รู้สึกไม่มั่นใจตัวเองเลยค่ะ

คือเราเป็นคนไม่กล้าแสดงออกแถมหน้าตาเราก็ไม่ดีรูปร่างออกไปทางอ้วนพอออกไปข้างนอกก็ต้องมีเพื่อนไปด้วยไม่กล้าไปคนเดีนวไท่กล้าสั่งข้าวเองไม่ชอบคุยกับคนไม่สนิทถ้าได้ออกไปข้างนอกคนเดียวหรือสั่งน้ำคนเดียวจะอา

เรารู้สึกว่าหน้าตาเราเวลาเราส่องกระจก ดูดีกว่าในรูปถ่าย(ที่ถ่ายโดยคนอื่น)หลายขุมเลย และตั้งแต่ช่วงโควิดระบาด เราก็ต้องใส่หน้ากากอนามัย จนตอนนี้ก็ยังใส่อยู่ เพราะทำงานใน รพ. จนตอนนี้เราชินกับการใส่หน้า

จากสิ่งที่ผมได้สังเกตเห็นในยุคสังคมโซเชียล ผมสังเกตเห็นว่า คนที่หน้าตาดี หรือคิดว่าตัวเองหน้าตาดี มักจะมีความมั่นใจเเละภาคภูมิใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองกันอยู่ไม่น้อย ( มั่นหน้านั่นเเหละครับ ) จนกล้าท

คือเราขาดความมั่นใจในตัวเองมากๆเลยค่ะ ทั้งหน้าตาและก็หุ่น เราท้อกับสิ่งที่เราเป็นอยู่มากๆคือมันอยากเลิกนิสัยแบบนี้มากๆแต่มันก็กลัวมากๆเช่นกัน เราเคยมองหน้าตัวเองแล้วร้องไห้บ่อยๆ วงวารตัวเองมากๆ ท้อเวล

ผมบางเร็วตั้งแต่วัยรุ่น ปมสุดเจ็บปวดใจในการออกไปใช้ชีวิตภายนอก เริ่มต้นเมื่อเข้าเรียนมัธยมต้น จากเด็กผู้ชายคนนึงที่ตัดผมสั้นมาตลอด ไม่เคยสังเกตหรือคิดว่าจะมีปัญหากับผมบนหัวตัวเองมาก่อน อย่างมากคือโดน

คือหนูเป็นคนที่รูปร่างหน้าตาไม่ได้ดีค่ะ ไม่มั่นใจในตัวเอง เวลาถ่ายรูปก็แต่งรูปบ้าง แต่ไม่ได้แต่งเวอร์จนถึงขั้นบีบหน้าเรียวๆตาโตๆนะคะ แค่ปรับพวกหุ่นนิดหน่อยให้ไม่อ้วนเกิน😅😅 เวลาถ่ายหน้าก็ใส่ฟิลเตอร์อย่

ตามหัวข้อเลย ค่ะ ​หนู อายุ23 ปี หนูกลัวการเข้าสังคม กลัวการทำงานร่วมกับคนอื่น ​หนูขอเล่า ​ความ รู้ สึก คราว ๆ ​นะคะ คือ ทุกครั้ง ที่ หนูเข้า สังคม หนูรู้ สึก ​ประหม่า​ ไม่กล้าพูด ไม่กล้าคุยกับคนที่ไม

เราเป็นคนที่ขี้กลัวเอามาก ๆ เลยค่ะ ชอบคิดในแง่ลบเสมอ เวลาออกไปข้างนอกชอบรู้สึกเหมือนถูกจ้องมอง ถูกวิจารณ์ตลอด เรามักจะทำอะไรไม่ถูก ไม่มั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเอง หลายคนบอกว่าเราหน้าตาก็ไม่ขี้เหร่ อ