พ่อเราจะอายุราวๆ40ละค่ะ แข็งแรงตัวโต มีกล้าม มีครบทุกอย่างยกเว้นความน่าเคารพ
นี่เราขอเล่าหรือพูดตรงๆเลยนะคะ
 เรากับพ่อ เรียกแทนกันว่า"ข้ากับเอ็ง" พ่อเป็นคนให้พูดเองค่ะแล้วพูดตั้งแต่เด็กด้วย จนติดปาก บางครั้งเราอยู่กับเพื่อนแล้วพ่อมารับที่รร. พ่อก็จะพูดประมาณว่า
"ข้าอยากกินลูกชิ้น เอ็งไปซื้อดิ"
ประมาณนี้ค่ะ แล้วเพื่อนได้ยินก็เอาไปพูดกันใหญ่เลยว่า อยากลองพูดกับคนนั้นคนนี้
เพื่อนบางคนก็อยากมีพ่อแบบเรา เราก็ทำสีหน้าแหยะๆยิ้มๆไป เหมือนเขาจะไม่รู้อะไรซะแล้ว55555
เคยเห็นหนังวัยรุ่นแบบไฮสคูลที่รังแกเพื่อน ล้อเพื่อนอะไรงี้มั้ยคะ? ถ้าเคยก็เป็นเราค่กับพ่อเลยค่ะแต่ไม่ได้ตบตีกันนะคะ
แต่ก็เคยหักนิ้วเราจนร้องไห้
(เพราะนางอยากโชว์พาวด์)
 พ่อเราเป็นคนขี้อิจฉาค่ะ แม่ทำไรให้เราก็จะถามว่าทำไมมันได้กินอันนี้อันนั้น อะไรที่พ่อเราไม่ได้เหมือนเรานางก็จะชอบบ่นตลอด และแย่งของเก่งมากค่ะ เรื่องขนมคือสุดยอด 
 พ่อเราเป็นคนชอบเสริม พอแม่ด่าเรา พ่อเราก็จะเสริมทุกคำและเสริมเยอะมากกว่าแม่ด้วย
ยกตัวอย่าง.
แม่'ทำไมไม่กวาดห้องบ้าง'
พ่อ'ตัวก็ดำทำตัวให้สกปรกอีก หน้าตาก็ไม่ดีใครจะเอาวะเนี่ย'
นี่ค่ะ ได้ยินทีไรร้อนทุกที เสริมจนแบบน่ารำคาญ คือแม่หยุดบ่นแต่พ่อหาเรื่องอื่นมาว่าค่ะ งงมาก
 และก็พ่อเราเป็นนักบูลลี่อันดับ1ของเราค่ะ เราชอบศิลปินคนไหนที่เป็นผู้ชาย ก็จะว่าเป็นเกย์หมด เราชอบคนนั้นคนนี้ก็ว่าเขาไปหมด
*แต่ไม่ได้ว่าใส่คนอื่นด้วยนะคะน่าจะเป็น เฉพาะเราที่ชอบ* และเราเนี่ยเป็นคนผิวแทนแต่นางล้อเราว่า "ซัดดำ" ไม่รู้ความหมายค่ะพ่อเราก็ไม่รู้แต่เรียกมา2ปี เราบอกทุกครั้งที่เขาเรียก เราบอกว่าไม่ชอบๆ อย่าเรียก
อายเพื่อน ยิ่งยุยิ่งเรียกค่ะ เขาก็ไม่หยุดค่ะแถมเรียกตอนเราโทรกับเพื่อน นั่งกับเพื่อนงี้ด้วยค่ะ จนบางคนเริ่มล้อเราแล้วค่ะ
 พ่อเราหาความผิดให้ตลอดเวลา เวลาเงินหายตังหายจะชอบว่าเราเอาไปทุกครั้ง ใช้คำว่าทุกครั้ง หรือของสำคัญหายก็จะว่าเราเอาไปแจกเพื่อนๆ🤦🏻‍♀️
 และพ่อเราเป็นคอวดเก่งมากๆๆๆ โชว์นั่นโชว์นี่ไปเรื่อย โชว์ว่าทำได้ดีกว่าเราทุกอย่าง พอเราอยากชนะเขาแล้วเราแพ้ เขาก็ซ้ำเติมจนเราท้อเลยค่ะ
เคยมีครั้งนึงนางคาดหวังกับเราเรื่องอะไรซักอย่างแต่นางกดดันเราหนักมากจนเราเครียด หน้ามืดเป็นลมไปเลยค่ะ แต่เขาก็บอกเราโง่ไม่กินข้าว
และที่สำคัญ เขาไม่เคยบอกรักเราเลยค่ะ ไม่เคยชมเราว่าดีเยี่ยมสุดยอด ซักครั้งเดียวในชีวิต เรารู้ค่ะว่าพ่อพูดเล่นหยอกเล่น
แต่ความรู้สึกเราไม่เล่นค่ะ
เขาเล่นจนเรากดดัน เครียด ไม่มั่นใจที่จะทำอะไร ถ้าจะให้เข้มแข็งเราคงบ่อน้ำตาโบ๋พอดี
แล้วเรากลัวด้วยวันนึงถ้าเราทนแบบนี้นานๆมันอาจจะฟิวขาดเพราะเก็บกดอ่ะค่ะ อาจจะทะเลาะกับพ่อแรงมากๆ ไม่เคยชินนะคะเรื่องแบบนี😥
มีวิธีไหนที่ทำให้เรากับพ่อเนี่ยเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันคะ เรารู้แหละว่าถ้าเปลี่ยนพ่อที่ครับขา รักนะจ๊ะลูก คงยากค่ะดูท่าแล้ว