เป็นเพื่อนร่วมงานค่ะ
วันไหนกลับเย็น เขาชอบส่งไลน์มาถามว่า "ถึงบ้านหรือยังครับ" "ทานข้าวหรือยัง"แต่เขาจะถามตอนช่วงเวลาที่ใกล้ถึงบ้านตลอด เหมือนจะรู้เวลา หรือเราคิดไปเอง
เขาชอบมายืนใกล้ๆ ชอบเดินมาที่โต๊ะบ่อยๆ แต่ว่ามาสอนงานนะคะ แต่สังเกตว่าเค้าไม่เคยเดินไปที่โต๊ะคนอื่นบ่อยเท่านี้เลย
จนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เริ่มมอง
เคยถามเขาว่าคนอื่นเริ่มมอง รู้สึกมั้ย เค้าก็บอกว่ารู้สึกอยู่ และก็รู้ด้วยว่าอยากจะถามกัน แต่ไม่กล้าถาม เคยบอกเค้าว่าถ้าคนอื่นถามก็บอกไปตรงๆ ว่าไม่มีอะไร แต่เค้าบอกว่าผมจะไม่ชี้แจงอะไรใครทั้งนั้น เพราะผมไม่มีหน้าที่จะมาชี้แจงใคร จะถามยังไงผมคงไม่พูด เพราะนี่มันเรื่องส่วนตัวยิ่งพูดยิ่งหาว่าแก้ตัว ปล่อยไปแบบนี้แหละ สงสัยก็สงสัยไป เดี๋ยวเค้าก็เลิกสงสัยไปเอง
ช่วงแรกๆ เค้าชอบโทรมาคุยตอนดึก เกือบทุกวัน ไม่ต่ำกว่า 2-3 ชม. บางครั้งคุยตั้งแต่ 3 ทุ่ม ถึง ตี ห้า เรียกว่าคุยทั้งคืน (อันนี้เค้าจะคุยเล่าเรื่องชีวิตวัยเด็กและประสบการณ์ชีวิตให้เราฟัง)
บางครั้งเราก็ปรึกษาเรื่องงานเรื่องที่ทำงาน คุยไปคุยมาก็ลากยาวสองสามชั่วโมง แบบคุยเรื่องงานเรื่องเรียนต่อ แล้วเค้าก็ชอบเล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ให้เราสบายใจ
หลายครั้งเราไม่สบายใจก็จะปรึกษาเค้า ทั้งๆที่เค้าบอกว่าจะว่างหลังเที่ยงคืน เราเลยบอกว่าไม่เป็นไร เด่วค่อยปรึกษาวันหลังตอนที่ว่างๆก็ได้ค่ะ แต่ไม่ถึงสองนาทีเค้าก็โทรมา เลยบอกว่าไม่เป็นไรวันหลังก็ได้ เค้าบอกว่าคุยได้ครับ
เค้าบอกว่าปกติเคเาไมชอบยุ่งกับใคร ทำงานเสร็จกลับบ้าน ไม่ค่อยเดินไปไหนกับใคร ชอบไปไหนคนเดียวเพราะไม่ชอบรอใคร เพราะเป็นคนทำอะไรเร็ว ....แต่ว่าพอเราชวนไปทานข้าว คือเค้ายอมไปค่ะ บางครั้งเราไม่เดินไปชวน เค้าก็มาชวนเราเอง แล้วเวลาหลังเลิกงาน ชอบเดินมาถามว่าจะกลับกี่โมง บางครั้งก็บอกเค้าว่าถ้ารีบกลับก่อนก็ได้ค่ะ แต่ส่วนใหญ่เค้าก็รอ แต่ก่อนหน้านี้เค้าจะไม่รอหรือชวนใครกลับด้วยทั้งนั้น คนเลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
อาการแบบนี้คือเค้าคิดยังไงคะ ช่วยวิเคราะห์หน่อยค่ะ
มาแบบนี้...เค้าคิดอะไรกับเราหรือเปล่าคะ
วันไหนกลับเย็น เขาชอบส่งไลน์มาถามว่า "ถึงบ้านหรือยังครับ" "ทานข้าวหรือยัง"แต่เขาจะถามตอนช่วงเวลาที่ใกล้ถึงบ้านตลอด เหมือนจะรู้เวลา หรือเราคิดไปเอง
เขาชอบมายืนใกล้ๆ ชอบเดินมาที่โต๊ะบ่อยๆ แต่ว่ามาสอนงานนะคะ แต่สังเกตว่าเค้าไม่เคยเดินไปที่โต๊ะคนอื่นบ่อยเท่านี้เลย
จนเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ เริ่มมอง
เคยถามเขาว่าคนอื่นเริ่มมอง รู้สึกมั้ย เค้าก็บอกว่ารู้สึกอยู่ และก็รู้ด้วยว่าอยากจะถามกัน แต่ไม่กล้าถาม เคยบอกเค้าว่าถ้าคนอื่นถามก็บอกไปตรงๆ ว่าไม่มีอะไร แต่เค้าบอกว่าผมจะไม่ชี้แจงอะไรใครทั้งนั้น เพราะผมไม่มีหน้าที่จะมาชี้แจงใคร จะถามยังไงผมคงไม่พูด เพราะนี่มันเรื่องส่วนตัวยิ่งพูดยิ่งหาว่าแก้ตัว ปล่อยไปแบบนี้แหละ สงสัยก็สงสัยไป เดี๋ยวเค้าก็เลิกสงสัยไปเอง
ช่วงแรกๆ เค้าชอบโทรมาคุยตอนดึก เกือบทุกวัน ไม่ต่ำกว่า 2-3 ชม. บางครั้งคุยตั้งแต่ 3 ทุ่ม ถึง ตี ห้า เรียกว่าคุยทั้งคืน (อันนี้เค้าจะคุยเล่าเรื่องชีวิตวัยเด็กและประสบการณ์ชีวิตให้เราฟัง)
บางครั้งเราก็ปรึกษาเรื่องงานเรื่องที่ทำงาน คุยไปคุยมาก็ลากยาวสองสามชั่วโมง แบบคุยเรื่องงานเรื่องเรียนต่อ แล้วเค้าก็ชอบเล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ให้เราสบายใจ
หลายครั้งเราไม่สบายใจก็จะปรึกษาเค้า ทั้งๆที่เค้าบอกว่าจะว่างหลังเที่ยงคืน เราเลยบอกว่าไม่เป็นไร เด่วค่อยปรึกษาวันหลังตอนที่ว่างๆก็ได้ค่ะ แต่ไม่ถึงสองนาทีเค้าก็โทรมา เลยบอกว่าไม่เป็นไรวันหลังก็ได้ เค้าบอกว่าคุยได้ครับ
เค้าบอกว่าปกติเคเาไมชอบยุ่งกับใคร ทำงานเสร็จกลับบ้าน ไม่ค่อยเดินไปไหนกับใคร ชอบไปไหนคนเดียวเพราะไม่ชอบรอใคร เพราะเป็นคนทำอะไรเร็ว ....แต่ว่าพอเราชวนไปทานข้าว คือเค้ายอมไปค่ะ บางครั้งเราไม่เดินไปชวน เค้าก็มาชวนเราเอง แล้วเวลาหลังเลิกงาน ชอบเดินมาถามว่าจะกลับกี่โมง บางครั้งก็บอกเค้าว่าถ้ารีบกลับก่อนก็ได้ค่ะ แต่ส่วนใหญ่เค้าก็รอ แต่ก่อนหน้านี้เค้าจะไม่รอหรือชวนใครกลับด้วยทั้งนั้น คนเลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
อาการแบบนี้คือเค้าคิดยังไงคะ ช่วยวิเคราะห์หน่อยค่ะ