คิดถึงเสมอ

ในราตรี ที่เปราะบาง ช่างวังเวง มีแค่เพียง เสียงเพลง บรรเลงกล่อม คิดถึงคน ที่ทะเลาะ เพราะไม่ยอม จนวันนี้ ตรมตรอม ยอมแพ้เธอ ใจดวงหม่น สนทนา กับความเหงา เพื่อนคนเก่า ที่แวะมา หาเสมอ คืนที่ฟ้า ว่างเปล่า

           ล่วงลุประมาณ                              กาลอนุกรม  หนึ่งณนิยม    &n

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

*** เบญจางคอักษร *** กาพย์พรหมคีติ (มีเสียงขับอันไพเราะ) บทละ ๘ วรรค วรรคหน้า ๕ พยางค์  วรรคหลัง ๖ พยางค์ ส่งสัมผัส บทท้ายวรรค ๘ รับสัมผัส บทท้ายวรรค ๒ @ กานท์กาพย์แบบเก่าก่อน อุระร้อนจารขับขา

https://upic.me/show/60126976 @ องค์ไท้ดั่ง พลังแผ่นดิน ชุบชีวิน ผินสู่ฝัน แบบอย่างเห็น เป็นอัศจรรย์ ราษฎร์มุพลัน สรรค์สืบตาม @ ศาสตร์ศิลป์ไท้ ใช้โดยธรรม "พอเพียง"

สายลมพริ้ว พัดใจ ให้เหน็บหนาว เจ็บปวดร้าว คิดถึงจน ทนไม่ไหว ร้องเพลงรอ เรื่อยเปื่อย จนเหนื่อยใจ ทนต่อไป ใจอาจ จะขาดรอน รู้ว่าเธอ ไม่รัก ยังดักดาน เจ็บมานาน เพราะใจ ไม่สั่งสอน จากตอนนี้ ดีกว่าเจ็บ มาร