ชื่อเดียวเอี่ยวทุกเรื่อง เรื่องสั้นที่ไม่เคยมีใครได้อ่าน






เรื่องสั้นที่ไม่เคยมีใครได้อ่าน

ล. วิลิศมาหรา
 
นิศารีบร้อนขับรถกลับบ้าน หลังออกจากงานฌาปนกิจศพของคนรู้จักกันคนหนึ่ง ที่เสร็จเอาเมื่อเวลาบ่ายมากแล้ว คนตายเป็นผู้ชาย เป็นญาติกันกับนิศา รู้จักสนิทสนมกันดี เพราะเคยเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่ยังเล็ก ต่อเมื่อโตขึ้นจึงต่างแยกย้ายกันไปทำงาน ทางใครทางมัน นิศามาทำงานเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยในโรงเรียนมัธยมฯแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด ส่วนคนตายก็ประกอบอาชีพค้าขาย ตามที่ตนเองถนัด อยู่ที่บ้านเกิด แต่ยังติดต่อคบหากันอยู่ทางสื่อสังคมออนไลน์

ยอมรับว่าตกใจมากที่จู่ ๆ ก็รู้ข่าวว่าเขาตายลงด้วยอาการที่เรียกว่า 'ไหลตาย' หรือนอนหลับตายโดยไม่รู้สาเหตุ จากปากคนเป็นแม่ของผู้ตายเอง ที่เล่าให้ฟังในงานศพ

“แม่บอกมันแล้วว่าให้แขวนเสื้อสีแดงไว้หน้าบ้าน เหมือนบ้านอื่นเขาทำกัน ผีแม่ม่ายมันเฮี้ยน มันจะมาเอาชีวิตผู้ชายไปให้ได้จนครบสิบคน แต่เจิดมันไม่เชื่อ สุดท้ายมันก็มาตายลงจริง ๆ ถ้ามันเชื่อแม่ตั้งแต่ทีแรก มันก็คงไม่ตาย”

แล้วแม่ของบรรเจิดก็ร้องไห้ฟูมฟายเพราะความอาลัยรักในตัวลูกชายคนเดียวของแก

นิศาฟังแล้วได้แต่แอบถอนหายใจ บรรเจิดมาตายลงเพราะมีโรคประจำตัว ไม่ใช่ฝีมือผีแม่ม่ายอะไรสักหน่อย ทำไมถึงไปเชื่อเรื่องงมงายแบบนี้ได้นะ แขวนเสื้อสีแดงไว้หน้าบ้าน เห็นชาวบ้านแถวนี้เขาทำกัน เสื้อสีแดงมันจะคุ้มกันผีแม่ม่ายได้อย่างไร ผีมันจะกลัวเสื้อสีแดงไปทำไมกัน ฟัง ๆ ดูก็น่าขันดี แต่ก็นั่นแหละ จะหัวเราะออกมาก็ใช่ที่ ความเชื่อความศรัทธาของชาวบ้านจะไปหาว่าเขาหลงงมงายก็ไม่ได้ เดี๋ยวจะกลับมาบ้านด้วยสภาพพิการเอา

กว่าจะถึงบ้านซึ่งอยู่ในตัวจังหวัดก็คงมืดค่ำ เพราะพอใกล้จะถึงตัวเมืองรถก็ชักเริ่มติด จังหวัดใหญ่ ๆ ของประเทศไทยใกล้จะเหมือนกับเมืองหลวงเข้าไปทุกที ทั้งจากสภาพบ้านเมืองเอง และจากสภาพการจราจรที่ติดขัดในชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้

ขณะรถจอดแช่รอสัญญาณไฟ สายตาของนิศาก็ไปปะทะกับข้อความหลังรถกระบะคันหน้าเข้า ข้อความติดด้วยสติ๊กเกอร์นั้นเขียนว่า ‘รถคันนี้สีแดง’ 

โอเค้....สีแดงก็สีแดง นิศายิ้มขำ เมื่อเห็นกับตาว่ารถกระบะคันข้างหน้ามันสีดำชัด ๆ 

นี่คงเป็นวิธีหลบเลี่ยงโชคร้ายบางอย่างจากสีรถไม่ถูกโฉลกกับตัวคนขับสินะ ซื้อรถสีดำมาแล้ว พอไปดูหมอมา...หมอดูดันทักว่ารถสีดำไม่ดี จะไปขัดโชคลาภเข้า ให้เปลี่ยนเป็นสีแดง เปลี่ยนสีรถคงทำไม่ได้ง่าย แล้วตัวเจ้าของรถเองก็คงไม่ชอบรถสีแดงด้วย แต่ถ้าจะหลีกเลี่ยงโชคร้ายให้ได้ ก็ต้องเลี่ยงไปโดยใช้วิธีนี้ ซึ่งดูเป็นวิธีศรีธนญไชยดี

มีข้อความจากไลน์เด้งขึ้นมา เธอคว้าโทรศัพท์มากดดูแก้เซ็ง

‘กรุณาส่งข้อความนี้ให้อีกห้าสิบคน แล้วคุณจะพบกับโชคดี’

นี่ก็อีกราย...เธอยิ้มมุมปาก ไม่มาเสียเวลากับเรื่องบ้า ๆ พวกนี้หรอก กดลบข้อความนั้นทิ้งไป

(มีต่อ)
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่