จริงเหรอที่ชีวิตคนๆหนึ่งจะเฝ้ารอใครสักคนโดยที่ไม่รู้จุดหมายเหมือนในละคร?

คืออยากรู้จริงๆค่ะ ว่าในชีวิตจริง จะมีบ้างไหมคะที่คุณจะไม่เปิดใจให้ใครเลยและเฝ้ารอแค่คนที่คุณรักถึงแม้เขาคนนั้นจะมีใครอีกคน คุณเจ็บและคุณรู้ดีว่าเขาไม่ได้มองคุณเลย แต่แค่คุณได้เป็นที่ปรึกษาให้เขา คุณมีความสุขจริงๆหรือ และในชีวิตจริงจะเฝ้ารอใครสักคนแบบนั้นได้จริงๆเหมือนในละครเหรอคะ