กลอนเจ็ด ๒-๓-๒ (share)

หอบรักแท้แม้ยางเยิ้มยิ้มฝากให้ หวังได้ใช้เป็นประโยชน์สดสดหนา จะใช้ดอกปลอกหมวกขาวร้อยมาลา หรือจักพากิ่งรักไปปักชำ เป็นน้ำใจใครคนหนึ่งคะนึงอยู่ แม้อาจดูไม่สูงค่าโปรดอย่าขำ ฝากกิ่งรักสักกิ่งหนึ่งพร้อมน้

0 สุดรอคอย .. ค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา เหมือนพิมพ์ภาคฝากมั่นลงสัญญา ให้ตรึงตราแต่ในน้ำใจเดียว 0 เกิดแต่เมื่อ .. ออดอ้อนเจ้าอ่อนน้อย ที่เฝ้าคอยโต้ตอบให้ลอบเหลียว สายใย-อย่างแฝงเร้น

15 | 09 | 2024 .. ฉลองครบ 50 subscribers !!! 24 | 11 | 2024 .. ฉลองครบ 80 subscribers !!!9 | 12 | 2024 .. ฉลองครบ 100 subscribers !!!24 | 02 | 2025 ..

ดวงบุหลันขวัญฟ้าจารวี ร่ายวลีวาบไหวดั่งไฟฝัน เห่บทตอนอ้อนคำมาจำนรรจ์ กานท์กลอนกลั่นสรรสร้อยถ้อยหลั่งริน จะกอบเมฆม่านฟ้ามาประดิษฐ์ เนรมิตสกาวหาวห้วงศิลป์ โปรยน้ำค้างต่างเพชรพลอยไพลิน เบื้องบุรินทร์ถวิ

0 จะบอกว่ารักหลงก็คงไม่ แต่หากไล่เลียงมองอาจฟ้องอยู่ อ่อนโยนที่แฝงเร้นด้วยเอ็นดู เผลอให้รู้เห็นบ้างเป็นบางครั้ง 0 ผูกพันในท่วงทีแบบพี่น้อง ห่วงจะป้องผองภัยก่อนใจจะสั่ง ที่ทุกการเคลื่อนขยับเกินยับยั้ง