ขี้เกียจ ไม่มีความพยายาม เอาชนะใจตัวเองไม่ได้ ท้อ / ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน?

กระทู้สนทนา
ข้อความนี้เขียนถึงความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ ฉันม.5 ปีนี้อายุ17แล้ว มีความฝันถ้าโตไปจบม.6แล้ว อยากจะพูดสื่อสารอ่าน เขียน ภาษาอังกฤษกับจีนได้ เอาให้คุยกับชาวต่างชาติรู้เรื่อง แต่ฉันโง่ภาษาอังกฤษมากพึ่งมารู้ตัวตอนตัวเองขึ้นม.1 สอบตกภาษาอังกฤษมาตลอดจนถึงม.5 สาเหตุฉันไม่เคยตั้งใจเรียนวิชาภาษาอังกฤษเลยเพราะฉันรู้สึกฟังไม่เข้าใจ เรียนไม่รู้เรื่อง ตอนม.3ฉันเริ่มอยากจะพูดภาษาอังกฤษเป็น ฉันเห็นว่าภาษาอังกฤษสำคัญมาก คิดว่าถ้าเราพูดได้2ภาษา จีนกับอังกฤษต้องมีงานดีๆเงินเดือนดีๆทำแน่ๆ แต่ก็ติดที่ตัวเองไม่มีความพยายามเลย ขี้เกียจ พอเริ่มฝึกภาษาอังกฤษไม่กี่วันก็ล้มเลิกไม่ฝึกต่อแล้ว  ไปหาอ่านคำแนะนำเขาก็บอกว่าให้หาแรงบันดาลใจ ฉันก็มีแรงบันดาลใจนะ คืออยากรวย อยากให้ครอบครัวมีความสุข ซื้อบ้านสักหลังให้ครอบครัว อยากไปเที่ยวต่างประเทศ หรือแรงบันดาลใจมันยังไม่พอ ฉันก็ไม่รู้ ฉันเอาชนะใจตัวเองไม่ได้สักทีเอาชนะความขี้เกียจไม่ได้สักที ไม่มีความพยายาม ฉันต้องทำยังไงให้มันเลิกขี้เกียจแล้วพยายามสักที ฉันยังมีอีกความรู้สึกหนึ่งที่อยากหายสาบสูญไปจากโลกนี้ ไม่อยากมีตัวตน ไม่รู้ทำไมทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้เจอเรื่องร้ายๆอะไรมาขนาดนั้น แต่มันรู้สึกไม่อยากมีชีวิตอยู่ แล้วฉันก็เป็นคนขี้อายไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ฉันก็อยากเลิกนิสัยพวกนี้ หาวิธีคำแนะนำจากยูทูปจากหลายๆช่องทาง ก็ทำไม่ได้สักที ไม่รู้ตอนนี้ตัวเองเป็นอะไร ที่พิมพ์ไปนี้ไม่รู้จะมีคนเข้าใจมั้ย ไม่ได้เรียบเรียงคำพูดพิมพ์ไปตามความรู้สึกล้วนๆ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่