รู้สึกว่ายิ่งโตขึ้นเราก็แค่ต้องการคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ เข้าใจกัน พอมีคนเข้ามา บางคนก็คุยแค่แปปเดียวเพราะรู้สึกว่าไม่ได้ดีไปกว่าการอยู่คนเดียวเลย ไม่เป็นตัวของตัวเอง บางคนก็คุยแล้วสบายใจมากๆแต่คุยนานเกินไปจนทำให้คสพไปต่อไม่ได้ กลายเป็นคนสนิทเป็นเพื่อนพี่น้องที่ดีต่อกันไปซะงั้น จนตั้งคำถามกับตัวเองว่ารักที่พอดีมันอยู่ตรงไหน😂
ใครเคยมีครสแบบนี้เกิดขึ้นบ้าง มาแชร์กันได้นะคะ (ญญ)