ตามหัวเรื่องเลยนะคะ
เรากับเขาเจอกันอีกแอปหาคู่ แล้วคุยกันถูกคอจึงให้บอร์ Facebook ID: Line
เรากับเขาอายุห่างกัน 7 ปี เราอยู่ในวัยเรียนเขาวัยทำงาน คุยกัน3เดือนแล้วเขาขอคบเราแล้วคบกันได้1ปี ไม่เคยเจอตัวจริงกัน เขาขอมาเจอเราหลายครั้งแล้วแต่เรายังไม่กล้าเจอเขาเพราะเราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง เราก็เลยบอกเขาว่าเรียนจบจะไปหา
เขาเป็นวิศวะ เราเรียนบัญชี แล้วสังคมที่เขาอยู่ก็มีแต่เพื่อนที่เป็นวิศวะ เพื่อนเขาแต่ละคนมีแฟนเป็นหมอบ้าง ครูบ้าง เราเลยยิ่งไม่มั่นใจในตัวเองอยู่แล้วยิ่งไม่กล้าไปเจอเขาอีก พอนานเข้า เขาก็มาๆหายๆ เราเลยจะขอยุติความสัมพันธ์ไว้แค่นี้ แต่เขาก็มาง้อเรา เราก็กลับไปหาเขาแบบเดิมทุกครั้ง เพราะเขาเหมือนเข้ามาเติมเต็มชีวิตเรา เขาทำให้เรายิ่งขึ้นเยอะเลยจากที่เราเป็นเด็กเอาแต่ใจงี่เง่า พอเจอเขาเราดูโตขึ้น
นิ่งขึ้น ไม่ใจร้อนเหมือนเมื่อก่อน แล้วพอเราไปอยู่หอกับเพื่อน ตอนที่เราไปอยู่หอพักช่วงแรกๆเราอยู่คนเดียวแต่พอเดือนถัดไปเพื่อนเราก็ย้ายเข้ามาอยู่แล้วเวลาเราคุยกันกับเขา เพื่อนเราก็ชอบแซวว่าทำไมแฟนคุยเบาอ่ะกลัวเมียได้ยินหรอ แต่เราก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเพื่อนแค่แซว แล้วพอมาอีกวันนึงเขาคอลมาเราก็บอกไม่ว่างกินชาบูอยู่กับเพื่อนอยู่แล้วเขาก็ว่างสาย แล้วพอมาอีกวันเราโทรไปหาเขาเขาก็ตัดสายเราแล้วเขาก็บล็อคเราทุกอย่าง
เขาก็หายไปเลยไม่ติดต่อกับมาเลย มันคาใจเรามาถึงทุกวันนี้ เราถามตัวเองทุกวันว่าเราทำอะไรผิด เราแค่อยากรู้เหตุผลของเขา ถ้าบอกกันซักหน่อยเราคงลืมเขาง่ายกว่านี้ แต่นี้มันผ่านมาเป็นเดือนไปแล้ว
ถ้าเรากับเขาเคยทำบุญร่วมกันมาชาตินี้ก็อยากจะให้เรากับเขามาเจอกันอีก ในฐานะอะไรก็ได้
คุยกับผู้ชายในแอปหาคู่แอปหนึ่ง แล้วคบกัน1ปีแล้วจู่ๆเขาก็หายไปจากชีวิตเรา
เรากับเขาเจอกันอีกแอปหาคู่ แล้วคุยกันถูกคอจึงให้บอร์ Facebook ID: Line
เรากับเขาอายุห่างกัน 7 ปี เราอยู่ในวัยเรียนเขาวัยทำงาน คุยกัน3เดือนแล้วเขาขอคบเราแล้วคบกันได้1ปี ไม่เคยเจอตัวจริงกัน เขาขอมาเจอเราหลายครั้งแล้วแต่เรายังไม่กล้าเจอเขาเพราะเราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเอง เราก็เลยบอกเขาว่าเรียนจบจะไปหา
เขาเป็นวิศวะ เราเรียนบัญชี แล้วสังคมที่เขาอยู่ก็มีแต่เพื่อนที่เป็นวิศวะ เพื่อนเขาแต่ละคนมีแฟนเป็นหมอบ้าง ครูบ้าง เราเลยยิ่งไม่มั่นใจในตัวเองอยู่แล้วยิ่งไม่กล้าไปเจอเขาอีก พอนานเข้า เขาก็มาๆหายๆ เราเลยจะขอยุติความสัมพันธ์ไว้แค่นี้ แต่เขาก็มาง้อเรา เราก็กลับไปหาเขาแบบเดิมทุกครั้ง เพราะเขาเหมือนเข้ามาเติมเต็มชีวิตเรา เขาทำให้เรายิ่งขึ้นเยอะเลยจากที่เราเป็นเด็กเอาแต่ใจงี่เง่า พอเจอเขาเราดูโตขึ้น
นิ่งขึ้น ไม่ใจร้อนเหมือนเมื่อก่อน แล้วพอเราไปอยู่หอกับเพื่อน ตอนที่เราไปอยู่หอพักช่วงแรกๆเราอยู่คนเดียวแต่พอเดือนถัดไปเพื่อนเราก็ย้ายเข้ามาอยู่แล้วเวลาเราคุยกันกับเขา เพื่อนเราก็ชอบแซวว่าทำไมแฟนคุยเบาอ่ะกลัวเมียได้ยินหรอ แต่เราก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเพื่อนแค่แซว แล้วพอมาอีกวันนึงเขาคอลมาเราก็บอกไม่ว่างกินชาบูอยู่กับเพื่อนอยู่แล้วเขาก็ว่างสาย แล้วพอมาอีกวันเราโทรไปหาเขาเขาก็ตัดสายเราแล้วเขาก็บล็อคเราทุกอย่าง
เขาก็หายไปเลยไม่ติดต่อกับมาเลย มันคาใจเรามาถึงทุกวันนี้ เราถามตัวเองทุกวันว่าเราทำอะไรผิด เราแค่อยากรู้เหตุผลของเขา ถ้าบอกกันซักหน่อยเราคงลืมเขาง่ายกว่านี้ แต่นี้มันผ่านมาเป็นเดือนไปแล้ว
ถ้าเรากับเขาเคยทำบุญร่วมกันมาชาตินี้ก็อยากจะให้เรากับเขามาเจอกันอีก ในฐานะอะไรก็ได้