คนเคยประวัติ เคยผิด ใช้ชีวิตข้างใน ยังไงก้อไม่มีที่ยืน

ผม เปนคนหนึ่งที่เคยช่วงไว้รุ่น ได้เคยใชีวิตแบไม่คิดอะไรเลย หลงผิดทำสิ่งผิดพลาดจน พ่อ-แม่ ต้องเสียน้ำตาแบบพี่แพท พาวเวอร์แพท แต่ก้อได้ออกมาก่อนนานมากแล้วคับ...และคิดที่อยากจะเริ่มชีวิตใหม่ทำอะไรเพื่อตัวเองบ้าง และ"ลูกสาว"จริงๆเพราะเค้าคือสิ่งเดียวที่ แมร้งโคตรมีค่ามากในชีวิตตอนนี้จริงๆ ขณะที่ลูกเกิดก้อไม่มีโอกาสได้ดูได้เหนหน้า จนได้พ้นผิดออกมานี้แระ พอได้เริ่มทำงาน ก้อเริ่มตัดสินใจติดต่อไปทางบ้านอดีตแฟนที่มีลูกด้วยกัน เพื่อที่จะรับผิดชอบ ดูแล ส่งเสียทุกอย่างที่ทำได้ ทาเปนระยะเวลาได้ถึง2ปี แต่พอมาตอนนี้ ทางบริษัทที่ทำงานมีความจำเป็นต้องลดภาระ เพื่อพยุงบริษัทเอาไว้ ผมถูกเรียกขึ้นไป โดยที่ไม่มีความผิด เพียงแต่ผู้บริหารบอกว่า คุณทำผิดกฎบริษัทคือ ขโมยของทางบริษัท มีกล้องบันทึกไว้เปนหลักฐาน ผมเลบอกว่ามันคืออะไรคับ ผมไม่ได้ขโมยและไม่คิดที่จะทำหรอกคับ มันเหมือน ทุบหม้อข้าว ทำรายตัวทำไมกัน ภาพในกล้องก้อคือผมกินจิง แต่มันเปนของที่ผมซื้อมาจากข้างนอก เพื่อนร่วมงานก้อยืนยันได้ แล้วของที่กินผมไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีลูกค้ามาฝากด้วยซ้ำไปกับของประเภทนี้ รูไหมว่ามันคืออะไรคับ " มันคือถั่วต้ม " แต่ถั่วของผมมันเปนถั่วที่ซื้อจากตลาดนัดมาถุงล่ะ20บาท ผมมีพยานที่จะยืนยันได้ แต่ก้อไม่มีประโยชน์ มีแค่2ทางคือ ผมต้องลาออกเองกับบริษัทส่งเรื่องว่าเลิกจ้างที่ทำผิดกฎ ในขณะที่ช่วงสถานการโควิคระบาดหนัก บริษัทมีผู้ติดเกือบ20คน ต้องเสียแรงงานไปนั้น ทางบริษัทไม่ได้ที่จะจ้างคนงานมาแทนเลย และผมก้อทำทุกอย่างเพื่อที่บริษัทรอดมีกำไร หวังไว้แค่ว่าถ้ามีกำไรก้อต้องจ้างผมต่อไป ผมก้อจะมีรายได้ส่งเสียลูก ยอมทำงานตลอดคืนตั้งแต่2ทุ่มเข้ายันเลิก 8โมงเช้า ทั้งขับรถโฟร์คลิฟท์เองแล้วก้อยกสินค้าเองตักของลงมาแล้วยกใส่เลทเองทุกอย่าง เหนื่อยมากแต่ไม่เคยบ่นสักคำ แต่สิ่งที่บริษัททำกับผมคือให้ผมออก เปนได้แค่ขี้ขโมยเพราะเคยมีประวัติต้องโทษอย่างนั้นจริงๆ แล้วค่าแรงก้อหักเพิ่มไปอีก1,000บาท มันเหมือนซำ้เตมเกิน บางคนบอกไปฟ้องประกันสังคมเลยไปแรงงานเลย ผมถามหน่อยน่ะคับ ว่าผมจะไปสู้อะไรกับระดับผู้บริหารได้ ถ้าเค้าใช้เงิน ต่อให้ผมถูกก้อเปนผิดได้แน่นอน ยังไม่เท่าน่ะคับ ตอนนี้หางานแล้วก้อยังไม่มีที่ไหนสักที่ติดต่อมาเลย คงเปนเพราะเคยต้องโทษยาเสพติดมา จนบ้างครั้งได้แต่มานั้งคิดว่า แล้วทำไมเราไม่ทำเหมือนเดิมล่ะ ได้เงินไว้ด้วย แถมยังมีเงินให้ลูกอีกต่างหาก แต่มันมีภาพของลูกผมที่มันคอยดึงไว้ ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่า คนที่เคยต้องโทษ ใช่ออกมาส่วนใหญ่ก้อเหมือนเิเปนได้แค่ เดนคน ไม่ได้มีอะไรดี ช่วยสังคมขึ้นเลย แต่อาจจะมี1%ก้อได้ที่เค้าอยากจะกลับตัวกลับใจเพื่อใครสักคน หรือเพื่อชีวิตใหม่ชีวิตที่มีอิสรภาพ หากว่าคนในสังคมยังไม่คิดที่จะให้โอกาส ให้ชีวิตให้ที่ ที่เค้าได้ยืนบ้าง มันก้อไม่ต่างอะไรกับ จะทำไปทำไม ในเมื่อไม่มีใครเหนว่าเรามันมีตัวตนอยู่แล้วจุกเข้าหรือไม่เข้าแล้วเนี่ย ผมไม่รู้จะไปพูดไประบายสิ่งที่อยู่นี้ได้ที่ไหน เลยอยากจะขอพื้นที่ตรงนี้สักนิดน่ะคับได้พิม มันออกมาจากความรู้สึกข้างใน แต่ชีวิตจะเปนเช่นไร ผมก้อพยายามทำหน้าที่ ของ พ่อ ที่จะมีให้ลูกผมได้ แม้ว่าผมจะต้องแลกกับอะไรก้อตาม