สวัสดีครับผมเป็นแค่เด็กม.ปลายคนหนึ่งที่มีความฝันอยากเป็นนักดนตรีซึ่งด้วยเพราะความสามารถด้านดนตรีที่มีตั้งแต่เริ่มเลยตั้งแนวทางตัวเองไว้แล้วแต่ความฝันก็ต้องมาดับเพราะคนที่เป็ผู้ปกครองของผมซึ่งเค้าตั้งความหวังให้ผมเป็นหมอโดยที่ผมไม่อยากเป็นซึ่งตั้งแต่เด็กผมเชื่อว่าเค้ารู้ว่าผมอยากเป็นอะไรแต่ก็จะพยายามผลักดันผมออกจากจุดยืนของผมซึ่งเคยมีการคุยไปแล้วเมื่อไม่นานนี้ว่าผมไม่ได้รักการเป็นอะไรประเภทนั้นผมอยากเป็นนักดนตรีเพราะคนเรานะครับเรียนหนะมันเรียนได้ในคณะที่ไม่ชอบเพราะเเค่สี่ปีแต่แง่ในการทำงานผมยอมรับเลยผมทำงานที่ตัวเองไม่ได้รักตลอดชิวิตไม่ได้เพราะเราไม่ชอบมันแต่กลับกันโดนว่ากลับมาว่านักดนตรีจะเอาอะไรกินจะได้สักแค่ไหนเชียว ตอนนี้ก็เลยรู้สึกท้อมาก สำหรับคนที่อยู่ในสถานการณืเดียวกันกับผมก็ขอให้สู้ๆนะ ผมก็สู้เหมือนกัน..........
แค่ระบายเฉยๆนะครับ