สวัสดีทุกคนเรามีประสบการณ์จะมาเล่าให้ฟัง
เริ่มแรกเลยเราเป็นผู้ช่วยพยาบาลเราย้ายมาทำงานใกล้บ้าน..บ้านเราอยู่พิจิตรแต่เรามาทำงานที่พิษณุโลก...จนได้มาเจอกับแฟนเรา...แฟนเราอายุ25..เราอายุ22ตอนแรกเราก็อยู่หอพัก...แต่พอคบกับได้สักรระยะนึ่งเค้..ย่าของแฟนเราก็ชวนเราไปอยู่ที่บ้านเค้าแต่แฟนเรากับย่าอยู่คนระบ้านกัน...พอเข้าไปอยู่เราได้เจอกับป้าของแฟนเราดูๆเเล้วป้าของแฟนเราไม่ชอบเราเลย....ว่าเรา...อย่างนูน..อย่างนี้..อย่างนั้น
แต่เราก็อดทนนะ...เพราะเราอยากสร้างครอบครัว...เค้ามองเรามองแฟนเราทำอะไรก็ผิดไปสะทุกเรื่องไม่ดีสักอย่าง...ไอ้กับค่ำว่าเราไม่ทำอะไรเลย..แต่จริงๆเราทำนะ...ไม่ว่าจะงานนอกงาน...งานในครัวหุงข้าวทำกับข้าวทุกอย่าง...งานในบ้านไม่ว่าจะทำอะไรเราช่วยทำทุกอย่าง...คือเอาง่ายๆอ่ะแฟนเรากับจากทำงานมาไม่ต้องทำอะไรเลย...แล้วดูเหมือนเค้าจะวุ้นวายกับเราไปสะทุกเรื่องเอาเราไปว่า..หาว่าเราไม่ดีบ้างหละ....ค่าใช้จ่ายในบ้านทุกอย่างเราเป็นคนจ่ายคนเคียร์ทั้งหมด...เราไม่เคยไปขอเงินเค้านะ..ก็ยังว่าเราไม่ดีอีกปกติเราทำงานโรงพยาบาลเวลาพักผ่อนก็น้อยอยู่แล้ว..แล้วกับไปบ้านต้องไปเจออะไรอีกก็ไม่รู้...ปล..แต่พ่อของแฟนเราบอกกับเราว่า...มาอยู่นี่พ่อก็ไม่ได้ว่าอะไรเรานะ. เพราะเราไม่ได้ทำให้เค้าเดือดร้อน..แต่แปลกทำไหมว่าของแฟนเราว่าเราจัง.....คนแบบนี้เค้าเรียกว่าอะไรทุกคน