เรื่องมีอยู่ว่าเพื่อนสนิทของเราคือมันชอบเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลค่ะ อะไรไม่ได้ดั่งใจมันก็จะหงุดหงิดและชอบใช้คำพูดที่ทำให้เราเสียความรู้สึก เมื่อตอนเรียนด้วยกันเราสองคนเคยทะเลาะกันแบบหนักมากๆ เป็นการทะเลาะไม่มีปากเสียงแต่จะเป็นการเมินใส่ไม่คุยด้วยไม่สนใจกันแทบจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันด้วยซ้ำ จนเราต้องเดินออกมาจากกลุ่มแต่เราก็ไม่ได้ตัวคนเดียว ตอนนั้นเราแย่มากๆเหมือนคนเพิ่งเลิกกับแฟนเลยค่ะ มันเป็นคนจำพวกที่มีอะไรก็จะไม่บอกกันตรงๆอ่า พอมันไม่ชอบใจมันก็จะไม่คุยด้วย เราทั้งสองไม่คุยกันเป็นเดือนๆ แต่มาวันนี้มันก็ยังเป็นแบบเดิม ตอนนี้คือเข้ามหาลัยกันแล้วแยกย้ายกันคนละมอ ครั้งนี้เหตุมากจากมันฝากเราซื้อของแต่เราลืมแบบลืมจริงๆวันแรกคือมันถามว่าซื้อยังเราก็ตอบว่าลืมเดียวพน.ซื้อให้ พอวันถัดมามันก็ถามเราอีกเราก็ลืมอีกจนมันบอกว่าไม่อยากได้แล้ว เรารู้ว่าเราผิดแต่คือเราลืมจริงๆคือทั้งวันเรายุ่งกับการเรียนออนไลน์จนทำให้เราลืม เราเลยบอกว่าจะออกไปซื้อมาให้ตอนนี้เลยเอาไหม มันก็ไม่ตอบละโทรไปก็ไม่รับสาย เรารู้ว่ามันโมโหแล้วก็งอนไปแล้ว ถ้าถามว่ามันเป็นเพื่อนที่ดีไหม คือมันเป็นเพื่อนที่ดีมากๆเรารักมันมากรักมากจริงๆมันคอยให้คำปรึกษา มันอยู่ข้างๆเรามาโดยตลอด ทุกครั้งที่มีปัญหาก็มีมันที่รับฟังและช่วยแก้ปัญหาได้ คือมันดีมากๆจริงๆ แต่มันจะไม่ดีก็ตอนที่เราทำอะไรแล้วไม่ถูกใจหรือพูดอะไรไม่เข้าหู แถมมันไม่รับฟังเหตุผลเอาตัวเองเป็นหลักอีก เราควรจะทำยังไงกับเพื่อนดีคะ จะพูดไปตรงๆเราก็กลัวเสียมันไปเพราะเรารู้จักมันดีว่ามันไม่ฟังเผลอๆอาจจะตัดเพื่อนเลยก็ได้ และเราก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเพราะมันเป็นคนสำคัญคนนึงในชีวิตเราเลยค่ะ
เพื่อนสนิท