ถามเรื่องพระสารีบุตรกับโรคลมในกระเพาะ

เลยอยากถามว่า ทำไมเอาไปทิ้งแล้วถึงไม่ต้องเจ็บป่วยด้วยโรคลมในกระเพาะอีกเลย???

เรื่องนี้ อยู่ในอรรถกถา แต่หาไม่เจอ
เคยอ่านนานแล้ว เอาที่จำความได้นะครับ

พระสารีบุตรท่านเคารพในธรรมตรับ
ถึงแม้ว่าจะป่วย ท่านก็ไม่บอกใคร (จำได้ว่าท่านอธิฐานจะไม่รับของที่ทำเฉพาะตน หรืออะไรสักอย่าง ตรงนี้จำไม่ได้)
พอดีเทวดาที่อยู่บนกุฏิอ่านความคิดของพระเถระ รู้ว่าท่านป่วย
ด้วยความที่เทวดาก็รู้ว่าพระสารีบุตรไม่ต้องการให้ใครรู้ จึงต้องแอบทำ
จึงไปเข้าสิงชาวบ้านที่อยู่ใกล้ๆ แล้วไปดักพบพระโมคคัลลานะ แล้วก็เอาอาหารและยาใส่บาตร
แล้วฝากไปให้ท่านพระสารีบุตร

พอท่านพระโมคคัลลานะนำอาหารและยาไปให้ท่านพระสารีบุตร
ท่านก็สงสัย เพราะยาที่ได้รับ เป็นยาเฉพาะที่รักษาโรคของท่าน ท่านจึงใช้ฤทธิ์ดูว่าเรื่องเป็นอย่างไร
ท่านจึงรู้ว่า นี้เป็นฝีมือของเทวดาที่ต้องการจะช่วยท่าน
เมื่อท่านรู้ว่ายาที่ได้รับ ทำเฉพาะเจาะจงเพื่อท่าน ท่านจึงเอายาและอาหารไปทิ้ง ด้วยต้องการรักษาสัจจะวาจา

ผลก็คือ หลังจากนั้นเป็นต้นมา อาการโรคลมของท่านที่เป็น ก็ไม่กำเริบอีกเลย