พ่อ-แม่เป็นอะไรมากมั้ย?

กระทู้คำถาม
คือผมอายุ 15 ปี แล้วผมมีคอมเครื่องหนึ่ง ตอนนี้มันมีการเรียนออนไลน์ เเล้วผมก้เรียนปกติ เเล้วตามภาษาผู้ชาย ก้อาจจะมีเล่นเกมในตอนเรียนบ้าง ผมก้เล่นเเต่ไม่เกิน 5 นาที ผมเลิกแล้วเรียนต่อ เเล้วเวลาผมพักเที่ยง หรือ เลิกเรียน ผมก้ใช้เวลาส่วนนี้ ทำงานบ้าน ทำการบ้าน และ เล่นเกม เป็นส่วนใหญ่ แล้วตอนแรกๆไม่ค่อยเป็นอะไรมาก  แต่พอมาอาทิตย์หลังๆ เริ่มแปลกๆ ตอนเรียนอยู่ดีๆ วันนั้นผมไม่ได้เล่นเกมเลยสักนิด เเล้วแม่ผมบอกว่าผมเล่นเกม เเล้วผมก้เถียงแม่ ก้เพราะว่าผมไม่ได้เล่นเกมจริงๆ เเล้วผมก้รู้ว่า เเม่เห็น Discord เป็นเกม ผมก้ไม่อะไรมาก เเล้วมาอีก 1 อาทิตย์ เเม่ผมเริ่มยึดสายคอมไม่ให้ผมเรียนในคอม 2 วัน เพราะว่า ผมเล่นเกมตอนเรียน เเต่จริงๆมันคือ Discord เเม่ผมเป็นคนจำอะไรไม่ค่อยดี เอาง่ายๆเหมือนสมองตัน  ต้องบอกก่อนว่า Discord เป็นแอพที่เอาไว้สื่อสารกัน ที่ไม่ใช่เกม จนมาถึงปัจจุบันเเม่ผมก้บอกผมว่า "ถ้าเล่นเกมกูจะไม่ให้เล่นคอม กูจะเอาคอมเข้าห้อง เอาให้ไม่ต้องเล่นเลย" นี่เป็นคำพูดเมื่อเช้าของวันนี้  เหตุมาจาก ผมเสียงดัง (ไม่ได้ดังเอาตรงๆ) คุยกับเพื่อน เเล้วพ่อผมปิดประตูเสียงดัง ประชดผม ว่า กูรำคาญ แล้วเเม่ก้ออกมา เเล้วถามพ่อว่า ปืดประตูเสียงดังหรอ แล้วพ่อก้บอกว่า อือ กูรำคาญ ผมได้ยินเต็มๆ 2 หู คือ ต้องบอกก่อนว่า หูฟังผมเป็นไมค์ที่ตัดเสียงรบกวนในตัว เเล้วผมต้องพูดมีเสียงนิดหน่อย ถึงจะได้ยิน อ่า เเล้วแม่ผมก้เดินมาหาผม เเล้วพูดว่า " กูก้เริ่มไม่ไหวละไอ ยิ้ม!! "  นี่คือคำพูดของแม่ผมเองครับ เเล้วเเม่ผมก้พูดว่า ไปเรียนในโทรศัพท์ไป พูดย้ำอยู่ 3รอบ เเล้วพูดเสียงดังมาก เเล้วพูดต่อว่า "กูไม่เคยเห็นเรียนเลย เดวกูยึดยิ้มเลยไอสัสนี่" นี่คือคำพูดของแม่ผมอีกแล้วครับ เเล้วเรื่องวันนี้ก้จบไป อันนี้ยังไม่รวมวันอื่นนะครับ บอกเลย แม่ผมทำกับผมไว้เยอะมาก จนเป็นแผลเป็นในใจไปแล้วตอนนี้ ผมนั่งร้องไห้ตอนเรียนอยู่ตลอด ผมรู้สึกว่า อยู่กับเพื่อนยิ้มโครตมีความสุข ยิ่งกว่าครอบครัวซะอีก เเละ โลกออนไลน์มีความสุขมากกว่าโลกความเป็นจริง.........
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่