สวัสดีค่ะ ความสงสัยของเราตามหัวข้อเลยค่ะ ทำไม? 

เราอยากอธิบายในส่วนของความคิดของเราค่ะ ส่วนใครที่เข้ามาอ่านแล้วเห็นต่างจากเรา ไม่เป็นไรค่ะ มนุษย์คือสัตว์ประเสิร์ฐ ที่มีความคิดเป็นของตัวเอง เราเข้าใจ 

ในมุมของเรา เราว่าการมีแฟนไม่ผิด ไม่ว่าจะเพศไหน อายุเท่าไหร่ ไม่เห็นสำคัญเลยค่ะ ถ้าเราทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่มีใครเดือดร้อน
-ผู้ใหญ่หลายท่านคิดว่า เดี๋ยวมันก็เป็นอย่างนู้นอย่างนี้ เราเข้าใจค่ะ ว่าท่านเป็นห่วงเรา 
-แต่ท่านลองมองโลกให้กว้างขึ้นหน่อยได้ไหม 
-อยากให้ท่านเข้าใจเราบ้างได้ไหม
-ถ้าท่านเอาแต่จะห้ามนู้นนี้ แต่ท่านไม่เคยถามเราเลยว่าเราโอเคไหม 
*เราอยากทำในสิ่งที่เราอยากทำไม่ได้หรอ?? 

สำหรับเราจากประสบการณ์ตัวเองเลยนะคะ ที่บ้านเป็นแบบนี้ 
เรายอมรับว่าเราเองตอนนั้นยังไม่ได้เปิดใจคุยกัน แต่ตอนนี้กำลังจะไปลองพูดเลยอยากมาเขียนให้อ่านก่อน
เรารู้สึกว่าที่เราได้ไปนู้นนี้ด้วยกันมา ส่วนใหญ่เราต้องโกหกอ่ะ ทั้งๆที่ถ้าบอกไปตรงๆว่าจะไปนี่นะ มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร จะไปนอนบ้านแฟนนะ มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร (เพราะรู้รักตัวเอง ถ้าเราป้องกันเเน่นอน) แต่เขาไม่อนุญาต 
เราเองที่ต้องมานั่งโกหก เราก็ไม่สบายใจ เขาเองถ้ามารู้ทีหลังมันก็เสียความรู้สึกมากๆ สรุปก็เสียใจทั้ง 2 ฝ่าย
เราคิดว่าควรคุยกันแบบเปิดใจไปเลย บอกสิ่งที่ตัวเองต้องการไป เขาก็บอกสิ่งที่เขาคิดมา ค่อยๆปรับให้เข้าใจก็ได้ พูดดีๆ มีเหตุผล เราว่ามันคงจะไปให้ทิศทางที่ดีได้ 

ปล.ฝากทุกคน ทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ เปิดใจรับสิ่งใหม่ๆกันเถอะค่ะ อย่างปล่อยให้ตัวเองล้าหลัง โลกเขาไปถึงไหนๆกันแล้ว 

ขอโทษสำหรับคำพูดบ้างคำที่อาจจะไม่สุภาพด้วยนะคะ
*ฝากเข้าใจวัยรุ่นกันด้วยนะคะ อยากคิดว่าเขาจะทำแต่เรื่องไม่ดีเสมอไป*

ขอบคุณมากค่ะ😊