แม่รักลูกไม่เท่ากัน ? ใครเป็นบ้างคะ

คือเรามีน้องชายคนนึง ซึ่งเเม่รักมาก รักแบบมากๆ มันแทบจะไม่ทำอะไรเลยในบ้าน อยู่เฉยๆกินนอนเล่นเกมชีวิตมันวนเวียนเเบบนี้จริงๆ ซึ่งแม่ก็ไม่เคยจะด่าว่าอะไร ต่างกับเรา เราแม่ให้ทำงานบ้านต่างๆ กวาดบ้าน ล้างจาน พอเราไม่ทำหรือแกไม่ได้เห็นว่าเราทำ แกก็จะด่าเราเลยประมาณแบบว่า "ไม่คิดจะทำอะไรบ้างเลยหรอวันๆ" เราโดนบ่อยมากจนกระทั่งวันนึง แม่ก็แบบพูดแบบเดิมเลย เราก็บอกไปว่า "ลูกก็ทำมาเยอะเเล้วจะให้ลูกทำคนเดียวหรอ ลูกชายก็มีไม่ให้มันทำบ้าง" แม่ก็บอกว่า "ก็มันเป็นเด็กผู้ชายเป็นเด็กผู้หญิง" เราก็บอก "เเล้วเด็กผู้ชายมันไม่ต้องทำอะไรเลยหรอ" บอกก่อนว่าเเม่เราพูดกูกับกับลูกเป็นปกติ หลังจากนั้นแม่ก็เดินไปละบอกว่า "ล้างจานให้เสร็จด้วย" ละสรุปก็หันไปล้างจานทั้งน้ำตา พอล้างเสร็จเราก็เดินออกจากครัวมาละพูดกับน้องว่า "ช่วยแม่ทำงานบ้านซะบ้างไม่ใช่ให้กูทำอยู่คนเดียว" ละปฏิกิริยาที่มันสวนกลับมาคือเยาะเย้ย ยิ้มใส่ละบอกว่า "แม่ใช้ให้มันไม่ใช่กู" เหตุการณ์นี้จำขึ้นใจ ละไม่เคยที่จะชอบน้องชายตัวเองเลย ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากยุ่งด้วย เราก็ใช้ชีวิตแบบนี้มาเรื่อยๆจนเราเริ่มโตๆ ตอนเข้ามัธยมต้นใหม่ๆคือเหลวไหลมาก ติดเพื่อนไม่ตั้งใจเรียน ติดร. 2 ตัวแม่ด่าเราเหมือนโลกจะแตก เรียนยังไงให้โง่ขนาดนี้ เป็นคนรึเป็นควาย หลังจากนั้นเราก็ปรับตัวขึ้นเรียนดีขึ้นเรื่อยๆ จนติดท๊อปของห้อง เราก็อยากได้ความชมจากแม่เราใบเกรดไปให้แม่ดู แม่เฉยมาก ไม่ชมอะไรทั้งนั้น แล้วก็ยังพูดอีกว่า "ลอกเพื่อนรึป่าว" เจ็บใจมากคำนี้ เราอ่านหนังสือแทบตายบอกเราลอกเพื่อน แต่ในขณะเดียวกันน้องชายติด0 ติดร. 4-5 ตัวหนักกว่าเรา แม่ก็ไม่ด่าไม่บ่นไม่ว่า จนกระทั่งอาจารย์โทรตามให้มาแก้ ละอยู่ๆก็มาโทษเราว่าไม่ช่วยน้องบ้าง เราก็เงียบ แต่ในใจตอนนั้นคือเรื่องอะไรที่ต้องช่วยอะ ทำตัวเองมั้ย เราใช้ชีวิตที่แม่รักน้องมากกว่ามาตลอด เราช่วยงานเเม่ทุกอย่าง ช่วยขายของช่วยนั้นช่วยนี้ ตอนแม่ไม่สบายเราก็เป็นคนเดียวที่คอยซื้อข้าวซื้อน้ำ สุดท้ายก็เป็นแบบเดิม ไม่ว่าใครทำผิดไม่รู้แต่ด่าเราไว้ก่อน ซึ่งมันมีหลายเหตุการณ์เยอะมากๆที่บั่นทอนจิตใจเราจนเราเคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ จนตอนนี้ก็วนลูบกับมาคิดอย่างนั้นจริงๆ แต่ไม่กล้าลงมือ ตอนนี้มีเเพชชั่นอยู่อย่างเดียวอยากรีบเรียนให้จบๆมีงานดีๆทำ อยากออกไปอยู่คนเดียว