม่มีใครอยู่ บ.กันเลย ( บ้านกะที่ทำงานก็ประมาณ 10 โล, ไปกลับ2 เที่ยวก็ 40 โล TT น้ำมันก้แพงเหลือเกิ๊นนน) 
สุดท้ายเเล้วในวันนั้นเราทำงานเสร็จและกลับบ้านประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ 
ขับรถอยู่ๆน้ำตาก็ไหล รู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน รู้สึกไม่มีความสุขเลย จะบอกว่าเหมือนโดนหลอกก็ไม่เชิง  
เพราะว่าตอนสัม เขาก็บอกว่าไม่มีโอที ทำงานเสร็จก็กลับ
Live ขายของก็เสร็จประมาณ4 ทุ่มละ ดีนะวันเเรกของเราทำงานไม่เยอะ ทำเสร็จก่อนก็เลยได้กลับก่อน ( ใช่ไงไม่มีโอที แต่ถ้าทำไม่เสร็จก็ไม่ด้ายยย)  

ตอนนี้เลยรู้สึกว่าไม่อยากไปทำงานเเล้ว แต่พี่ที่ทำงานก็เหมือนพูดดักไว้ประมาณว่า บ.นี้คนเข้าใหม่มาก็จะโดนโหดๆแบบนี้แหละ ผ่านมาได้ก็จะแข็งแกร่งขึ้นเอง ที่อื่นให้งานง่ายๆก่อน พองานมันยากมาเขาก้รับไม่ไหวกัน สุดท้ายก็ลาออก 
เราก้เงียบๆ ไม่ตอบอะไร ได้แต่ยิ้มแห้งๆ55555555

เราก็เลยอยากได้กำลังใจค่ะ และอยากถามค่ะว่าเราควรทนต่อไปมั้ย หรือว่าตอนนี้เราเป็นเด็กที่ไม่อดทนอยู่รึเปล่า หนักไม่เอาเบาไม่สู้อยู่หรือเปล่า 
(เราไม่มีปัญหาเรื่องเงินนะ ไม่ใช่เราสิหมายถึงพ่อแม่เรา  แบมือขอพ่อแม่ก็ได้อยู่ แต่แค่อยากเริ่มชีวิตของตัวเองซักที หาเงินได้เองซักที)
หรือว่าเราควรไปหางานใหม่ หรือว่าจะทำอย่างไรกะชีวิตตอนนี้ดีคะ เห้อออออ 

ขับรถน้ำตาก็ไหล ถึงบ้านก็นั่งเหม่อเป็นชม. รู้สึกงงๆ ว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี

ขอบคุณค่ะ อาจจะบ่นเยอะไปหน่อย ผิดตรงไหนก็ขอโทษด้วยนะค่าา
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่