ช่วยแต่งกลอนร่ายยาวเรื่อง “สมบัติชาติ อันเลอค่า คือภาษาไทย” หน่อยได้ไหมครับ

ก่อนอื่น ขอขอบคุณ คุณชลภูมิ ผู้สร้างสรรค์ และ เพื่อนทุกคนที่แบ่งปันครับ @ "เห็นต่าง"สร้างสิ่งล้ำ......เลอเลิศ..ยิ่งแล ใช่โลภเลศเกลียดเกิด........บ่นบ้า ย้ำร่ายเหตุรักประเจิด........ค่าเด่น

....อาสาฬหะ วันประเสริฐ.........เลอเลิศ รักแบ่งปัน ธ ตรึกพลัน สรรพสัตว์.............ตัณหามัด หมองเศร้า พึงขัดเกลา ช่วยเหลือ..............เอื้อบัว กิเลสพ้น ธรรมสว่าง กระจ่างท้น.............จิตแผ้วผ่องใ

ร่าย ทั้ง สุภาพ หรือ ดั้น นั้น  บทหนึ่ง ๆ ควร อย่างน้อย ๕ วรรคขึ้นไป   แต่ละวรรค มี ๕ คำ มากน้อยกว่า ได้บ้าง   ส่ง-รับสัมผัส ระหว่างวรรค นั้น *** แบบเคร่งกฎ *** ส่งสัมผัส ด้วย วรรณยุกต

๐..ร่ายอักษรรังสรรค์ตามบรรพ์ปราชญ์ แปรลายสือเลอศาสตร์สู่ชนผอง เพื่อสื่อวัฒนธรรมย้ำครรลอง ลักษณ์เรืองรองคู่ถิ่นแผ่นดินไทย ฯ ๐..กลอนโคลงฉันท์วรรณศิลป์คือสมบัติ ที่ปู่ย่ายืนหยัดรักษ์ร่วมสมัย เถอะอนุชนสื

@ อาสาฬหะ วันประเสริฐ เลอเลิศ รักแบ่งปัน ธ ตรึกพลัน สรรพสัตว์ ตัณหามัด หมองเศร้า พึงขัดเกลา ช่วยเหลือ เอื้อบัว กิเลสพ้น ธรรมสว่าง กระจ่างท้น จิตแผ้วผ่องใส

อาสาฬหะ วันประเสริฐ เลอเลิศ รักแบ่งปัน ธ ตรึกพลัน สรรพสัตว์ ตัณหามัด หมองเศร้า พึงขัดเกลา ช่วยเหลือ เอื้อบัว กิเลสพ้น ธรรมสว่าง กระจ่างท้น จิตแผ้วผ่องใส

ให้นักเรียนแต่งร่ายสุภาพหัวข้อฉันคือผู้ให้ แบบช่วยเหลือเพื่อนนักเรียน โดยบังคับในบทต้องประกอบด้วยชื่อชนัญชิดาและห้าทับสาม ต้องปิดท้ายด้วยโคลงสองสุภาพ