ผมควรทำยังไงกับชีวิตนี้

เรื่องมันเริ่มตอนผมอายุ14พ่อกับแม่ผมต้องย้ายงาน เลยทำให้ขาดเรียน1เดือนกว่าๆ พอกลับไปเรียนงานก็เยอะมากเลยครับ ช่วงนั้นเลยได้พักผ่อนน้อย
พออยู่ในโรงเรียนก็รู้สึกเหมือนโดนนินทาตลอดเลย ประมาณว่านี่หรอเด็กที่เคยเรียนเก่งทำไมโง่จังละ มันเป็นบ้าแน่ๆ ขนาดอาจารย์ยังพูดเลยว่า 1เดือนทำให้เธอโง่ลงขนาดนี้เลยหรอ
ผมเลยขาดเรียนเป็นอาทิตย์เลย สุดท้ายก็มีปากเสียงกับแม่เรื่องไม่ไปโรงเรียน แม่เลยส่งผมมาอยู่กับพี่สาวที่ชนบท แต่เพราะพี่ผมก็ต้องไปดูแลคุณตา ผมเลยต้องอยู่คนเดียว เรื่องอาหารพี่จะซื้อมาใส่ตู้เย็นให้กับเอากับข้าวมาให้วันละ1มื้อ แล้วก็แม่จะฝากเงินมาให้ใช้เดือนละ1พันบาท ผมอยู่แบบนี้มาจะจนตอนนี้16ปีละครับ ผมรู้สึกว่านี่มันไม่ใช่ชีวิตเลย อยู่กับโทรศัพท์1เครื่องไม่มีเพื่อนให้คุยเล่นสักคน พอมารู้ตัวอีกทีก็เข้าสังคมไม่ได้
ผมไม่มีที่พึ่งแล้วจริงๆครับ🙏