ชวนมาระลึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับหนังสืออ่านนอกเวลาสมัยเรียนมัธยมฯ กันครับ

พอดีเห็นจากกระทู้หนึ่งในนี้เมื่อไม่กี่วันมานี้ พูดเหมือนกับว่า สมัยนี้ไม่มีหนังสืออ่านนอกเวลาให้นักเรียนอ่านกันแล้ว (กระทู้ใช้คำประมาณว่า อยากให้มีหนังสือนอกเวลากลับคืนมา)

จขกท. ก็เลยรู้สึกประหลาดใจเล็กๆ ว่า สมัยนี้ เขายกเลิกการกำหนดหนังสืออ่านนอกเวลาให้นักเรียนไปหาเวลาอ่านกันเองแล้วหรือ?

ค้นคำว่า "หนังสืออ่านนอกเวลา" ก็ไม่ได้คำตอบ เวบของหลายโรงเรียนก็ยังมีการแนะนำหนังสืออ่านนอกเวลากันอยู่ แต่ไม่มีเวบไหน (เท่าที่ค้นมา) ระบุว่า ตอนนี้ไม่มีลักษณะการกำหนดหนังสืออ่านนอกเวลาแบบสมัยก่อนแล้ว ท่านใดทราบแน่ชัดก็ช่วยมายืนยันให้จขกท. หายสงสัยหน่อยก็จะขอบคุณมากนะครับ

ที่ว่าการกำหนดหนังสืออ่านนอกเวลาแบบสมัยก่อน คือ สมัยผมเรียนมัธยมฯ (นานกว่าสามสิบปีมาแล้ว แฮ่) จะมีการกำหนดหนังสืออ่านนอกเวลา น่าจะปีละสองเล่ม (หรือ เทอมละสองเล่มก็ไม่แน่ใจ แต่น่าจะเป็นปีละ) กล่าวคือ เป็นหนังสือภาษาไทยเล่มหนึ่ง และหนังสือภาษาอังกฤษเล่มหนึ่ง โดยมีลักษณะที่ แจ้งให้นักเรียนรับทราบตั้งแต่ต้นปี (หรือต้นเทอม) ให้นักเรียนไปอ่านกันเองในเวลาว่าง แล้วมาสอบ ในวิชาภาษาไทย กับ ภาษาอังกฤษตามลำดับ โดยมีคะแนนให้ด้วย ถือเป็นส่วนหนึ่งของวิชาทั้งสอง
สัดส่วนคะแนนไม่ได้มาก แต่ก็มากพอพลิกเกรดได้ราว ๆ สองระดับ (จากเกรด 4 อาจหล่นเหลือ 2 ได้ ถ้าทำคะแนนส่วนของหนังสืออ่านนอกเวลาไม่ได้เลย)

สมัยนั้น สำหรับหนังสืออ่านนอกเวลาภาษาอังกฤษ ถึงกับมี "คีย์" เฉลยวางขายกันหน้าโรงเรียนอย่างโจ๋งครึ่มกันเลยทีเดียว สำหรับนักเรียนที่ผลัดวันประกันพรุ่ง ไม่ยอมค่อย ๆ อ่านวันละนิดจนจบเล่ม (ขี้เกียจนั่นแหละ) แต่มาตาลีตาเหลือกเอาวันก่อนสอบ ก็จะซื้อคีย์ ซึ่งเป็นหนังสือสรุปเนื้อหาโดยเขียนเป็นภาษาไทยนี่แหละ มาอ่านกันคืนเดียวจบ แล้วรุ่งขึ้นก็ไปสอบ (และบางคนก็จะทำข้อสอบไม่ได้อยู่ดี เพราะไม่รู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในเรื่อง คือ ถึงจะท่องเนื้อเรื่องได้จากการอ่านคีย์ แต่ก็ไม่ได้รู้คำศัพท์สักเท่าไหร่ -- จริง ๆ ในคีย์ก็มีรายการคำศัพท์ให้ด้วยนะ แต่คนอ่านคืนเดียว แค่จำเนื้อเรื่องก็คงเต็มกลืนแล้วกระมัง) ส่วนคีย์ของหนังสืออ่านนอกเวลาภาษาไทย เท่าที่จำได้ ผมไม่เคยเห็นนะ อาจจะมีก็ได้ (มั้ง)

เกริ่นมาซะยาว เนื้อหาหลักจริง ๆ อยากจะมาระลึกกันว่า สมัยเรียน พวกคุณได้อ่านหนังสืออ่านนอกเวลาเล่มไหนบ้าง เอาเท่าที่จำได้ก็แล้วกัน (จำได้ ก็แปลว่า ประทับใจไงครับ เล่มที่จำไม่ได้ ก็ช่างมันเถอะ)

หนังสืออ่านนอกเวลาภาษาไทย
อันดับหนึ่ง "เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก" เล่มนี้ จำได้แม่นมาก เนื้อหาสนุกน่าอ่าน ทำให้ได้รู้วิถีชีวิตสมัยก่อนผ่านการเล่าเรื่องของคุณตาคุณยายของผู้เขียน (คุณยายเป็นคนเล่าหลัก)

อันดับสอง "แมงมุมเพื่อนรัก" เป็นหนังสือแปล เล่าถึงมิตรภาพของลูกหมูตัวหนึ่งกับแมงมุม สมกับคำว่า แมงมุมเพื่อนรัก จำได้ว่า อ่านถึงตอนที่แมงมุมต้องตายนี่ ถึงกับน้ำตาซึมเลย แต่บทต่อมา ก็ได้ตัวละครใหม่มาปลอบใจ และได้เรียนรู้ถึงการเกิดแก่เจ็บตายโดยไม่รู้ตัว (ปานนั้นเชียว) แต่ที่ประทับใจสุด ก็เรื่องมิตรภาพที่แม่แมงมุม ชาร์ล็อต มอบให้เจ้าหมูนี่แหละ

อันดับสาม "ล่าปลาวาฬ" ชอบเรื่องนี้ เพราะเล่าถึงการล่าปลาวาฬ (สมัยนั้นยังใช้คำว่า ปลาวาฬอยู่ ไม่ได้เรื่องมาก บอกว่า วาฬไม่ใช่ปลา เหมือนตอนนี้) โดยเล่าถึงการล่าปลาวาฬในสามยุคสมัย ของคนสามรุ่น จำได้ว่า พออ่านถึงยุคสุดท้าย ผมกลับรู้สึกว่า เทคโนโลยีมันทำให้การล่าปลาวาฬกลายเป็นอุตสาหกรรมไป และทำให้ปลาวาฬหมดทางสู้เลย เมื่อเจอกับเรือล่าปลาวาฬ (เรียกว่า หมดทางรอดดีกว่า) ในขณะที่สมัยก่อน มันคือ การต่อสู้ระหว่างผู้ล่ากับผู้ถูกล่า ถ้าผู้ล่าไม่เก่งและแกร่งพอ ก็อาจเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำได้เหมือนกัน

อันดับสี่เป็นต้นไป (ก็คือนอกเหนือจากสามอันดับแรกนั่นแหละ) ก็มี จดหมายจางวางหร่ำ (เป็นเนื้อหาว่าด้วยการสอนลูกของพ่อคนหนึ่ง- ถ้าจำไม่ผิดนะ) ฉากหนึ่งในชีวิต (เล่มนี้จำได้ว่า มีเพื่อนมาบ่นกับครู ว่าอ่านไม่รู้เรื่อง ตัวละครในบทแรก ๆ หายไปไหนในบทหลัง ๆ -- จริง ๆ คือ เล่มนี้มันเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวหลายเรื่องมารวมอยู่ในเล่มเดียวกันต่างหาก) ตามล่า (ว่าด้วยการผจญภัยของสิงโตหนุ่มในป่าอาฟริกา- ถ้าจำไม่ผิดนะ) และ อื่น ๆ (นึกไม่ออกแล้ว แหะ ๆ)

เท่าที่หาในเวบ เจอชื่อหนังสืออื่น เช่น นิกกับพิม อยู่กับก๋ง มอม ลูกอีสาน ฯลฯ อีกหลายเล่มเลย แต่หนังสือพวกนี้ ผมจำไม่ได้ว่า สมัยนั้น ผมยืมห้องสมุดโรงเรียนมาอ่านเอง หรือว่า อ่านเพราะมันเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาของที่โรงเรียนผม อย่าง อยู่กับก๋ง กับ มอม นี่ มันมีเป็นบทหนึ่งในหนังสือเรียนภาษาไทยที่ต้องเรียนอยู่แล้ว

หนังสืออ่านนอกเวลาภาษาอังกฤษ จำได้ว่ามีเรื่อง แฟรงเก้นสไตน์ แล้วก็ เรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่นที่ไปพักร้อนหรือไปบ้านญาตินี่แหละที่ชนบท ชื่อ no place to hide หรือ nowhere to hide หรืออะไรนี่แหละ จำไม่ได้แล้ว และจขกท. นึกออกแค่สองเรื่องนี้เอง ๕๕๕ แสดงว่าไม่ได้ประทับใจกับหนังสืออ่านนอกเวลาภาษาอังกฤษมากนัก เพราะจำได้ว่า อ่านไปด้วยความเครียด ว่า ตูจะอ่านทันไปสอบไหมวะ ต้องอ่านวันละกี่หน้าวะ เมื่อวานไม่ได้อ่านวันนี้ต้องชดเชย ฯลฯ โดยที่สมัยนั้นเป็นเด็กดี ไม่ยอมอ่านคีย์ครับ แต่เคยพลิก ๆ ดูเหมือนกันด้วยความอยากรู้ว่าในคีย์เขาเขียนยังไงบ้าง แต่ไม่เคยใช้ อาจจะด้วยเหตุนี้ด้วยมั้ง พออ่านและสอบเสร็จ ก็ลืมเรื่องของหนังสือเล่มนั้นไปเลย หายเครียดแล้วลืมหมด ขึ้นชั้นใหม่ (หรือเทอมใหม่) ก็เจอเล่มใหม่โยนมาให้อีก (ผมมีปัญหากับหนังสืออ่านนอกเวลาภาษาอังกฤษเท่านั้นนะ ของภาษาไทยนั่นชอบมาก อย่างที่เขียนไว้ย่อหน้าที่แล้วว่า บางเล่ม "น่าจะ" ไปหามาอ่านเองด้วยซ้ำโดยที่ไม่ใช่เล่มที่ต้องสอบ และถ้าเป็นเล่มภาษาไทย ส่วนใหญ่ผมอ่านจบในสองสามวันเกือบทุกเล่มเลยตั้งแต่ตอนต้นเทอม)

แล้วคุณล่ะครับ ถ้าไม่รังเกียจมาเล่าแลกเปลี่ยนกันหน่อยนะครับ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่