...ลูกผม 2 คน อยู่ อ.1 กับ ป.1 เชื่อว่าหลายๆ ครอบครัวที่ต้องให้เด็กๆ เรียนออนไลน์กับสถานการณ์ที่ต้องอยู่แต่ภายในบริเวณบ้านแบบนี้คงประสบกับปัญหาแตกต่างกันออกไป แล้วเรามีการรับมือกับเรื่องนี้ยังไงบ้างมาคุยกันครับ
...ต้องบอกก่อนว่าถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติก่อนหน้านี้ วันเสาร์/อาทิตย์ นี่จัดเป็นวันครอบครัวเลยครับ จะต้องหาเรื่องออกจากบ้านไปนู่นไปนี่ทานอาหารและกิจกรรมต่างๆ เพื่อเด็กๆ ได้สนุกสนานตามวัย เราเองก็ได้ผ่อนคลายไปด้วย ถ้าหยุดหลายวันหน่อยก็พากันไปแคมป์ปิ้ง ไปพักตากอากาศเที่ยวทะเลเพราะเด็กๆ ชอบมาก นึกแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจที่เป็นปีแล้วไม่ได้พาเด็กๆ ไปไหนเลย
...ต่อมาด้วยสถานการณ์นี้ เด็กๆ ต้องนั่งเรียนออนไลน์ด้วยกันทั้งคู่ตั้งแต่ปีที่แล้ว อ.1 เรียนครึ่งวัน ป.1 เรียนเต็มวัน ผมและภรรยาก็ต้องทำงานทั้งคู่ ส่วนใหญ่ WFH ก็ดีหน่อย เพราะต้องคอยจัดการและกำกับการเรียนให้เพราะยังเล็กทั้งคู่ ดูแล้วก็น่าสงสารเด็กๆ ยุคนี้จริงๆ เค้าชอบและอยากไปโรงเรียนไปเจอเพื่อนๆ มากแต่ก็ไม่ได้ไป เด็กๆ ต้องมานั่งเรียนผ่านจอซึ่งเป็นสิ่งที่อุตส่าห์ปลูกฝังกันมาตั้งนานว่าดูจอนานๆ มันไม่ดี
...หลังจากเรียนออนไลน์มาระยะนึง เด็กๆ ก็เริ่มมีพฤติกรรมเปลี่ยนครับ คนพี่ ป.1 ไม่เท่าไหร่ หลังจากเรียนเสร็จก็วิ่งไปเล่นนอกบ้าน (แต่อยู่ในบริเวณบ้าน) แต่คนน้อง อ.1 นี่ติดจอและสมาธิไม่ค่อยดีเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว เพราะดูจอต่อวันนานมาก เพราะเค้าไม่มีเพื่อนเล่น ให้เค้าเล่นคนเดียวก็ได้ระยะสั้นๆ กว่าคนพี่จะเรียนเสร็จก็เกือบ 4 โมงกว่า เค้าเลยร้องขอแต่จอ ถ้าขัดใจก็ร้องลั่นบ้านกระทบกับ WFH ก็ต้องยอมเรื่อยมา
...การแก้ปัญหาเพื่อให้เด็กๆ มีกิจกรรม เลี่ยงการดูจอ และให้อยู่ภายในบริเวณบ้านตอนนี้ที่ทำก็ไปหลายอย่างแล้วครับ
- ทำสวนปลูกต้นไม้ อ่างบัวเลี้ยงปลา กะละมังเลี้ยงไส้เดือน
- เลี้ยงปลาทอง , ชูการ์ไกลเดอร์ , หนอนผีเสื้อ , มดนางพญา
- เคลียร์พื้นที่โรงรถให้กลายเป็นที่ขี่จักรยาน
- ผูกเปลญวน ผูกชิงช้า ล่าสุดก็แทมโบลีน
- กระสอบทรายตั้งพื้น และสุนัข (ยังไม่ตัดสินใจ)
...ดูข้างต้นเหมือนเยอะนะครับ ทุกอย่างก็เพื่อให้เด็กๆ ได้มีกิจกรรมทำอื่นๆ บ้าง แต่ขนาดนี้แล้วก็ยังไม่แน่ใจว่าจะแก้ปัญหาลูกคนเล็กได้รึป่าวเพราะเค้าก็ยังหาเพื่อนเล่นอยู่ดี เลยมามองที่สุนัข (บีเกิ้ล) นี่แหละครับที่เค้าน่าเล่นกันได้ เพราะสัตว์เลี้ยงที่มีอยู่มีแต่ตัวเล็กๆ ต้องเล่นในความดูแลของผู้ใหญ่ แต่ตอนนี้ยังชั่งใจอยู่กลัวมันจะขาดความอบอุ่น เพราะถ้าต่อไปโควิดผ่อนคลายลงครอบครัวผมก็คงกลับไปท่องเที่ยวเหมือนเดิม
สารพัดวิธีรับมือเด็กๆ ยุคโควิด
...ต้องบอกก่อนว่าถ้าเป็นในสถานการณ์ปกติก่อนหน้านี้ วันเสาร์/อาทิตย์ นี่จัดเป็นวันครอบครัวเลยครับ จะต้องหาเรื่องออกจากบ้านไปนู่นไปนี่ทานอาหารและกิจกรรมต่างๆ เพื่อเด็กๆ ได้สนุกสนานตามวัย เราเองก็ได้ผ่อนคลายไปด้วย ถ้าหยุดหลายวันหน่อยก็พากันไปแคมป์ปิ้ง ไปพักตากอากาศเที่ยวทะเลเพราะเด็กๆ ชอบมาก นึกแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจที่เป็นปีแล้วไม่ได้พาเด็กๆ ไปไหนเลย
...ต่อมาด้วยสถานการณ์นี้ เด็กๆ ต้องนั่งเรียนออนไลน์ด้วยกันทั้งคู่ตั้งแต่ปีที่แล้ว อ.1 เรียนครึ่งวัน ป.1 เรียนเต็มวัน ผมและภรรยาก็ต้องทำงานทั้งคู่ ส่วนใหญ่ WFH ก็ดีหน่อย เพราะต้องคอยจัดการและกำกับการเรียนให้เพราะยังเล็กทั้งคู่ ดูแล้วก็น่าสงสารเด็กๆ ยุคนี้จริงๆ เค้าชอบและอยากไปโรงเรียนไปเจอเพื่อนๆ มากแต่ก็ไม่ได้ไป เด็กๆ ต้องมานั่งเรียนผ่านจอซึ่งเป็นสิ่งที่อุตส่าห์ปลูกฝังกันมาตั้งนานว่าดูจอนานๆ มันไม่ดี
...หลังจากเรียนออนไลน์มาระยะนึง เด็กๆ ก็เริ่มมีพฤติกรรมเปลี่ยนครับ คนพี่ ป.1 ไม่เท่าไหร่ หลังจากเรียนเสร็จก็วิ่งไปเล่นนอกบ้าน (แต่อยู่ในบริเวณบ้าน) แต่คนน้อง อ.1 นี่ติดจอและสมาธิไม่ค่อยดีเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว เพราะดูจอต่อวันนานมาก เพราะเค้าไม่มีเพื่อนเล่น ให้เค้าเล่นคนเดียวก็ได้ระยะสั้นๆ กว่าคนพี่จะเรียนเสร็จก็เกือบ 4 โมงกว่า เค้าเลยร้องขอแต่จอ ถ้าขัดใจก็ร้องลั่นบ้านกระทบกับ WFH ก็ต้องยอมเรื่อยมา
...การแก้ปัญหาเพื่อให้เด็กๆ มีกิจกรรม เลี่ยงการดูจอ และให้อยู่ภายในบริเวณบ้านตอนนี้ที่ทำก็ไปหลายอย่างแล้วครับ
- ทำสวนปลูกต้นไม้ อ่างบัวเลี้ยงปลา กะละมังเลี้ยงไส้เดือน
- เลี้ยงปลาทอง , ชูการ์ไกลเดอร์ , หนอนผีเสื้อ , มดนางพญา
- เคลียร์พื้นที่โรงรถให้กลายเป็นที่ขี่จักรยาน
- ผูกเปลญวน ผูกชิงช้า ล่าสุดก็แทมโบลีน
- กระสอบทรายตั้งพื้น และสุนัข (ยังไม่ตัดสินใจ)
...ดูข้างต้นเหมือนเยอะนะครับ ทุกอย่างก็เพื่อให้เด็กๆ ได้มีกิจกรรมทำอื่นๆ บ้าง แต่ขนาดนี้แล้วก็ยังไม่แน่ใจว่าจะแก้ปัญหาลูกคนเล็กได้รึป่าวเพราะเค้าก็ยังหาเพื่อนเล่นอยู่ดี เลยมามองที่สุนัข (บีเกิ้ล) นี่แหละครับที่เค้าน่าเล่นกันได้ เพราะสัตว์เลี้ยงที่มีอยู่มีแต่ตัวเล็กๆ ต้องเล่นในความดูแลของผู้ใหญ่ แต่ตอนนี้ยังชั่งใจอยู่กลัวมันจะขาดความอบอุ่น เพราะถ้าต่อไปโควิดผ่อนคลายลงครอบครัวผมก็คงกลับไปท่องเที่ยวเหมือนเดิม