[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราคบกับแฟนมา 7 ปีกว่า และพึ่งแต่งงานกันได้เดือนนิดๆ ตั้งแต่แต่งงานมา เราก็ย้ายมาอยู่กับแฟน แต่ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี้ เรารู้สึกโดดเดียว ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรู้จัก แต่ก็ยังที่มีแฟนอยู่ด้วยบางที แต่หลังๆแฟนติดเหล้า ติดเพื่อน ชอบทิ้งให้เราอยู่คนเดียวทุกที เราตั้งใจไว้ว่า หลังแต่งมาเราจะไม่ห้ามเค้า อยากให้เค้ามีความสุขบ้าง แต่ดูทุกวันนี้เวลาเค้าอยู่ห้องกับเรา เค้าดูไม่มีความสุขเลย อยากแต่จะออกไปข้างนอก...บางครั้งเรารู้สึกไม่สบาย เค้าเลิกงานมา เค้าไม่อยู่ดูแลเราเลย เค้ากลับขอออกไปข้างนอก แต่เวลาเค้าไม่สบาย แค่เค้าบ่นเราก็หายามาให้เค้ากินแล้ว บางครั้งเค้าก็ดูเป็น ผู้ชายที่น่ารักสำหรับเรามาก และมันทำให้เราตกหลุมรักอยู่บ่อยๆแต่บางครั้ง เค้าก็มีอีกด้าน ที่เราไม่ชอบเลย เค้าชอบหงุดหงิดง่าย โมโหร้าย ชอบเล่นกับเราแรงๆ พูดจาแรงๆ เราก็แอบร้องไห้บ่อยๆเพราะคำพูดของเค้า และอีกสิ่งที่เราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เค้าชอบแคร์คนอื่น มากกว่าคนในครอบครัวตัวเอง เราก็เข้าใจนะว่าการทำงานของเค้า มันก็ต้องมีสังคมบ้าง แต่นี่มันบ่อยไปไหม คนอื่นที่ทำงานด้วยกันเค้ายังไม่เห็นขนาดนี้เลย อย่างที่เราเจอครั้งล่าสุด พี่สาวเค้าให้เราพาไปฉีดวัคซีน เราก็โอเค แต่พอเราถามเค้าว่าจะไปด้วยกันไหม เค้าบอกไม่ แล้วว่าเราว่าไปรับปากเองทำไม.. เราขอถามหน่อยนะ คนที่เราไปรับปากนั้นพี่สาวของเค้าแท้ๆนะ ไม่ใช่คนอื่นเลย..เค้าไม่ไปก็ไม่เป็นไร เราไปเองก็ได้ เราตั้งใจว่าจะรีบนอน เพื่อจะได้ตื่นแต่เช้าไปรับพี่สาวเค้า แต่เค้ากลับพาเพื่อนมากินเหล้า โดยไม่ได้บอกเราก่อน แต่เราก็โอเค ไม่เป็นไร ประมาณ 5 ทุ่มกว่าเค้าบอกเราว่าเหลืออีกขวดเดียว ใกล้หมดแล้ว เราก็รอ เราง่วงมาก เราปวดหัว กินยาไป 2 เม็ด ผ่านไป ตี 1 เค้าก็ยังกินไม่เสด เราก็รอจนตี 2 ได้อาบน้ำนอน 6 โมงนาฬิกาปลุกเราให้ตื่น ตาแทบไม่อยากตื่นเลย เราก็ไปคนเดียวด้วยความเพลียๆ และระหว่างรอพี่สาว เค้าฉีดยา เราก็พาหลานสาวมาห้อง ซึ่งเค้าหลับอยู่ แต่พอจะกลับเราถามเค้าไปด้วยไหม เค้าก็ไม่ไป เราก็รู้สึกเฟวๆนะ ยอมรับว่าเรารู้สึกแย่มาก ยิ่งอยู่ๆไป เรารู้สึกว่าความรู้สึกของเราตอนนี้มันเปลี่ยนไป เราไม่อยากมองหน้าเค้า ไม่อยากคุยกับเค้า เราไม่รู้ว่าเราคิดผิดหรือคิดถูก แต่เรื่องครอบตรัวเราก็พอเข้าใจ ว่าทำไมเค้าดูไม่ค่อยแคร์ แต่เราแค่แปลกใจ กะคนอื่น เค้าทำให้ได้ อย่างเพื่อนเค้าจะมาเอาแมวไม่มีรถเค้ามารับเพื่อนได้ เป็นธุระทุกอย่าง แต่นี่พี่สาวเค้าแท้ๆ มันก็มีหลายเรื่องที่เราน้อยใจเค้า บางเรื่องโบราณเค้ากล่าวว่าไฟในอย่านำออก เรื่องในบ้านก็ไม่ควรไปเล่าให้คนอื่นฟังไหม เค้าไม่เคยภูมิใจที่มีเราเป็นแฟน กะเพื่อนเค้า เราก็ดูเป็นคนงี่เง้าเอาแต่ใจ อะไรไม่ดีก็โยนมาให้เราหมด ใครต่อใครถามก็บอกเงินเรายึดไปหมดแล้ว เอาจริงๆนะ เรารู้สึกแย่มาก อะไรๆก็เรา ใครยืมก็มาบอกเราเก็บ เราไม่เคยคิดอยากจะเอาเงินเค้ามาเลย เราไม่อยากเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด สมมุติ เงินเดือนออกเค้าโอนมาให้เราหมื่นนึง เค้าเอาไป 3 พัน แล้วหมื่นนึงเราต้องรับผิดชอบอะไรบ้าง ค่าใช้จ่าย ต่างๆ แล้ส่วนของเค้า เค้าจะใช้อะไรก็ได้หรอ มันรู้สึกหนักนะ เราไม่รู้ว่าตอนนี้เรามีความสุขไหม เราไม่รู้จะหันไปทางไหน ไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่อยากระบายให้ใครฟัง ไม่อยากให้เค้าดูแย่ในสายตาคนอื่น ไม่อยากให้พ่อแม่เรามองเค้าไม่ดี ไม่อยากให้พวกท่านต้องมาเป็นห่วง ถ้าถามว่าเรายังรักเค้าไหมเราก็ยังรักเค้านะ เราอยากมีครอบครัวที่อบอุ่นกับเค้า เพราะในบางมุมเค้าเป็นคนที่อ่อนโยน และ น่ารักกับเรามากๆ
ความรู้สึกหลังแต่งงาน มันควรจะเป็นอย่างไรหรอ?
กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราคบกับแฟนมา 7 ปีกว่า และพึ่งแต่งงานกันได้เดือนนิดๆ ตั้งแต่แต่งงานมา เราก็ย้ายมาอยู่กับแฟน แต่ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี้ เรารู้สึกโดดเดียว ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรู้จัก แต่ก็ยังที่มีแฟนอยู่ด้วยบางที แต่หลังๆแฟนติดเหล้า ติดเพื่อน ชอบทิ้งให้เราอยู่คนเดียวทุกที เราตั้งใจไว้ว่า หลังแต่งมาเราจะไม่ห้ามเค้า อยากให้เค้ามีความสุขบ้าง แต่ดูทุกวันนี้เวลาเค้าอยู่ห้องกับเรา เค้าดูไม่มีความสุขเลย อยากแต่จะออกไปข้างนอก...บางครั้งเรารู้สึกไม่สบาย เค้าเลิกงานมา เค้าไม่อยู่ดูแลเราเลย เค้ากลับขอออกไปข้างนอก แต่เวลาเค้าไม่สบาย แค่เค้าบ่นเราก็หายามาให้เค้ากินแล้ว บางครั้งเค้าก็ดูเป็น ผู้ชายที่น่ารักสำหรับเรามาก และมันทำให้เราตกหลุมรักอยู่บ่อยๆแต่บางครั้ง เค้าก็มีอีกด้าน ที่เราไม่ชอบเลย เค้าชอบหงุดหงิดง่าย โมโหร้าย ชอบเล่นกับเราแรงๆ พูดจาแรงๆ เราก็แอบร้องไห้บ่อยๆเพราะคำพูดของเค้า และอีกสิ่งที่เราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เค้าชอบแคร์คนอื่น มากกว่าคนในครอบครัวตัวเอง เราก็เข้าใจนะว่าการทำงานของเค้า มันก็ต้องมีสังคมบ้าง แต่นี่มันบ่อยไปไหม คนอื่นที่ทำงานด้วยกันเค้ายังไม่เห็นขนาดนี้เลย อย่างที่เราเจอครั้งล่าสุด พี่สาวเค้าให้เราพาไปฉีดวัคซีน เราก็โอเค แต่พอเราถามเค้าว่าจะไปด้วยกันไหม เค้าบอกไม่ แล้วว่าเราว่าไปรับปากเองทำไม.. เราขอถามหน่อยนะ คนที่เราไปรับปากนั้นพี่สาวของเค้าแท้ๆนะ ไม่ใช่คนอื่นเลย..เค้าไม่ไปก็ไม่เป็นไร เราไปเองก็ได้ เราตั้งใจว่าจะรีบนอน เพื่อจะได้ตื่นแต่เช้าไปรับพี่สาวเค้า แต่เค้ากลับพาเพื่อนมากินเหล้า โดยไม่ได้บอกเราก่อน แต่เราก็โอเค ไม่เป็นไร ประมาณ 5 ทุ่มกว่าเค้าบอกเราว่าเหลืออีกขวดเดียว ใกล้หมดแล้ว เราก็รอ เราง่วงมาก เราปวดหัว กินยาไป 2 เม็ด ผ่านไป ตี 1 เค้าก็ยังกินไม่เสด เราก็รอจนตี 2 ได้อาบน้ำนอน 6 โมงนาฬิกาปลุกเราให้ตื่น ตาแทบไม่อยากตื่นเลย เราก็ไปคนเดียวด้วยความเพลียๆ และระหว่างรอพี่สาว เค้าฉีดยา เราก็พาหลานสาวมาห้อง ซึ่งเค้าหลับอยู่ แต่พอจะกลับเราถามเค้าไปด้วยไหม เค้าก็ไม่ไป เราก็รู้สึกเฟวๆนะ ยอมรับว่าเรารู้สึกแย่มาก ยิ่งอยู่ๆไป เรารู้สึกว่าความรู้สึกของเราตอนนี้มันเปลี่ยนไป เราไม่อยากมองหน้าเค้า ไม่อยากคุยกับเค้า เราไม่รู้ว่าเราคิดผิดหรือคิดถูก แต่เรื่องครอบตรัวเราก็พอเข้าใจ ว่าทำไมเค้าดูไม่ค่อยแคร์ แต่เราแค่แปลกใจ กะคนอื่น เค้าทำให้ได้ อย่างเพื่อนเค้าจะมาเอาแมวไม่มีรถเค้ามารับเพื่อนได้ เป็นธุระทุกอย่าง แต่นี่พี่สาวเค้าแท้ๆ มันก็มีหลายเรื่องที่เราน้อยใจเค้า บางเรื่องโบราณเค้ากล่าวว่าไฟในอย่านำออก เรื่องในบ้านก็ไม่ควรไปเล่าให้คนอื่นฟังไหม เค้าไม่เคยภูมิใจที่มีเราเป็นแฟน กะเพื่อนเค้า เราก็ดูเป็นคนงี่เง้าเอาแต่ใจ อะไรไม่ดีก็โยนมาให้เราหมด ใครต่อใครถามก็บอกเงินเรายึดไปหมดแล้ว เอาจริงๆนะ เรารู้สึกแย่มาก อะไรๆก็เรา ใครยืมก็มาบอกเราเก็บ เราไม่เคยคิดอยากจะเอาเงินเค้ามาเลย เราไม่อยากเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด สมมุติ เงินเดือนออกเค้าโอนมาให้เราหมื่นนึง เค้าเอาไป 3 พัน แล้วหมื่นนึงเราต้องรับผิดชอบอะไรบ้าง ค่าใช้จ่าย ต่างๆ แล้ส่วนของเค้า เค้าจะใช้อะไรก็ได้หรอ มันรู้สึกหนักนะ เราไม่รู้ว่าตอนนี้เรามีความสุขไหม เราไม่รู้จะหันไปทางไหน ไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่อยากระบายให้ใครฟัง ไม่อยากให้เค้าดูแย่ในสายตาคนอื่น ไม่อยากให้พ่อแม่เรามองเค้าไม่ดี ไม่อยากให้พวกท่านต้องมาเป็นห่วง ถ้าถามว่าเรายังรักเค้าไหมเราก็ยังรักเค้านะ เราอยากมีครอบครัวที่อบอุ่นกับเค้า เพราะในบางมุมเค้าเป็นคนที่อ่อนโยน และ น่ารักกับเรามากๆ